پرسپولیس را عاشقانه دوست دارم/ گل من به استقلال فراموش نشدنی است

مدیر تیم ملی گفت: اگر حقم را پایمال نمی کردند در باشگاه 100تایی ها بودم.

کد خبر: ۱۹۴۹۸

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۳۹۴ - ۲۰:۵۰

وانانیوز-افشین پیروانی کاپیتان وسرمربی پرسپولیس و مدیر تیم ملی امید در زادروزش به برخی سوالات پاسخ داد.

17 بهمن زادروز افشین پیروانی کاپیتان و سرمربی باسابقه اسبق پرسپولیس و تیم ملی ایران و مدیر کنونی تیم ملی امید است. به همین بهانه با سوالات متفاوت به سراغ افشین پیروانی رفتیم و با او درباره گذشته ها و زندگی ورزشی و شخصی اش به گفت وگو پرداختیم. متن گفت وگو با افشین پیروانی را می خوانیم.

* زادروزتان را تبریک می گوییم ، می خواهیم ابتدا کمی از زندگی خودتان در دوران طفولیت برای مان بگویید.

ممنونم از لطف شما امیدوارم همیشه تندرست و سلامت باشید. من در خانواده 11 نفره به دنیا آمدم و 8 برادریم و سه خواهر.من فرزند آخر خانواده و به قولی ته تقاری خانواده بودم. خوشبختانه از نظر مالی وضعیت خوبی داشتیم و مشکلی از این نظر در دوران طفولیت و نونهالی نداشتیم. برادران و خواهران حمیدی حواس شان به من بود و مشوق من بودند تا به تحصیل بپردازم. در این میان آقا غلام برادر بزرگم بخش ویژه ای در زندگی ورزشی و شخصی  ام داشت. او هم مربی ام بود و هم معلمم و هم برادر بزرگم و هم مشاورم و هم حکم پدرم را داشت چرا که در سنdن طفولیت پدرم دار فانی را وداع گفت و آقا غلام پدرگونه بالای سرم بود و بی شک اگر ایشان نبودند در زندگی ورزشی ام به این مدارج و مراحل نرسیده بودم.

* شما در برق شیراز و زیر نظر غلامحسین پیروانی شروع کردید؟

بله. من زمانی که برق شیراز در لیگ 2 بود فوتبالم را زیر نظر آقا غلام شروع  کردم و تا زمانی که به لیگ برتر رسید در این تیم عضویت داشتم و بعد به بانک تجارت پیوستم.

* بانک تجارت در آن مقطع ستاره ها را جذب می کرد آن هم با مبالغ نسبتا خوب، چطور شد سراغ شما آمدند؟

بنده قبل از اینکه به عضویت بانک تجارت دربیایم در تمام رده های ملی عضو تیم های پایه کشورم بودم و در تیم های نوجوانان، جوانان و امید ایران بازی کرده بودم و کاپیتان تیم ملی امید هم بودم. از سویی در برق شیراز هم عملکرد خوبی داشتم و بازیکن شناخته شده ای محسوب می شدم دلیلی که بانک تجارت سراغ بنده آمد همین کارنامه ام بود. خدا بیامرز ناصرخان حجازی هم زحمات زیادی برای ما کشید و در آن تیم با بازیکنان بزرگی کنار هم بودیم.

* رفاقت شما با علی دایی از آن زمان آغاز شد؟

بله. از روز اولی که دایی به تمرینات ما آمد ارتباط ما آغاز شد و خدا راشکر رفاقت ما به گونه ای بود که در تمام این سال ها خدشه ای به ما وارد نشده و ادامه دارد. شاید من و علی دایی تنها بازیکنانی باشیم که با همدیگر شوخی می کنیم. در واقع در فوتبال کسی با من و دایی تا این حد که ما با هم شوخی داریم شوخی نمی کند ولی روابط من و علی دایی به گونه ای دیگری بود و هست ما در تمام تیم ها چه بانک تجارت و چه تیم ملی و چه پرسپولیس هم اتاقی بودیم و صمیمت خاصی بین ما برقرار بود و این رفاقت سال ها و دهه ها تداوم دارد.

* شما به نوعی رکوردار بازی در پرسپولیس محسوب می شوید و سال ها کاپیتان تیم بودید این موفقیت چگونه به دست آمد.

من عاشق پرسپولیس بودم و اگر به من می گفتند در عضویت در پرسپولیس باید با پای پیاده از شیراز به تهران بیایی حتما این کار را می کردم. وقتی به پرسپولیس پیوستم انگار به آرزویم رسیدم پرسپولیس همه عشق و زندگی من بود و هست و افتخار بزرگی است که پیراهن تیم را بر تن داشتم و سال ها کاپیتان آن بودم. بازی های بسیار زیادی را انجام داده و در بین رکورداران تاریخ پرسپولیس هستم و افتخار سرمربیگری و مربیگری آن را در کارنامه داشتم.

* خیلی ها شما را یکی از بهترین کاپیتان های تاریخ پرسپولیس می دانند چون قدرت مدیریت و رهبری بالایی داشتید. این ویژگی ذاتی بود یا اینکه از تجربیات دیگران استفاده کردید؟

یک کاپیتان واقعی و تاثیرگذار بودن می تواند هم برگرفته از ذات بازیکن باشد و هم استفاده از تجربیات دیگران در این زمینه هم اگر توفیقی داشتم مدیون آقا غلام هستم چرا که ایشان کاپیتان بودند و خیلی چیزها را به بنده به عنوان کاپیتان آموختند و در تیم های دیگر هم سعی کردم از ویژگی های خوب کاپیتان ها بهره ببرم و در این میان از تجربیات مربیان هم نیز استفاده کردم.

* شما بازی های ملی زیادی انجام دادید و به کاپیتانی تیم ملی هم رسیدید اما دو سال توسط پورحیدری و در مقطعی هم توسط جلال طالبی در اوج فوتبال تان دعوت نمی شدید علت چه بود؟

هنوز هم خودم نمی دانم علتش چه بود. اما من تنها بازیکنی بودم که در ماراتون مقدماتی جام جهانی 98 فرانسه از ابتدا تا انتها در تمامی بازی های تیم ملی فیکس بودم چه مایلی کهن مربی بود و چه ویرا. وقتی هم بعد از ورود به جام جهانی و بازی ملبورن آقای ایریچ سرمربی شدند جایگاه ثابتی در ترکیب اصلی تیم ملی داشتم در بازی نیجریه قبل از جام جهانی دچار مصدومیت شدم و بخشی از رباط زانویم پاره شد. پزشکان می گفتند باید جراحی کنی اما دکتر رازی که جا دارد از ایشان تشکر کنم تاکید داشتند اگر تن به جراحی بدهی جام جهانی را از دست می دهی. من هم به توصیه ایشان عمل کردم و خودم را به جام جهانی رساندم و از آمادگی خوبی هم برخوردار بودم اما نمی دانم چه شد که از ترکیب تیم خارج شدم و در جام جهانی فقط در بازی با آمریکا در نیمه دوم به میدان رفتم. آقای پورحیدری که برایشان آرزوی سلامتی دارم دو سال به ناحق بنده را دعوت نکردند و همچنین آقای طالبی.

* شما خداداد عزیزی، عابدزاده و سعداوی دز زمره معترضین تیم ملی در کوران جام جهانی بودیم و پس از آن به تیم ملی دعوت نشدید، فکر نمی کنید دعوت نشدن شما از سوی مربیان تیم ملی در اوج فوتبالتان ریشه در آن اتفاقات داشته باشد.

با شما هم عقیده هستم و تصور می کنم آقای صفایی فراهانی دعوت نشدن ما به تیم ملی در آن مقطع نقش داشتند. پس از آن در زمان بلادویچ من و خداداد به تیم ملی دعوت شدیم که خداداد کنار کشید اما من ماندم و در بازی های زیادی هم به میدان رفتم. در واقع تصور می کنم اگر در آن سال ها که حقم بود بازیکن تیم ملی باشم و دعوت نمی شدم حقم را به من می دادند تعداد بازی ملی من به 100 بازی ملی می رسید و در باشگاه صدتایی های فوتبال ایران بودم. گذشته ها گذشته و نمی خواهم راجع به آن بیشتر از این حرفی بزنم اما در آن برهه همه کارشناسان معتقد بودند حق مسلم بنده است در تیم ملی باشم اما در اوج ناباوری دو، سه سال به راحتی حقم از من گرفته شد.

* اگر به گذشته بگردید کدام اشتباه را تکرار نمی کنید؟

در حال حاضر حضور ذهن ندارم اما باید بگویم خیلی ها در برهه ای به من انتقاد کردند که چرا همراه برخی دیگر و در حمایت از آقای پروین پرسپولیس را ترک نکردم . من احترام زیادی برای علی آقای پروین قائل بوده و هستم و ایشان را یکی از مربیان خوبم می دانم که در آن سال ها در پرسپولیس افتخارات زیادی رادر کنار هم جشن گرفتیم. و قهرمانی های مکرر در لیگ و جام حذفی و رکورد یک سال بازی بدون باخت یا 14 برد متوالی و خیلی چیزهای دیگر اما من چون پرسپولیس را به خاطر پروین ترک نکردم در آن مقطع با انتقادات و هجمه هایی روبه رو شدم ولی هیچگاه پرسپولیس به شخص ترجیح ندادم و قطعا آقای پروین هم در این باور هستند که من تصمیم درستی گرفته ام.

* بهترین بازی فوتبال تان را کدام بازی می دانید؟

در آن دیداری که در فینال جام حذفی 2بریک بردیم و من در دقایق پایانی گل برتری به استقلال زدم و قهرمان شدیم را هرگز فراموش نمی کنم. هنوز پیراهن و توپ آن بازی فینال رادارم و سخت است آدم در میان این همه بازی ملی در تیم های پایه و بزرگسال و این همه بازی باشگاهی و نزدیک به دو دهه فوتبال بخواهد یک بازی را انتخاب کند اما آن دربی برایم خاطره انگیز بود و آن را هرگز فراموش نمی کنم.

* کار کردن با کی روش را چطور می بینید؟

آقای کی روش فرد منضبط و معتقد به دیسیلپین هستند من هم خصوصیاتی دارم و تنها مشکلی که بین ما وجود دارد عدم برخورداری از امکانات و نظم در برخی امور است. البته این مشکل، مشکلی نیست که بین ما باشد بلکه مشکل هردوی ما هست و دغدغه هردوی ما امیدوارم این مشکلات و کمبودها در سایه توجهات به تیم ملی مرتفع شود.

* در جلسه سه ساعت روز گذشته شما و کی روش با کفاشیان نیز در همین باره صحبت شد؟

مباحث زیادی مطرح شد. مشکلات کماکان وجود دارد و به موقع در این باره صحبت خواهم کرد.