راهکارهای سازمان محیط زیست برای مدیریت جیوه

مدیر کل دفتر سازمان آب و خاک محیط زیست اظهار کرد: برای مدیریت جیوه، نقشه راه را از طریق شناخت وضع موجود منابع آلاینده تدوین می‌کنیم.

کد خبر: ۲۴۲۹۳۱

تاریخ: ۰۶ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۴:۰۹

علی مریدی در سمینار و کارگاه اجرای کنوانسیون میناماتا (کنوانسیون کنترل جیوه) که امروز(۶ اسفند ماه) در سازمان حفاظت محیط زیست برگزار شد، گفت: دفتر آب و خاک سازمان حفاظت محیط زیست به عنوان دفتری که محوریت اجرای مفاد کنوانسیون میناماتا را به عنوان مرجع ملی بر عهده دارد، با برگزاری جلسات کمیته تخصصی جیوه، وظایف سازمان حفاظت محیط زیست را به منظور ایجاد هماهنگی و یکپارچگی بین کلیه بخش‌های دولتی مرتبط در امر مدیریت جیوه و ترکیبات آن انجام می‌دهد.

وی ادامه داد: تدوین برنامه تقسیم کار اجرای مفاد کنوانسیون در سال ۱۳۹۲، تدوین ضوابط و روش‌های مدیریت پسماند جیوه در سال ۱۳۹۳، بررسی میزان جیوه در چند استان کشور در سال ۱۳۸۹ از جمله اقدامات دفتر آب و خاک سازمان محیط زیست برای مدیریت جیوه بوده است.همچنین طی سال‌های اخیر دفتر آب و خاک در جلسات بین‌المللی مقدماتی کنوانسیون «میناماتا» حضور فعالی داشته است.

مدیر کل دفتر آب و خاک سازمان حفاظت محیط زیست افزود: با لازم‌الاجرا شدن مفاد کنوانسیون «میناماتا» در سال ۲۰۱۷ در جهان، سازمان حفاظت محیط زیست با عزم راسخ در راستای مدیریت حیوه و ترکیبات مربوط به آن پیش می‌رود. دفتر آب و خاک با تشکیل کمیته تخصصی مدیریت جیوه در سطح دستگاه‌های دولتی کشور در کنار کمیته ملی جیوه مستقر در وزارت امور خارجه، به عنوان بازوی اجرایی مرجع ملی کنوانسیون «میناماتا» در راستای اجرایی شدن مفاد کنوانسیون با همکاری دستگاه‌های مختلف کشور گام برمی‌دارد.

مریدی با بیان این که کمیته تخصصی مدیریت جیوه نقشه راه اجرایی مفاد کنوانسیون «میناماتا» را تدوین کرده است گفت: این نقشه راه مرحله به مرحله اجرایی می‌شود. حاصل جلسات تخصصی و مکاتبات متعدد انجام شده تا به امروز دستیابی به اطلاعات کلی از وضع فعلی جیوه و کاربرد آن در کشور، شناسایی چالش‌های پیش رو و آشنایی با پتانسیل‌های کشور در امر مدیریت جیوه بوده است.

وی تاکید کرد: کاهش و در نهایت حذف جیوه و ترکیبات آن از تمامی ابعاد آلودگی، مصرف و واردات هدف اصلی است،اظهارکرد: در این راستا نگاه ما به اجرای مفاد کنوانسیون «میناماتا» نه تنها از بعد تعهد بین‌المللی بلکه به عنوان قانونی راهگشا برای دستیابی به اهداف زیست محیطی کشور در حفظ محیط زیست از صدمات جیوه و ترکیبات آن است و با اجرای مفاد و برنامه‌های پیش روی کنوانسیون امکان پذیر می‌شود.

مدیر کل دفتر آب و خاک سازمان محیط زیست تاکید کرد: فهرست‌برداری جیوه و ترکیبات آن در کشور در ابعاد مختلف، تدوین برنامه اجرایی مفاد کنوانسیون «میناماتا» شامل برنامه کاهش و حذف اقلام مندرج در الحاقیه «الف» در زمان‌های مشخص شده، ارتقای کنترل حمل و نقل‌ فرامرزی جیوه، مدیریت منابع آلاینده انتشار جیوه به هوا، شناسایی و مدیریت منابع رها سازی این مواد به آب و خاک، مدیریت موجودی جیوه در انبارها، مدیریت زیست محیطی پسماندهای حاوی این نوع مواد و برنامه‌ریزی، پاکسازی مناطق آلوده و در نهایت ارزیابی اثر بخشی این اقدامات برای اجرایی کردن کنوانسیون مهمترین اقدامات پیش روی سازمان حفاظت محیط زیست است.

مریدی در ادامه اظهار کرد: کلیه مراحل شناسایی وضعیت موجود از طریق فهرست‌برداری، تدوین برنامه اجرایی و گام برداشتن در راستای اجرای این برنامه نیازمند همکاری کلیه‌ دستگاه‌های دخیل در کاربرد و مدیریت جیوه است. در اجرای مواد کنوانسیون «میناماتا» همکاری همه جانبه وزارت صنعت، وزارت نیرو، وزارت نفت، وزارت کشور، وزارت بهداشت و گمرک با سازمان حفاظت محیط زیست بسیار اهمیت دارد و لازم است اقدامات هر یک از دستگاه‌ها و نتایج همکاری‌ها به سازمان حفاظت محیط زیست به عنوان مرجع ملی منعکس شود.

مدیر کل دفتر آب و خاک سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به فراخوان این سازمان برای دانشگاه‌های کشور در رابطه با پشتیبانی علمی اجرای «کنوانسیون میناماتا» گفت: توسعه شناخت علمی و فعالیت‌های پژوهشی در زمینه مدیریت جیوه از جمله امور ضروری است که در این راستا همکاری دانشگاه‌ها و موسسات علمی وپژوهشی وزارت علوم و سایر وزارتخانه‌ها مثل وزارت نفت، نیرو، جهاد کشاورزی و بهداشت ضروری است. موضوعاتی مثل بررسی و پایش جیوه در بافت زنده، ماهیان، رسوبات کف دریا، خاک و گیاهان از اهمیت ویژه‌ای برای کنترل جیوه و ممانعت از ورود آن به چرخه غذایی برخوردار است.

مریدی در پایان گفت: موضوع حذف جیوه در صنعت و شناسایی نقاط پرکاربرد آن بخصوص صنعت کلرآلکالی نیازمند توجه ویژه و سرمایه‌گذاری است. حذف تجهیزات پزشکی حاوی جیوه و ارتقای کاربرد جایگزین‌های مناسب، مدیریت پسماند این گونه تجهیزات و در صورت امکان عودت دادن پسماند آن‌ها به تولید کننده می‌تواند از مباحث مهم در زمینه وظایف و همکاری‌های وزارت بهداشت و سازمان حفاظت محیط زیست محسوب شود.

انتهای پیام