بیشتر ورزش ما بلاتکلیف است نه کشتی

دارنده مدال برنز کشتی آزاد المپیک گفت: مجمع فوق العاده فدراسیون کشتی به احترام یکی از مدیران کاربلد و قهرمانان ملی، اصرار به بازگشت وی داشت.

کد خبر: ۱۳۹۲۱۸

تاریخ: ۲۳ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۵:۴۰

حسن رحیمی نماینده کشتی‌گیران در مجمع فوق العاده فدراسیون کشتی، در گفت‌وگویی با بیان این مطلب افزود: برخی‌ها تصور می‌کنند که چون رسول خادم استعفا داد، می‌توانند مطالبی را خلاف واقع بگویند، اما در مرام کشتی این بداخلاقی‌ها جایی ندارد.

وی ادامه داد: رسول خادم علاوه بر اینکه از بزرگترهای جامعه کشتی محسوب می‌شود قهرمان المپیک و جهان و یک افتخار و چهره محبوب ملی است و با حرف اشخاصی که کارنامه آنها کاملا مشخص است، تخریب نخواهد شد. وزیر ورزش و جوانان با عدم حضور در مجمع انتخابات به همه جامعه کشتی نشان داد که چه ارزشی برای کشتی قائل است.

دارنده مدال برنز کشتی آزاد المپیک تصریح کرد: تا جایی‌که من در مجمع بودم حرفی از مهلت یک ماهه نبود و چیزی که مقرر شد عمل به بند 12 اساسنامه و پیگیری امور توسط نایب رئیس فدراسیون کشتی بود. موضوع دیگری که مطرح می‌شود، این است که چرا خادم مجمع را ترک کرد، به نظر من این وظیفه داورزنی، بعنوان رئیس مجمع بود که از خادم می‌خواست در مجمع حضور داشته باشد، اما ایشان عکس العملی نشان نداد و هیچ صحبتی در این مورد به میان نیاورد.

رحیمی افزود: تمام دغدغه‌ها و صحبت‌های رسول خادم، خواسته تمام ورزشکاران تیم‌های ملی است. آقایان که در اردوهای تیم‌های ملی حضور نداشته‌اند و نمی‌دانند که چند سال است به کشتی کشور چه گذشته است، اما رسول خادم دم نزد و به کار ادامه داد، اما تا کی؟ مگر می‌شود که دغدغه کشتی‌گیرانش را ببیند و دم نزند؟ بعضی از قهرمانان ما با مشکلات زندگی دست و پنجه نرم می‌کنند؛ آقای وزیر ورزش آیا شما اینها را می‌دانی؟ یا اینکه فقط به دنبال این هستی که تیم‌های فوتبال و والیبال را به دیدار رئیس جمهور ببرید؟

وی با بیان اینکه برخی هم این وسط کاسه داغ تر از آش می‌شوند، گفت: در حالی‌که برخی یک روز هم در فدراسیون کشتی و تمرین‌های تیم‌های ملی نبوده‌اند از حمایت وزیر سخن به میان می‌آورند. آقایان مگر شما در کشتی بوده‌اید و حمایت‌ها را دیده‌اید که اینگونه اظهار نظر می‌کنید. بهتر است افرادی که خود را علامه دهر می‌دانند عملکرد 5 ساله رسول خادم را ببینند و با صحبت‌های خود آرامش کشتی را برهم نزنند.

دارنده مدال‌های طلا و برنز جهان تصریح کرد: چون اکثر کشتی‌گیران از قشر ضعیف جامعه هستند و دردشان درد مردم است و همیشه در کنار مردم بوده‌اند، مورد حمایت قرار نمی‌گیرند چون می‌خواهند به یک قهرمان و چهره ملی تبدیل نشوند؛ نمونه بارز آن نیز نوع نگاه و رفتار با رسول خادم است و دیگر نمی‌خواهند که خادمِ دیگری مقابلشان قرار بگیرد.

وی ادامه داد: بالاخره کشتی ورزش ملی کشور است و آقایان به دنبال افتخارآفرینی قهرمانان آن در میادین بین‌المللی همچون المپیک، رقابت‌های جهانی و بازی‌های آسیایی هستند یا خیر؟ واقعا از رفتارهای دوگانه خسته شده‌ایم و انگیزه‌ای برای کار کردن نمانده است، آن وقت در این وانفسا از ما نتیجه هم می‌خواهند و تا یک کشتی‌گیر به هر دلیلی شکست می‌خورد چوب آن را به سر کشتی می‌کوبند.

عضو کمیسیون ورزشکاران کشتی کشور گفت: ما درخواست‌هایی داریم، اما مهم‌ترینِ آن بازگشت رسول خادم و حمایت از وی است، چراکه با وجود خادم و حمایت از او بسیاری از خواسته‌های ما رفع خواهد شد. نمی‌دانم اصلی‌ترین عضو جامعه کشتی قهرمانان آن هستند و همه تلاش‌ها برای این است که ما بتوانیم افتخارآفرین باشیم، اما به تنها کسانی که جوابی داده نشد و خواسته آنها دیده نشده ما بودیم.

دارنده مدال نقره جهان افزود: به نظرم بیشتر ورزش ما بلاتکلیف است تا کشتی و باید افسوس و صد افسوس خورد به حال ورزش ایران که رسول خادم با سابقه قهرمانی در مسابقات المپیک و جهان سالها عضویت در شورای شهر تهران و 6 سال مدیریت موفق در کشتی کشور و سرمربی تیم ملی کشتی آزاد که به عنوان یکی از افتخارات انقلاب اسلامی شناخته می‌شود و طلای المپیک را در آمریکا از آن ایران کرد، امروز دلشکسته شود.

رحیمی در پایان با اشاره به اینکه اگر داورزنی معاون وزیر تمایل داشت خادم در مجمع بماند، نمی‌گذاشت وی جلسه ترک کند، اما هیچ عکس العملی از خود نشان نداد، خاطرنشان کرد: بار دیگر بعنوان نماینده ورزشکاران در مجمع، کاپیتان تیم ملی کشتی آزاد و عضوی از کمیسیون ورزشکاران و به نمایندگی قهرمانان و کشتی‌گیران حرف اصلی را می‌زنم؛ خواسته ما قبول کردن شرایط خادم و بازگشت وی است. چرا وزارت ورزش با پرداخت بودجه و فراهم کردن سایر خواسته‌های معقول وی، مقدمات حضور خادم را مهیا نمی‌کند و فقط هر روز با برگزاری نشست با این و آن و بدگویی پشت سر خادم به دنبال تخریبش هستند و بعد از سوی دیگر می‌گویند با استعفاء مخالف هستیم، نمی‌دانم دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را...