به تنها سیاره پلاستیکی کائنات خوش آمدید!

امروزه اکثر ما برای اینکه زحمت ظرف شستن و سفره جمع کردن در مهمانی و مسافرت‌ها را به خود ندهیم؛ از ظروف یک بار مصرف و پلاستیکی استفاده می‌کنیم؛ اگر خوب به دور و برمان نگاهی بیندازیم متوجه می‌شویم که این ظروف نه تنها خانه‌ها بلکه ادارات، رستوران‌ها، مغازه‌ها و به زبانی ساده‌تر همه شهر را قرق کرده‌اند.

کد خبر: ۱۶۸۹۷۵

تاریخ: ۰۵ تير ۱۳۹۷ - ۱۶:۳۰

باید قبول کنیم انبار شدن این همه پلاستیک در گوشه و کنار و شهر و طبیعت  نه تنها چهره زشتی به آنها می‌دهد، بلکه  به خطر افتادن حیات‌وحش، زندگی حیوانات و گیاهان و همچنین آلودگی آب‌ها را نیز در پی دارد.

امروز ما برای راحتی خودمان ترجیح می‌دهیم از کیسه پلاستیکی، سفره ، لیوان، بشقاب و ...  یک بار مصرف استفاده کنیم ولی کمتر کسی از ماست که به سرنوست این ظروف توجه داشته باشد و به این فکر کند که برای تجزیه یک لیوان پلاستکی چند قرن باید سپری شود.

بله  ما آیندگان و محیط زیست را قربانی می‌کنیم  تا خودمان  زندگی راحت‌تری داشته باشیم؛ ما خودخواه‌تر از آنیم که فکر کنیم سالانه چند حیوان قربانی ظروف پلاستیکی می‌شوند که ما سرخوشانه و بی خیال در طبیعت رها کرده‌ایم.

مطمئناً بیشتر ما نمی‌دانیم این ظروف چه تاثیری روی آب، خاک و زمینی که روی آن زندگی می‌کنیم دارد؛ بیشتر ما ساده لوحانه باور داریم بحرانی که ایجاد کرده‌ایم دامنگیر خودمان نمی‌شود ولی واقعیت این نیست؛ بدون شک روزی می‌رسد که ما از کرده خود پشیمان می‌شویم ولی آن روز کار ازکار گذشته و پشیمانی سودی نخواهد داشت.

تجزیه زباله 300 تا 500 سال طول می‌کشد

کارشناس محیط زیست به خبرنگار ایسنا می‌گوید: زمانی که اولین ظرف پلاستیکی تولید شد کمتر کسی فکر می‌کرد روزی برسد که پلاستیک به یکی از بزرگ ترین معضلات محیط زیست تبدیل شود.

مسعود قاسمی ادامه می‌دهد: پلاستیک‌ از نفت که منبعی غیر قابل تجدید است، تهیه می‌شود ولی به علت غیر قابل تجزیه بودن، از زباله‌های پایدار و آلوده کننده محیط زیست به شمار می‌روند.

وی توضیح می‌دهد: ظروف پلاستیکی 300  تا 500  سال در طبیعت باقی می‌مانند و به  سادگی همراه باد و آب جابه جا می‌شوند به همین دلیل جمع آوری آنها کار ساده‌ای نیست و دردسرهای زیادی دارد.

وی  با اشاره به خطرات ورود ظروف پلاستیکی به محیط زیست ادامه می‌دهد: ورود این ظروف به رودخانه‌ها و کانال‌های آب باعث گرفتگی آبراهه‌ها و ساکن ماندن آب می‌شود که این امر در نهایت زاد و ولد انواع حشرات موزی را افزایش می‌دهد.

کیسه‌هایی که زندگی می‌گیرند

این کارشناس محیط زیست اضافه می‌کند: علاوه بر این، بارها و بارها تصاویر و گزارش‌هایی مبنی بر از  بین رفتن حیواناتی از قبیل آبزیان و پرندگان  بر اثر بلعیدن کیسه‌ها و ظروف کوچک پلاستیکی منتشر شده که بسیار تاسف برانگیز است. نکته غم انگیزتر ماجرا این است که  کیسه‌های بلعیده شده حتی پس از مرگ جانوران و تجزیه آنها نیز سالم باقی می‌مانند و دوباره در طبیعت پراکنده شده و اثرات زیان بار خود را می‌گذارند.

قاسمی با اشاره به اینکه راه حل‌هایی برای جلوگیری از گسترش فاجعه پلاستیکی طی چند سال اخیر ارائه شده، می‌گوید: کارشناسان با بررسی‌های مختلف در نهایت چاره‌ای جز بازیافت پلاستیک‌ها نیافته‌اند اما واقعیت این است این پلاستیک‌های بازیافتی هم پس از چندین مرتبه استفاده باید درطبیعت دفن شوند.

وی با اشاره به راهکارهایی برای کاهش میزان مصرف پلاستیک اشاره کرده و می‌گوید: 30 درصد از پلاستیکهای تولید شده در بسته‌بندی به کار می‌روند بنابراین با جلوگیری از بسته بندی‌های زائد می‌توان به مقدار زیادی از حجم زباله‌ها کاهش داد.

وی ادامه می‌دهد: علاوه بر این،  استفاده از بسته بندی‌های قابل بازگشت یا ساک‌های پارچه‌ای به هنگام خرید نیز از راه‌های موثر برای کاهش میزان ورود زباله‌ها به طبیعت است.

مدیرکل محیط زیست البرز می‌گوید:  با توجه به اینکه الگوی مصرف ایرانیان طی دهه‌های گذشته تغییر کرده و هر روز شاهد تولید مقادیر زیادی زباله هستیم که بخش عمده‌ای از آنها را پلاستیک و ظروف بک بار شامل می‌شود.

فردین حکیمی ادامه می‌دهد: امروز ظروف یک بار مصرفی که توسط گردشگران بی‌ملاحظه رها می‌شوند بلای جان طبیعت شده و هر روز بیشتر از قبل خطرساز می‌شوند.

فردین حکیمی  ادامه می‌دهد: متاسفانه بخشی از گردشگران طبیعت را خانه خود نمی‌دانند و فقط به دنبال خلاصی از حجم زباله‌هایی هستند که حین تفریح و خوش گذرانی تولید کرده‌اند و فکر می‌کنند همین که این زباله‌ها را از جلوی چشم خود دور یا پنهان کنند کافی است.

نقش رسانه‌ها در آگاه‌سازی مردم

وی اضافه می‌کند: رهای‌سازی زباله‌های خشک همچون پلاستیک و ظروف یک بارمصرف علاوه بر اینکه چهره طبیعت را زشت می‌کند، اثرات مخربی را نیز در طبیعت به جای می‌گذارد.

وی با اشاره به اینکه طی سال‌های اخیر اقداماتی برای آگاه سازی مردم نسبت به آثار مخرب رها سازی ظروف پلاستیکی در طبیعت صورت گرفته، توضیح می‌دهد: خوشبختانه رسانه‌ها در طول این سال‌ها نقش به سزایی در آگاه سازی مردم نسبت به تاثیرات مخرب وجود پلاستیک در طبیعت داشته‌اند و توانسته‌اند تا حدود زیادی فرهنگ نه به ظروف یک بار مصرف را در مردم جا بیندازند.

این مسئول اضافه می‌کند:هر چند همیشه عده‌ای هم هستند که در مقابل اطلاع رسانی و آموزش‌ها مقاومت می‌کنند و حرف به گوششان نمی‌رود ولی نباید ناامید شد و از مسیر رفته را بازگشت.

حکیمی می‌گوید: فرهنگ دوستی با طبیعت باید از دوران کودکی در  افراد نهادینه شود به همین دلیل چند سال است کارشناسان این اداره کل به مدارس استان رفته و دانش‌آموزان مقاطع مختلف را نسبت به مضرات رها سازی زباله‌های پلاستیکی در طبیعت آشنا می‌کنند.

اجرای چالش بی‌زباله در البرز

وی اظهار می‌کند: کودکان امروز فردا به بزرگسالانی تبدیل می‌شوند که به جای عناد با طبیعت از در دوستی با آن وارد می‌شوند و با کسانی که قدر موهبت‌های خدادادی را نمی‌دانند و با ندانم کاری زباله خود را در محیط زیست رها می‌کنند برخورد می‌کنند.

مدیرکل محیط زیست البرز در بخش دیگری از صحبت‌های خود با اشاره به راه اندازی چالش بی‌زباله در استان توضیح می‌دهد: از ابتدای سال طبق فراخوانی از تمامی دستگاه‌ها درخواست شده که مصرف ظروف یک بار مصرف و بطری‌های پلاستیکی را به حداقل برسانند.

حکیمی اضافه کرد: هر چند همه دستگاه‌ها به این چالش نپیوسته‌اند ولی حتی اگر در یک اداره و یا یک دستگاه استان هم دیگر ظروف یک بار مصرف استفاده نشود موفقیت بزرگی حاصل شده است.

وی ابراز می‌کند: البته نباید از حق گذشت؛ برخی دستگاه‌ها مثل اداره کل ورزش و جوانان به این چالش پیوسته و موفق شده مصرف کاغذ را به صفر برساند. چالش بی زباله تنها مختص پلاستیک و ظروف یکبار مصرف نیست و هر نوع زباله‌ای را شامل می‌شود.

وی با اشاره به اینکه نتیجه این چالش‌ها و کمپین‌ها بدون همکاری مردم مثبت نخواهد بود، توضیح می‌دهد: بدیهی است که اگر مردم  نسبت به عدم چالش‌ها و کمپین‌هایی که درخصوص تولید زباله  تشکیل می‌شود بی تفاوت باشند؛ اهداف برنامه‌ریزی شده در این حوزه محقق نخواهند شد؛ بدون شک گروه‌های مردم نهاد نقش به سزایی در ترویج فرهنگ نه به تولید زباله پلاستیکی دارند و نباید خود را دست کم بگیرند.

وی افزود: امیدواریم  از طریق اطلاع‌رسانی وآگاه‌سازی مردم به جایی برسیم که هیچ بطری پلاستیکی در طبیعت رها نشود و مصرف این ظروف به صفر برسد.

انتهای پیام