برنامه اقدام ملی حفاظت از فُک خزری تدوین می‌شود

معاون محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست از تدوین برنامه اقدام ملی حفاظت از فُک خزری خبر داد و گفت: با همکاری نهادها و ارگان های دریایی برنامه منسجمی برای حفاظت از فک خزری انجام می شود.

کد خبر: ۲۳۰۳۷۶

تاریخ: ۲۲ دی ۱۳۹۷ - ۱۴:۴۳

نشست هم اندیشی و تدوین برنامه اقدام ملی حفاظت از فُک دریایی با حضور پروین فرشچی معاون محیط زیست دریایی، داود میرشکار مدیر کل دفتر زیست بوم های دریایی، نمایندگان سازمان بنادر و دریا نوردی، سازمان گردشگری و میراث فرهنگی، سازمان شیلات ایران، نیروی دریایی (ناوگان شمال)، ادارات کل حفاظت محیط زیست استانهای ساحلی شمالی، وزارت کشور و دکتر صیاد شیرازی از مرکز حفاظت فُک خزری ایران وکارشناسان محیط زیست دریایی، در سازمان محیط زیست برگزار شد.

پروین فرشچی معاون محیط زیست دریایی سازمان محیط زیست هم افزایی بین تمامی ذینفعان برای تدوین و اجرای این طرح را ضروری دانست و افزود: فُک گونه چتر به حساب می آید و نشانگر سالم بودن دریای خزر است و در حال حاضر در سه استان ساحلی به ماهیگیران آموزش داده می شود که با مشاهده فُک چه اقداماتی باید صورت پذیرد.

فرشچی با بیان اینکه همه در حفاظت از فُک خزری مسئول هستند، افزود: منقش شدن کشتی‌های کشتیرانی خزر به تصویر فُک خزری اتفاقی ارزشمند است.

داود میرشکار مدیر کل دفتر زیست بوم های دریایی در این نشست به فصل زایمان این گونه اشاره کرد و گفت: حدود ماه بهمن، فُک های بالغ به سواحل شمالی خزر (روسیه و قزاقستان) سفر می‌کنند تا ماده‌های باردار توله‌هایشان را روی سطوح یخ‌زده‌ آب به دنیا بیاورند. زندگی فُک خزری را می‌توان به سه دوره تقسیم کرد. دوره اول مربوط به جفت‌گیری و فعالیت‌های تولید مثلی است، دوره دوم زمان موریزی این حیوانات و دوره آخر فصل مهاجرت و جستجوی غذا است. فُکهای خزری معمولاً به دنبال غذا به بخش‌های میانی و جنوبی دریای خزر (از جمله آب‌های ایران، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان) مهاجرت می‌کنند.

وی افزود: این گونه در دنیا منحصر به فرد بوده و تنها در دریاچه خزر یافت می شود. این حیوانات زندگی اجتماعی داشته و اغلب در دسته‌های بزرگ دیده می‌شوند.

مدیر کل دفتر زیست بوم های دریایی با تاکید بر کاهش تعداد این گونه طی چند سال گذشته گفت: تعداد فُکهای خزری در کمتر از سی سال ۹۰ درصد کاهش یافته است. آلودگی‌های نفتی، پساب‌های صنعتی (شامل فلزات سنگین)، سموم کشاورزی (انواع آفت‌کش‌ها)، زباله‌های رادیواکتیو، پساب و زباله‌های خانگی و آلودگی‌های صوتی (مثلاً ناشی از فعالیت پالایشگاه نفت و گاز، تردد بی‌رویه‌ی قایق و شناورهای دریایی) و آلودگی‌های مختلف فُک ها را مسموم و یا بیمار کرده، و برخی سموم در درازمدت سیستم ایمنی بدن فوک‌ها را مقابل بیماری‌ها ضعیف می‌کنند و یا قدرت باروری‌شان را کاهش می‌دهند.

ایران به عنوان یکی از کشورهای حاشیه دریای خزر به منظور حفظ جان این گونه ارزشمند بیمارستانی در استان گلستان تاسیس کرد. همچنین با پیگیری های ایران، شکار این گونه ممنوع اعلام شد.