/راهکارهای فرهنگ سازی ترافیک در بوته نقد و بررسی/

سرمایه‌گذاری برای فرهنگ‌سازی ترافیکی با شروع آموزش‌ها از کودکی

یک جرم شناس با بیان اینکه آموزش رانندگی در کشور ما بیشتر جنبه سمبلیک داشته و آموزش‌های سخت و دقیق برای صدور گواهینامه و همچنین ارزیابی‌های روانشناسی، سلامت جسمی و... آنگونه که باید رعایت نمی‌شود، گفت: در یک سیر بی نظم رعایت نظم و رعایت کامل قانون غیر ممکن است.

کد خبر: ۲۰۶۹۸۹

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۳۹۷ - ۱۵:۲۴

علی نجفی توانادر ارتباط با تعریف واژه فرهنگ و چگونگی فرهنگ سازی در جامعه عنوان کرد: می‌توان فرهنگ را مجموعه‌ای از ارزش‌ها، آداب، سنت‌ها، هنجار‌ها و چگونگی روابط میان افراد و جامعه تعریف کرد، در واقع زمانی که صحبت فرهنگ و فرهنگ سازی به میان می‌آید، مقصود از فرهنگ پذیرش ارزش‌ها و هنجار‌هایی است که برای یک زندگی متعارف و متعادل مورد نیاز است.
وی افزود: فرهنگ از تربیت فردی، خانوادگی و اجتماعی نشأت گرفته و رفتار هر شخص تبلور وضعیت اقتصادی، اجتماعی، تعلیم، تربیت و آموزش روش‌هایی است که در خانواده و اجتماع به فرد منتقل می‌گردد، بنابراین فرهنگ را می‌توان به دو صورت خوب و مفید یا بد و مضر ارزیابی کرد.
این حقوقدان با اشاره به اینکه رفتار‌ها و باور‌های هر شخص ناشی از محیط و شرایط زندگی وی است، گفت: باتوجه به این مسئله که شرایط و محیط بر فرهنگ افراد تاثیر گذار است و گاهی افراد در این دو زمینه حق انتخابی ندارند، می‌توان گفت که فرهنگ به افراد تحمیل می‌شود و ما قربانی قبول فرهنگ شده‌ایم.
وی ادامه داد: همه ما وسیله‌ای برای انتقال فرهنگ هستیم، یعنی فرهنگی را که از خانواده و جامعه بدست آورده‌ایم به نسل‌های بعد نیز انتقال می‌دهیم، بنابراین اگر جامعه و خانواده محیط متعادل و متعارفی برای افراد ایجاد کند قطعا در جامعه فرهنگی مثبت، کارآمد و موثر پدید می‌آید، بنابراین باید بپذیریم که فرهنگ در جامعه محصول مدیریت در جامعه، چه در کانون خانواده و چه در اجتماع است.
نجفی توانا با بیان اینکه در اکثر کشور‌های جهان برای فرهنگ سازی نوعی سرمایه گذاری انجام می‌دهند، گفت: سرمایه گذاری برای فرهنگ سازی به این معنی است که آموزش‌های لازم را از دوران کودکی افراد شروع کرده و در این راستا به خانواده‌ها نیز می‌آموزند که چگونه فرزندان خود را تربیت کنند، همچنین با حمایت‌های مادی و معنوی جامعه و دولت از ایجاد انحراف و تفکر منفی و فرهنگ نامناسب در اطفال جلوگیری می‌شود.
وی با بیان اینکه که بخشی از فرهنگ ترافیکی و رعایت ارزش‌های حمل و نقل مربوط به فرهنگ عمومی و بخش دیگر نیز مربوط به روش‌ها و آموزش‌های اختصاصی در این زمینه است، گفت: اولین آموزه‌ها در این زمینه مربوط به دوران طفولیت و کودکی است که باید از طریق مدرسه، والدین و رسانه‌ها به اطفال منتقل شود که می‌توان به چگونگی استفاده از وسایل نقلیه، چگونگی گذر از خیابان، آموزش‌های مربوط به چراغ‌ها و علائم و تابلو‌های راهنمایی و رانندگی و.. اشاره کرد.
این جرم شناس همچنین با اشاره به امتحان رانندگی و صدور مدرک گواهینامه برای افراد نیز تصریح کرد: اگر فردی بعد از سن قانونی با قبولی در امتحانات مخصوص رانندگی، گواهینامه رانندگی دریافت کند به این معنی است که طبیعتا باید رانندگی را از دو وجه آموزش‌های عملی و تئوری آموخته باشد، اما مسئله اصلی اجرای این آموزه‌ها و رعایت ضوابط و قوانین بعد از دریافت گواهینامه است، اما آموزش رانندگی در کشور ما بیشتر جنبه سمبلیک داشته و آموزش‌های سخت و دقیق برای صدور گواهینامه و همچنین ارزیابی‌های روانشناسی، سلامت جسمی و... آنگونه که باید رعایت نمی‌شود، به همین جهت بسیاری از افرادی که هم اکنون دارای گواهینامه رانندگی هستند اگر دوباره در آزمون شرکت کنند قبول نخواهند شد چرا که آموزش به صورت علمی نهادینه نشده است.
وی افزود: دولت نیز برای حمایت از ارزش‌های ترافیکی و ضوابط مربوط به رانندگی از ساز و کار‌هایی مثل تعیین پلیس راهنمایی استفاده می‌کند و وظیفه‌اش نظارت بر رعایت قوانین مربوط به رانندگی است و طبیعتا اگر این ضوابط رعایت نشود پلیس نیز با ساز و کار‌های خود افراد را ملزم به اجرای قوانین می‌کند.
به گفته این حقوقدان، در بیشتر کشور‌های دنیا از روش‌های مشابه برای مبارزه با انحرافات ترافیکی استفاده می‌شود، اما مسئله این است که آموزش، آموختن و حفظ و نگهداری و استفاده از آموزه‌ها در کشور‌ها متفاوت است و در کشور ما در تمامی این ابعاد دچار نقص است و به طور کلی آموزه‌ها یا به صورت کارآمد نیست و یا موثر نیست.
وی افزود: ضمن اینکه افرادی که در نیروی انتظامی مشغول به کار هستند بسیار تلاش می‌کنند، اما متاسفانه در حال حاضر این تلاش نتیجه کارآمدی نداشته و برای مثال می‌توان به بحث جلوگیری ترددموتورسیکلت‌های فاقد کلاه ایمنی یا جلوگیری عبور موتورسواران در مسیر‌های ممنوع که در زمان‌های بسیاری اجرا شد اشاره کرد که تغییری در ساختار عملی آن حاصل نشد و با وجود این ضوابط همچنان موتورسواران با شرایطی که ناقض قانون است تردد کرده و حتی در حضور پلیس نیز برخی از این تخلفات را انجام می‌دهند.
نجفی توانا با بیان اینکه امروزه کمتر راننده‌ای ضوابط را رعایت می‌کند، گفت: از لحاظ جامعه شناسی حقوقی و جرم شناسی زمانی که در جامعه قاعده‌ای تدوین می‌شود و حول محور آن شعار‌هایی بدون عمل داده می‌شود، شهروندان از انجام آن فاصله گرفته و به تدریج اعتماد عمومی نسبت به این کارآمدی ضعیف می‌شود، همچنین مجموعه این ناکارآمدی‌ها باعث شده که شهروندان نیز قواعد را زیر پا گذاشته و از وسط خیابان و حتی اتوبان‌ها بدون توجه به خط کشی مسیر و پل عابر پیاده عبور کنند و متاسفانه نتیجه تمامی این عوامل باعث شده که با نظم گریزی رو به رو شویم.
وی افزود: اقتدار پلیس راهنمایی و رانندگی باید برای شهروندان مشهود باشد و در غیر این صورت با کمرنگ شدن نیروی انتظامی شرایط ترافیکی دچار هرج و مرج می‌شود و جالب اینجاست که افرادی که مایل هستند به نظم ترافیکی نیز احترام بگذارند مجبور هستند در مواردی مرتکب تخلف شوند، زیرا در یک سیر بی نظم رعایت نظم و رعایت کامل قانون غیر ممکن است، بنابراین در مجموع عدم توفیق ما در فرهگ سازی در رعایت ضمانت اجرا‌های مربوط به فرهنگ به ویژه در زمینه راهنمایی و رانندگی موجب بی نظمی در کشور شده است.
این حقوقدان در ادامه گفت: بهتر است نیروی انتظامی به جای استفاده از تهدید حول محور فرهنگ سازی اقدام کرده و حضور ماموران پلیس به صورت پیشگیرانه در تمام ابعاد ترافیکی افزایش یابد.
انتهای پیام