بارقه هایی از امید را نسبت به آینده تیم ملی در جام جهانی!

نمایش تیم ملی ایران در برابر تیم الجزایر بارقه هایی از امید را نسبت به آینده این تیم در جام جهانی به وجود آورد.

کد خبر: ۱۴۱۱۹۰

تاریخ: ۰۸ فروردين ۱۳۹۷ - ۱۵:۴۰

برد دو بر یک برابر الجزایر همانقدر می تواند از نظر نتیجه با ارزش باشد که شکست برابر تونس اما نمایش شاگردان کی روش در مسابقه ای که حال و هوای جام جهانی داشت نمایشی امیدوار کننده بود.

ترکیب اصلی
شاید ترکیبی که کارلوس کی روش در ابتدای بازی با الجزایر به میدان فرستاد نسبت به ترکیب تیم ملی برابر تونس ترکیب نزدیک تری به آنچه در جام جهانی خواهیم دید باشد هرچند انگار هنوز چند علامت سوال در ذهن کارلوس کی روش وجود دارد. هافبک میانی با توجه به نبود عزت اللهی مهمترین ابهام تیم ملی است چرا که به نظر می رسد خود کی روش هم هنوز دچار تردید هایی برای این پست هست.
در خط هافبک و زوج عزت اللهی و حاج صفی در نیمه اول می توانست همان ترکیب ایده آل این خط در جام جهانی باشد اما سعید نیست و کی روش دنبال بازیکنی می گردد که بتواند کنار احسان در آن پست کلیدی بازی کند. در برنامه پیچیده کی روش ، تیم ملی با 4 بازیکن تهاجمی برابر الجزایر به میدان رفت و کریم انصاری فر یکی از عجیب ترین نقش هایش را در نوک پایینی این چهارپر بازی کرد. او البته در این نقش موفق هم بود. شاید بتوان گفت در صورت آمادگی دژاگه او شانس بیشتری برای بازی در این پست خواهد داشت هرچند کریم آزمون موفقی در برابر الجزایر داشت. شاید انصاری فر آن سرعت و تکنیک و برندگی چند سال قبلش را ندارد اما او با تجربه تر ، باهوش تر بازی کرده و خوب این را فهمیده که باید یک مهره موثر در کار تیمی باشد.
اما در نکات روشن این بازی می توان به حضور همزمان سردار آزمون و مهدی طارمی اشاره کرد که با توان بالایشان دو گل تیم ملی را در همان نیمه اول به ثمر رساندند و نقش اصلی را در برد ایفا کردند. اما مصدومیت زودهنگام طارمی و افت آزمون بعد از مصدومیتی که در طول بازی برایش پیش آمد این را نشان داد که هر دوبازیکن باید برای حضور موفق در جام جهانی آمادگی بدنی بالاتری داشته باشند.

پیچیدگی ها
محمدرضا خانزاده در دومین بازی متوالی از ابتدا در ترکیب تیم ملی و در یکی از مهمترین پست ها بازی کرد. او در دومین بازی در کنار پژمان منتظری نمایش خوبی داشت و حتی نسبت به بازی قبلی برابر تونس پیشرفت محسوسی کرده بود. اما نبود سیدجلال حسینی و مرتضی پورعلی گنجی که در بخش مهمی از مسابقات قبلی تیم ملی زوج اصلی خط دفاعی بودند در این دو مسابقه کمی تعجب برانگیز بوده است. در هافبک دفاعی نیز کی روش بعد از تعویض عزت الهی از مسعود شجاعی در پست هافبک دفاعی استفاده کرد. مسعود جنگنده و متعصب بازی کرد اما آیا او گزینه کی روش برای بازی در هافبک دفاعی در جام جهانی خواهد بود؟ در دفاع کناری سعید آقایی آزمونی جدی را پشت سر گذاشت و شاید حالا امید بیشتری برای ماندن در لیست 23 نفره تیم ملی پیدا کرده باشد. در دفاع راست وریا غفوری و رامین رضاییان رقابت دشواری را برای حضور در ترکیب اصلی خواهند داشت.

ستاره درخشان
علیرضا جهانبخش در بهترین زمان ممکن دارد به بالاترین کیفیتش در تیم ملی می رسد. او تا قبل از این نمایش های استثنایی اش در بازی باشگاهی را در تیم ملی به ندرت انجام می داد اما او در بازی برابر الجزایر نشان داد که می تواند اسلحه بزرگ تیم ملی در برابر تیم های قدرتمند فوتبال جهان باشد.

ثبات و کیفیت
اما بازیکنانی هم هستند که ثبات در عملکردشان آن ها را به بازیکنانی قابل اعتماد بدل کرده یا می کند. احسان حاج صفی یکی از بهترین های ایران در این مسابقه بود. او در جوانی در اوج تجربه هم هست و این نکته، احسان را تبدیل به بازیکنی کلیدی برای تیم ملی کرده است. وحید امیری هم که در این بازی در نیمه اول جانشین طارمی شد، همان بازیکن خوب همیشگی بود. علیرضا بیرانوند نیز در دوبازی اخیر تیم ملی نشانه هایی از یک دروازه بان قابل اعتماد را نشان داده است؛ هرچند روی گل خورده، او در خروجش اشتباه کرد. به نوشته ورزش سه، پژمان منتظری هم در بازی با الجزایر آمادگی بالاتری را به نمایش گذاشت و به سطح همیشگی اش نزدیک بود.