فرشید اسماعیلی در نقش مجتبی

مدت‌هاست فوتبال ایران بازیکنی با این ویژگی که هم قابلیت بازیسازی و هم گلزنی داشته باشد را به خود ندیده است.

کد خبر: ۱۱۷۴۷۴

تاریخ: ۰۷ آذر ۱۳۹۶ - ۱۳:۴۰

مدت‌هاست فوتبال ایران بازیکنی با این ویژگی که هم قابلیت بازیسازی و هم گلزنی داشته باشد را به خود ندیده است. فرشید اسماعیلی اما در حال پرکردن این خلأ است و آرام آرام در مسیر بدل شدن به یک پلی میکر یا همان بازیساز-گلزنی است که جای خالی‌اش به شدت در فوتبال ایران حس می‌شود. اسماعیلی اگر همچون بازی با گسترش فولاد تبریز پیش برود بدل به بازیکنی با همین ظرفیت‌ها خواهد شد و چه بسا اگر در چارچوب فکری کارلوس کی‌روش هم قرار بگیرد در تیم ملی نیز بتواند نقشی محوری بازی کند. اسماعیلی در استقلالی که در گلزنی بسیار ضعیف کار کرده طبق آمار بهترین بازیکن است و شاید اگر به همین منوال ادامه دهد، بتواند بدل به موثرترین بازیکن استقلال در فصل جاری شود.

آمار هجومی استقلال با وجود 2 گلی که در بازی با گسترش فولاد تبریز به ثمر رسید به حدی ضعیف است که هنوز هم به میانگین یک گل زده در بازی‌های لیگ برتر نرسیده است. استقلال برای اینکه به یک گل زده در هر بازی برسد باید در بازی‌های آتی به روند گلزنی‌هایش ادامه دهد تا شاید با مرور زمان لااقل تعداد گل‌های زده‌اش از تعداد بازی‌هایی که در لیگ انجام داده کمتر نباشد. پایان دادن به آمار اسفبار بر جا مانده نیازمند زدن بیش از دوگل در بازی‌های آتی است که برای رسیدن به این مهم مردانی همچون فرشید اسماعیلی می‌توانند کمک قابل توجهی به استقلال بکنند.

اسماعیلی در حقیقت اولین بازیکن در فصل جاری است که موفق شده در یک بازی دوبار برای استقلال گل بزند. بازیکنی که وقتی آزاد گذاشته می‌شود تا در گلزنی هم شرکت کند، پاسخ اعتماد مربیان استقلال را می‌دهد. البته بازی‌هایی هم بوده که اسماعیلی با وجود اختیارات بیشتری که در خط میانی داشته و آزاد گذاشته شده، نتوانسته برای استقلال گل بزند اما روند حرکتی او نسبت به سایر بازیکنان استقلال بهتر بوده به گونه‌ای که می‌توانیم او را بهترین بازیکن استقلال در سیزده هفته‌ای که از لیگ و دو بازی که از جام حذفی گذشته، لقب دهیم. نگاهی به آمار گل‌های زده اسماعیلی نشان می‌دهد که او با دو گل و یک پاس گل در لیگ و یک گل در جام حذفی موثرترین بازیکن استقلال محسوب می‌شود. آماری که انتظار می‌رفت بازیکنی همچون جباروف، امید ابراهیمی و حتی جابر انصاری در اختیار داشته باشند؛ شاید هم سجاد شهباززاده و حسن بیت سعید. هیچ یک از این بازیکنان که غالبا بازیکنان تازه به خدمت گرفته شده‌ای هم هستند، نتوانستند انتظارها را برآورده کنند. گرچه کارنامه جابر انصاری نسبتا خوب است و او را هم می‌توان در ردیف بهترین بازیکنان استقلال نامید اما آنچه شگفت زده‌مان می‌کند، این است که استقلال از همه خریدهای جدید این فصل خود سود آنچنانی نبرده و کسی که در استقلال امروز عملکرد بهتری داشته، فرشید اسماعیلی است. بازیکنی که فصل پیش با نمایش خوبش توانست خود را بر افکار و عقاید فنی مربیان وقت حاکم کند.

نوع بازی اسماعیلی در استقلال و وظایفی که بر دوشش گذاشته شده بی شباهت با آن حیطه اختیاراتی نیست که به جباری در اوج محول می‌شد. اسماعیلی نیز دقیقا همان نقطه‌ای بازی می‌کند که جباری بازی می‌کرد؛ پشت مهاجم، جایی که باید برای مهاجمان موقعیت گل پدید آورد و خود نیز در مواقعی که فرصت به دست می‌آید گل بزند. جباری زمانی که در اوج بود و همچون نابغه در ترکیب استقلال و تیم ملی می‌درخشید دقیقا در پستی بازی می‌کرد که اکنون در اختیار فرشید اسماعیلی است. جباری با تیزهوشی منحصربه‌فرد خود ناگهان از خط میانی جدا می‌شد، به صف مدافعان حریف می‌زد و دروازه را بازمی‌کرد. کاری که بارها و بارها از او دیده بودیم. شماره 8 نه فقط یک هافبک طراح و یک مهندس خوشفکر بلکه گلزنی باهوش و فرصت طلب بود که گره‌های بسته بسیاری را برای استقلال باز می‌کرد.

حالا فرشید اسماعیلی نیز در مسیر مجتبی جباری قرار گرفته و با همان مسوولیت‌ها برای استقلال به میدان می‌رود. بازیکنی که یقینا اگر در راهی درست گام بردارد، ظرفیت‌های بدل شدن به بازیکنی همچون جباری را دارد. گرچه شاید هنوز وینفرید شفر علاقه‌مند باشد از جباری بهره‌هایی بگیرد و احتمالا این بازیکن را به صف مردان خود اضافه کند تا هم وزن خط میانی تیمش سنگین تر شود و هم عزت و آبروی بازیکنی همچون جباری حفظ شود اما در اصل دیدگاه تفاوتی نیست و شفر هم مساعی بسیاری در راه ساختن یک مجتبی جباری دیگر از فرشید اسماعیلی دارد. بازیکنی که اگر با همان دایره تاثیرگذاری دیده شود حتی می‌تواند خلأ‌های موجود در فوتبالی که کفگیر آن در پرورش بازیسازها به ته دیگ خورده را شادابی و طراوت تازه‌ای ببخشد. فوتبالی که حالا پلی‌میکرهایی همچون قاسم حدادی‌فر، محمد نوری و حتی مهدی رجب زاده و همین مجتبی جباری را نزدیکی‌های خط پایان می‌بیند. فوتبالی که پیش‌تر علی کریمی را هم به خود دیده بود. نام‌هایی که رفته‌اند یا در حال پایانند، بسیارند اما آنها که می‌توانند همین نقش را دوباره بازی کنند بسیار انگشت‌شمار. در استقلال تنها فرشید اسماعیلی را با این ظرفیت می‌بینیم. محسن مسلمان هم در پرسپولیس همین کارها را می‌کند اما در دیگر تیم‌ها چنین مردانی دیده نمی‌شوند.

نقشی که شجاعیان بازی نکرد

یارگیران استقلال ابتدای فصل جاری داریوش شجاعیان را با هزینه‌ای بالغ بر 3 میلیارد تومان جذب کردند تا شاید حفره بازیکنی با شعاع حرکتی قابل توجه در استقلال پر شود و این بازیکن بتواند در ایجاد موقعیت برای مهاجمان و گلزنی ایفای نقش کند اما عملا شجاعیان از دایره بازیکنان تاثیرگذار استقلال خارج شده است. در بازی با گسترش فولاد تبریز وینفرید شفر تصمیم به تعویض این بازیکن پس از پایان نیمه اول گرفت که تصمیمی کاملا درست بود.

شجاعیان با عملکرد بسیار ضعیف خود جای هیچ دفاعی را از خود باقی نگذاشته و اگر به همین منوال ادامه دهد او نیز همچون حسن بیت سعید یکی از گزینه‌های حذف در نیم فصل دوم لقب خواهد گرفت. شجاعیان اگر می‌خواهد در استقلال بماند باید تحولی اساسی در نوع بازی‌اش ایجاد کند که بعید است قابلیت این تغییرات محسوس را در زمان محدود پیش رو داشته باشد.