خشم و افسوس؛ نیمکتی که به آرزویش نرسید

کارلوس کی روش در مسابقه ای که بسیار علاقه مند بود پیروز آن لقب بگیرد و رکورد جاودانه ای را برجای بگذارد، به هدفش نرسید.

کد خبر: ۱۰۲۹۷۳

تاریخ: ۱۵ شهريور ۱۳۹۶ - ۰۳:۵۵

تیم ملی ایران اگرچه در رقابت های دور نهایی مقدماتی جام جهانی عملکردی بی نظیر داشت و با اقتدار کامل راهی مسابقات روسیه شد؛ اما در بازی پایانی و درست زمانی که هواداران زیادی منتظر بودند تا جشن باشکوهی در ورزشگاه آزادی برپا کنند، وا داد و نتوانست با برد مقابل سوریه مسابقات را به پایان ببرد.

تیمی که در 9 بازی قبلی خود خیلی کم به حریفان موقعیت گلزنی داد و در همه این رقابت ها دروازه اش بسته ماند، در رقابت آخر به هر دلیلی دو بار دروازه اش را بازشده دید و از کسب پیروزی نیز عاجز ماند. آنهم مقابل سوریه ای که از ابتدای مسابقات هیچ کس روی آن حسابی بازی نمی کرد و خیلی ها 6 امتیاز ایران از دو بازی رفت و برگشت با سوریه را حتمی می دانستند.

در زمین فوتبال اما اتفاقات طور دیگری رقم خورد؛ سوریه به تیمی تبدیل شد که بیشترین تعداد موقعیت گلزنی را در دو بازی رفت و برگشت روی دروازه ایران خلق کرد و تنها تیمی لقب گرفت که توانسته دروازه ایران را باز کند. اگرچه رسیدن سوریه به پلی آف مقدماتی جام جهانی بالاتر از ازبکستان، چین و قطر به خوبی قدرت این تیم را نشان می دهد؛ ولی نمی شود از عملکرد نه چندان خوب بازیکنان ایران در مسابقه سه شنبه شب نیز به سادگی عبور کرد. طبیعتا تیمی که همین چند روز پیش در ورزشگاه جهنمی سئول 10 نفره مقابل کره جنوبی تاب می آورد و از دروازه اش حراست می کند، می تواند در ورزشگاه آزادی مقابل هواداران خودی نیز سوریه را شکست دهد؛ اما به دلایلی که هنوز ریشه اش مشخص نیست، امشب ملی پوشان بازی همیشگی را به نمایش نگذاشتند و در نهایت نه تنها از کسب پیروزی عاجز ماندند که نتوانستند بدون گل خورده راهی جام جهانی شوند.

در چنین شرایطی افسوس و حسرت بیشتر از هر کسی برای کارلوس کی روش ماند؛ مربی بزرگی که با ایران رکوردهای زیادی را جابه جا کرد، امیدوار بود با خلق یک شگفتی تنها تیمی در دنیا باشد که بدون گل خورده راهی جام جهانی می شود. کی روش که قبل از بازی بارها از انگیزه اش برای اتمام کار با برد و صعود با 24 امتیاز حرف زده بود، می خواست هرطور شده تیمش 3 امتیاز دیگر را کسب کند، ولی رویاهای او برباد رفت.
بی تردید سرمربی تیم ملی که بارها از دغدغه هایش برای ایران حرف زده، خوب می داند که باید بهترین نتایج را کسب کند. او از بعد نتیجه گیری بهترین بوده و شکی در این موضوع نیست؛ اما قطعا خودش هم مانند میلیون ها ایرانی (برخلاف گفته هایش) دوست نداشت رکورد بی نظیر گل نخوردن ایران در مقدماتی جام جهانی شکسته شود.

حرکات همراه با عصبانیت کی روش کنار زمین به خوبی نشان می داد که از عملکرد شاگردانش مقابل سوریه راضی نیست و بابت این که یک تیم درجه سومی آسیا توانسته اینقدر تیمش را تحت فشار بگذارد، آزرده خاطر شده است. فریادها و رهنمودهای همراه با خشم کی روش به شاگردانش از کنار زمین هم فایده ای نداشت تا در نهایت یک حسرت بزرگ برای مرد شهیر پرتغالی بر جای بماند. کی روش در نشست خبری بعد از بازی هم به صراحتا اعلام کرد شاگردانش نتوانستند بازی خوبی را به نمایش بگذارند و به این موضوع اعتراف کرد که هیچ تیمی مانند سوریه، ما را تحت فشار نگذاشته است.

مساله ای که باعث امیدواری هواداران تیم ملی ایران خواهد شد، انگیزه های کی روش برای آینده است. او بازهم از تدارکات خوب برای جام جهانی حرف زد و اعلام کرد باید هرچه در توان دارند، به کار بگیرند تا سال آینده موفق تر از جام های جهانی قبلی، روسیه را ترک کنند.