واکنش روزبه چشمی به دلیل باخت استقلال

روزبه چشمی دومین پنالتی تلخ فصلش را در مصاف با ذوب‌آهن داد و وقتی سوت پایان بازی به صدا درآمد، از این بابت به شدت ناراحت بود.

کد خبر: ۱۵۳۷۳۵

تاریخ: ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۲۱:۴۰

بی‌شک یکی از مغموم‌ترین بازیکنان استقلال در پایان دیدار رفت یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا عامل اصلی شکست این تیم در مصاف با ذوب‌آهن بود؛ اتفاقی که در اصفهان رخ داد، تکرار باخت به تیمی بود که استقلال تا امروز در فصل 97-96 همچنان در حسرت شکست دادنش مانده است!

روزبه چشمی دومین پنالتی تلخ فصلش را در مصاف با ذوب‌آهن داد و وقتی سوت پایان بازی به صدا درآمد، از این بابت به شدت ناراحت بود. او کاری کرده تا همه تلاشی که مدافعان تیم برای بستن راه نفوذ ذوب‌آهن به کار بسته بودند، نقش بر آب شود و از همه بدتر تمام سیوهای زیبا و بی‌نقص سیدمهدی رحمتی را بی‌اثر کرد تا در نهایت دست اصفهانی‌ها به علامت تیم برنده بالا برود! او که بعد از بازی حسابی دمغ بود، این موضوع که چرا این اتفاق باید برای او رخ بدهد، آزارش می‌داد ولی نمی‌توانست حرف دلش را به کسی بگوید.

او در دیدار شهرآورد رفت با پرسپولیس به خاطر پای بلندش که باعث سرنگونی علی علیپور درون محوطه 18 قدم شد، تا چند روز حال و حوصله حرف زدن با کسی را نداشت. روزهایی که خیلی از طرفداران استقلال با ارسال پیام‌های دلگرم‌کننده با هشتگ «#فدای_سرت» کاری کردند تا روزبه کم‌کم روحیه از دست رفته‌‌اش را به دست بیاورد

اما این بار به جای پای بلند، دست بلند او بود که کابوس دقایق بعد از بازی‌‌اش شده بود. اینکه چرا دستش به توپ خورد تا داور پنالتی بگیرد، این‌قدر روی اعصابش بود که در مسیر برگشت به تهران هم‌تیمی‌هایش او را به حرف آوردند. روزبه که پس از بازی دل و دماغ حرف زدن با کسی را نداشت، وقتی در مسیر بازگشت با اصرار رفقای هم‌تیمی‌‌اش مواجه شد، در این‌باره توضیحاتی داد تا به نوعی دلیل بروز این اتفاق را به زبان آورده باشد.

یکی از آنهایی که در مسیر نزدیک چشمی بود، در این‌باره به خبرورزشی گفت چشمی توضیح داد: «وقتی دیدم توپ بلندی به وسط محوطه ارسال شد، برای اینکه بیشتر به هوا بپرم پایم را ستون کردم و محکم به هوا پریدم. در این بین از دستم هم کمک گرفتم تا حداکثر توانم را به کار بگیرم و به هوا بپرم، اصلاً فکر نمی‌کردم توپ به دستم برخورد کند». چشمی گفت: «دیوانه نبودم که در آن شرایط توپ را با دست بزنم. نمی‌خواهم کارم را توجیه کنم ولی نمی‌دانم داور چرا این‌قدر سختگیری کرد! کاملاً مشخص بود که من به عمد توپ را نزده بودم...!»
او با بیان این توضیحات بلافاصله با دلگرمی و صحبت بچه‌های تیم مواجه شد که می‌گفتند همه می‌دانند این کار را به عمد نکرده و نمی‌خواسته پنالتی بدهد ولی به هر حال داور در زاویه‌ای که ایستاده بود، تشخیص بدی داده است. بازیکنان تیم به چشمی دلداری می‌دادند که «مطمئنیم در بازی برگشت جبران می‌کنی.»

110