ملی پوش تکواندو: به شدت پرسپولیسی هستم

ملی‌پوش تکواندوی ایران گفت: بدشانس‌ترین تکواندوکار ایران نیستم و شاید خیریتی در کار بود که قبل از المپیک ریو مصدوم شدم.

کد خبر: ۱۱۶۲۶۶

تاریخ: ۰۱ آذر ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۰

او بهنام اسبقی است؛ تکواندوکار بدشانس و در عین حال توانمندی که هیچ گاه شانس حضور در المپیک را پیدا نکرد، اما هیچ گله‌ای از این موضوع ندارد. گفت‌وگوی متفاوت و جالبی را با این قهرمان تکواندو انجام داده ایم که در ادامه می‌خوانید:

گویا در یک خانواده کاملا تکواندویی بزرگ شدید؟

بله پدرم سال‌ها عضو تیم ملی بود و الان هم مربی تکواندو است. حتی برادرانم و خواهرم هم در این رشته فعالیت می‌کنند، اما به هر حال من از همه معروفتر شدم (باخنده).

از چند سالگی وارد تکواندو شدید؟

فکر می‌کنم پنج سال و نیم سن داشتم که برای نخستین بار لباس تکواندو پوشیدم. شما بنویسید از زمانی که چشم باز کردم لگد می‌زدم (با خنده).

به جز تکواندو به چه رشته‌ای علاقه دارید؟

عاشق فوتبال هستم و الان هم هر هفته فوتبال بازی می‌کنم و برای دوستانم کری می‌خوانم.

پرسپولیسی هستید یا استقلالی؟

به شدت پرسپولیسی هستم و هنوز نمی‌دانم استقلالی‌ها چطور ۶ گل از ما خوردند؟!

پس با این تفاسیر باید فوتبالیست خوبی هم باشید!

شاید باورتان نشود، اما چند وقت پیش با برخی دوستانم فوتبال بودم که محسن خلیلی هم آنجا بود و به من گفت: کاش به جای تکواندو وارد دنیای فوتبال می‌شدی.

از چه سالی به تیم ملی تکواندو آمدید؟

سال ۸۲ در رده سنی نوجوانان به اردو دعوت شدم، اما در آن دوران حوصله حضور در اردو را نداشتم و بدون انتخابی از اردو خارج شدم و چند سالی هم تکواندو کار نکردم.

پس چه شد که دوباره برگشتید؟

خودم هم نمی‌دانم، اما سال ۸۸ برگشتم و یکسال بعد در لیگ برتر تقریبا تمام حریفانم را شکست دادم و سال ۹۰ به تیم ملی رسیدم.

ارزشمندترین مدالی که تاکنون کسب کردید کدام مدال بوده؟

در تاریخ تکواندو مجموعا ۱۲ نفر قهرمان جهان شدند که من هم یکی از آن‌ها هستم و قطعا این مهمترین مدال من است. البته مدال طلای آسیا در ازبکستان که فنی‌ترین بازیکن مسابقات انتخاب شدم هم خیلی برایم خاطره انگیز است.

بهترین تکواندکار ایران در دوران خودتان را چه کسی میدانید؟

مهدی خدابخشی.

بخاطر رفاقت تان با مهدی این را می‌گویید؟

باور کنید بخاطر رفاقت نیست، به نظر من مهدی از نظر فنی فوق العاده است و در بین هم نسل‌های خودم بهتر از او ندیدم.

بهترین مربی که تاکنون با آن کار کردید؟

در باشگاهی پیام خانلرخانی و در ملی هم بیژن مقانلو.

از نظر مالی در تکواندو به چیزی که میخواستی رسیدید؟

ناشکر نیستم، اما حق ما تکواندوکاران خیلی بیشتر از این‌ها است. من قهرمان جهان شدم و قرار بود طبق مصوبه کشور ۸۰ سکه به ما بدهند که پس از یکسال و نیم ۶۴ سکه به من دادند. یعنی یک مدال طلای جهان من به اندازه یک صدم قرارداد یکی از فوتبالیست‌های لیگ برتر هم نیست.

چرا تا این اندازه بین فوتبال و سایر رشته‌ها از نظر مالی فاصله است؟

در همه جای دنیا فوتبال از سایر رشته‌ها ارزش بیشتری دارد و در این شکی نیست، اما ورزش ما هنوز آنقدر حرفه‌ای نشده که اسپانسرها به این باور برسند که با سرمایه گذاری در رشته‌های رزمی هم می‌توانند درآمدزایی داشته باشند.

بزرگترین حسرت ورزشی تان چیست؟

اینکه می‌توانستم در المپیک شرکت کنم، اما قسمت نبود که این اتفاق بی افتد.

اینکه می‌گویند بدشانس‌ترین تکواندوکار ایران هستید را قبول داری؟

خودم هم شنیدم که این صحبت در خصوص من مطرح شده، اما نمی‌توانم بگویم بدشانس‌ترین هستم. شاید یکی از بدشانس‌ها من باشم.

شاید بخاطر مصدومیت تان پیش از المپیک ریو این لقب را به شما دادند.

شاید خیریتی در کار بوده که مسافر المپیک ریو نشدم، چون در آن برهه ازدواج کردم و از زندگی ام بسیار راضی هستم.

رابطه‌تان با حاشیه چطور است؟

به نظر خودم ورزشکار حاشیه‌داری نبودم و همیشه سرم به کار خودم بوده است. البته یک مدت اعتراض‌هایی داشتم که اگر زمان به عقب بازگردد دیگر این کار را نمی‌کنم. ناگفته نماند برخی ورزشکاران در رشته‌های مختلف برای پوشاندن ضعف‌شان و اینکه همیشه توی چشم باشند خودشان را درگیر حاشیه می‌کنند.

بحث خداحافظی تان از دنیای قهرمانی به کجا رسید؟

قرار است مسئولان فدراسیون یک مراسمی برگزار کنند و در این مراسم من از دنیای قهرمانی خداحافظی کنم. البته دوست دارم در یک مسابقه رسمی شرکت کنم و بعد از آن با تکواندو خداحافظی کنم. باید ببینیم در آینده چه پیش می‌آید.

به عنوان آخرین سوال، آیا قرار است وارد دنیای مربیگری شوید؟

فعلا که هنوز خداحافظی نکردم، اما دوست دارم به جرگه مربیان بپیوندم و تجربیاتم را در اختیار جوان‌ترها قرار دهم تا باز هم بتوانیم قدرت اول تکواندوی دنیا شویم.