انصاري استقلالي، روزبه پرسپوليسي

ظرف 24ساعت دو اتفاق جالب در فوتبال ايران توجه مخاطبان را به خودش جلب کرد.

کد خبر: ۲۲۳۲۶

تاریخ: ۲۰ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۴:۲۱

وانانیوز- ظرف 24ساعت دو اتفاق جالب در فوتبال ايران توجه مخاطبان را به خودش جلب کرد. اولي پخش وسيع اين شايعه بود که محمد انصاري به زودي به اردوي تيم ملي دعوت خواهد شد. از قرار معلوم فدراسيون فوتبال پاسپورت مدافع چپ پرسپوليس را خواسته و قرار است او تنها 5ماه بعد از نخستين بازي فيکسش براي سرخپوشان، به تيم اول کشور فرا خوانده شود. حادثه جالب ديگر مربوط به حضور روزبه چشمي در استوديوي نود بود. هافبک دفاعي استقلال که البته حضور سرد و اخم‌آلودي در برنامه عادل داشت، در بخشي از مصاحبه به سوابق بازي‌اش در تيم‌هاي پايه پرسپوليس اشاره کرد و گفت حتي نزديک بوده در ليگ سيزدهم به عضويت تيم بزرگسالان اين باشگاه دربيايد، هرچند دايي از او خواسته تست بدهد و همه چيز به اين شکل منتفي شده است.

امروز محمد انصاري يکي از بهترين بازيکنان پرسپوليس است و البته روزبه چشمي هم جزو ارکان موفقيت استقلال به شمار مي‌آيد. نکته مهم اما اين است که اين دو نفر، درست در تيم پايه‌هاي رقيب عضويت داشته‌اند. انصاري مدتها براي تيم جوانان استقلال توپ زده و بعد از آنکه موفق به تثبيت خودش نشده، به عضويت فجرسپاسي شيراز درآمده است. چشمي هم همه کار کرده تا در پرسپوليس بماند، اما در نهايت موفق به جلب نظر مسوولان اين باشگاه نشده و به صباي قم پيوسته است. سرخپوشان مي‌توانستند خيلي زودتر روزبه را در تيم‌هاي پايه خودشان ببينند و از او در ترکيب تيم بزرگسالان بهره ببرند. آنها در اين مدت، هافبک‌هايي مثل رضا حقيقي پر افاده و حاشيه‌ساز و يا مهرداد کفشگري کم‌نام و نشان را خريدند، اما تا زمان حضور نوراللهي و کاميابي‌نيا در اين نقطه به ثبات و آرامش نرسيدند. استقلالي‌ها هم در اين چند سال براي جناح چپ مرتکب آزمون و خطاهاي بسيار زيادي شدند. آنها سراغ نفراتي همچون يعقوب کريمي، ميثم مجيدي، پژمان نوري و حتي عليرضا نيکبخت واحدي رفتند، غافل از اينکه سرمايه اصلي در کف خودشان بوده و پر کشيده است.

وقتي اين مقدمات را کنار هم مي‌چينيم، لازم مي‌شود از خودمان بپرسيم کارهاي ريشه‌اي و پايه‌اي چقدر در فوتبال ما نقش دارند و مهمترين باشگاه‌هاي ايران چه سهمي براي پشتوانه‌سازي قائل هستند؟ پرسپوليسي که اين همه در دفاع راست عذاب کشيد تا به رامين رضاييان برسد، چرا قدر خسرو حيدري را ندانست و اجازه داد اين بازيکن از تيم پايه‌هايش، مثل آب خوردن به اردوگاه رقيب پر بکشد؟ چطور مي‌شود بازيکني باکيفيت رضا نورمحمدي (با همه احترامي که برايش قائل هستيم) 7سال در پرسپوليس توپ بزند، اما هادي عقيلي و احمد آهي که پرورش يافته پايه‌هاي سرخپوشان هستند براي ساير باشگاه‌ها به ميدان بروند؟ به نظر مي‌رسد تا زماني که نگاه جدي به تيم‌هاي پايه شکل نگيرد و اداره آنها صرفا صورت رفع تکليفي و يا حتي فرصتي براي سوءاستفاده‌هاي آنچناني داشته باشد، از اين طنزهاي غم‌انگيز فراوان خواهيم داشت. هرچند طي يکي، دو سال اخير در اثر فشارهاي اقتصادي و برخي مسايل ديگر، نگاه سرخابي‌ها به تيم‌هاي پايه جدي‌تر شده و در برخي موارد آنها طعم شيرين اين جوانگرايي را هم چشيده‌اند.