مشکلات دختر ملی پوش تنیس روی میز در ورزش حرفه‌ای

ملی پوش تنیس روی میز بانوان در حالی قهرمان جهان شده است که آموزش و پرورش با او همکاری نمی‌کند و برای گرفتن گواهی تحصیلی و ادامه تحصیل هم مشکل دارد!

کد خبر: ۱۲۸۵۱۸

تاریخ: ۰۱ بهمن ۱۳۹۶ - ۲۱:۰۰

مهشید اشتری که در چند سال گذشته یکی از ستاره های تنیس روی میز بانوان ایران بوده است، این روزها به دلیل مشکلات درسی و عدم حمایت‌ها نمی‌تواند به تحصیل بپردازد و برای حضور در مسابقات بین المللی هم به مشکل خورده است. او که در مسابقات  جهانی پرتغال پرچم ایران را بالا برد و  در بخش دو نفره مدال طلا را از آن خود کرده است، می‌گوید کسی به مشکلش توجه نمی‌کند و برای ادامه کار و ماندن در سطح حرفه‌ای نیاز به حمایت دارد.

* در حال حاضر در چه مقطعی تحصیل می‌کنید؟

الان باید در مقطع پیش دانشگاهی تحصیل می‌کردم، اما این اتفاق نیفتاده است. در مقطع سوم دبیرستان و هنگام امتحانات در مسابقات جهانی آلمان حضور داشتیم و نتوانستم امتحان دهم. از دی ماه سال گذشته با توجه هم دائم در اردو و مسابقه بودیم و آنچنان که باید مدرسه نرفتم.

* چه زمانی امتحان دادید؟

شهریور ماه در امتحانات شرکت کردم. رشته من تجربی است و درس‌های سختی مانند فیزیک، شیمی و زیست را بدون اینکه کسی کمک کند، خواندم و امتحان دادم. فکر نمی‌کردم از 12 درس 11 مورد آنها را با موفقیت بگذرانم و تنها در ادبیات بود که نمره قبولی نگرفتم. همین باعث شد که خیلی عقب بمانم.

*از چه لحاظ عقب ماندید؟

با توجه به اینکه مسابقات اروپایی داشتیم باید برای گرفتن روادید، گواهی اشتغال به تحصیل ارائه می‌کردیم و چون در ادبیات قبول نشده بودم، هیچ مدرسه‌ای مرا ثبت نام نمی‌کرد که گواهی بگیرم. گفتند باید دانش آموز شبانه شوید و مدرسه شبانه هم از دی ماه آغاز می‌شود. این موضوع خیلی مرا اذیت کرد. پدر و مادرم خیلی تلاش کردند که از طریق اداره کل ورزش یا آموزش و پرورش اشتغال به تحصیل برای من درست شود و با توجه به از مشهد دور بودم، این موضوع در اردوهای تهران تمرکزم را گرفته بود.

*تقصیر خودم است که پینگ پنگ را انتخاب کردم

اشتری می‌گوید: تقصیر خودم است که پینگ پنگ را انتخاب کردم و باعث شد که از تحصیل عقب بمانم و شاید در درس خواندن موفق می‌شدم.

با تمام این مسائل این دلیل نمی‌شود که چون ورزش می‌کنم نتوانم ادامه تحصیل بدهم و حمایتی نشود. من یک فرد عادی نیستم و نمی‌گویم که تفاوت زیاد قائل شوند، اما  همین که یک مقدار حمایت کنند، خوب است.

* وقتی به آموزش و پروش مراجعه کردید چه چیزی گفتند و آیا شما را می‌شناختند؟

اگر معرفی کنیم شاید، اما در غیر این صورت کسی جز جامعه پینگ پنگ ما را نمی‌شناسد. زمانی که مراجعه کردیم گفتند نمی‌شود کاری انجام داد و اگر قبول می‌شدید، اشتغال به تحصیل می‌دادیم.

* اینکه پرچم ایران را در مسابقات جهانی بالا بردی برایشان اهمیتی نداشت؟

دیگر همین است. گفتند اگر دانش آموز بودی گواهی می‌دادیم و چون یک درس را قبول نشده‌ای نمی‌توانیم. از دی ماه در کلاس‌ها حاضر شو و از آن به بعد هر اشتغال به تحصیلی خواستی می‌توانیم بدهیم!

* ظاهرا قبل از اینکه وارد ورزش حرفه‌ای شوید درستان هم خوب بود؟

بله همین طور بود و مدرسه نمونه درسی می‌خواندم، اما بعد از اینکه درگیر ورزش حرفه ای شدم از درس عقب ماندم و باید به مدرسه شبانه بروم.

*به عنوان یک دانش آموز قهرمان چه صحبتی با وزیر آموزش و پرورش چه صحبتی داری؟

صحبت زیاد کرده ام و با این کار چیزی که درست نمی‌شود و حمایتی نمی‌کنند. الان هم صحبت کردم فقط گوش می‌کنند و کاری درست نمی‌شود.

* ظاهرا پیشنهاد حضور در کشورهای خارجی هم داشته ای؟

بله از ترکیه داشتم، اما حضور در خارج از ایران برای دختران سخت است و نمی‌توانند با سن پایین لژیونر شوند.

* اگر قرار بر انتخاب باشد از بین درس و ورزش کدامیک را انتخاب می‌کنی؟

ورزش را انتخاب می‌کنم تا الان مانع تحصیل شده‌اند و  دیگر خودم هم از درس خواندن سرد شده‌ام. واقعا سخت است که روزی 6 ساعت تمرین  در کنار درس  داشته باشم. دیگر همه چیز تمام شده و مهم نیست. امسال سال سختی بود که هیچ حمایتی نکردند.

* حرف پایانی؟

اگر می‌خواهند در این سطح و رتبه بمانم حمایت همه لازم است. فقط حمایت پدر و مادر و مستحقی رئیس هیات کافی نیست. آموزش و پرورش و اداره کل هم باید کمک کنند. حمایت باشد می‌مانم و در غیر اینصورت سخت است.