جباری: استقلال به یک مربی مثل کی‌روش نیاز دارد

هافبک شماره ۸ سابق استقلال معتقد است که حضور یک سال و نیمه وینفرد شفر در این تیم اتفاق چندان مثبتی را برای آبی‌ها رقم زد.

کد خبر: ۲۵۹۸۷۶

تاریخ: ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۹:۲۰

بعد از قطعی شدن جدایی جیری ساناک از کادر فنی استقلال شفر تصمیم داشت که مجتبی جباری را به عنوان جانشین او وارد کادر فنی تیمش کند، اما به دلیل مخالفت امیرحسین فتحی سرمربی وقت استقلال از این تصمیم منصرف شد تا شانس بازگشت به این تیم را در کسوت مربیگری از دست بدهد.
در نهایت در نیم‌فصل دوم فرهاد مجیدی عضو کادر فنی استقلال شد و بعد از چند هفته آزمون و خطا و با برکناری شفر این مربی جوان به عنوان سرمربی موقت تیم تا پایان فصل انتخاب شد.
مجتبی جباری صحبت‌های جذابی درباره جدایی وینفر د شفر و البته سرمربی گری فرهاد مجیدی در استقلال انجام داد که در ادامه آن را می‌خوانیم. او با همان لحن همیشگی انتقادی اش پاسخ خبرنگاران را داد:
شما عملکرد شفر را در استقلال چطور می‌بینید؟ اگر شما مدیرعامل استقلال بودید آیا او را برکنار می‌کردید؟
من بودم مربی مسن نمی‌آوردم. در الاهلی تجربه اش را داشتیم که مربی مسن روی کار آمد. در همه جای دنیا هم همین اتفاق می‌افتد که یک مربی جوان روی کار می‌آید. من اگر بودم ترجیح می‌دادم مربی جوان بیاورم.
شما عملکرد شفر را در استقلال مثبت ارزیابی می‌کنید؟
من در قطر تغییر مربی را تجربه کردم و دو سه بار مربی عوض کردیم، در شرایطی که مربی قبلی اجازه نمی‌داد بازیکنان ظرفیت خود را آزاد کنند، در این شرایط هر تغییری منجر به نتیجه می‌شود. استقلال همیشه بازیکنان خوبی داشته، یک نیم فصل تیم نتیجه گرفت، چون قبل از شفر شرایط خیلی نرمال نبود و با آمدن او همه چیز برگشت به شرایط طبیعی. اما تغییر زیاد سیستم و تغییر زیاد در ترکیب باعث شد شفر بعد از آن چندان موفق نباشد.
دوست دارید بگویید چه اتفاقی افتاد که شما نتوانستید در نیم فصل به کادرفنی استقلال اضافه شوید؟
من قبلا در این باره واضح صحبت کردم، این بار باید به این ضعف اشاره کنم که شفر قدرت لازم را برای تصمیم گیری نداشت. از مشورت‌های زیادی که با بازیکنان تیم برای انتخاب ترکیب داشت و ثابت قدم نبودن در انتخاب ترکیب تیمش، همین اتفاق در مورد موضوع من هم رخ داد. شفر بعد از دو ماه صحبت و تماس نتوانست خواسته اش را عملی کند. فکر می‌کنم در این زمینه باشگاه توانست نظر خودش را به شفر تحمیل کند و، چون نتایج خوبی نگرفته بود، شفر در مورد من معامله کرد و حتی بعدا گفت حضور من در استقلال شایعه است. من هم دیگر ادامه ندادم وقتی آدم‌ها را در این موقعیت دیدم، فکر کردم صحبت کردنم بیهوده است.
شاید یکی از بزرگترین انتقاد‌هایی که به شفر می‌شد این است که او معمولا شکست هایش را گردن بازیکنان می‌انداخت.
همین رفتار که با من شد در مورد چند بازیکن هم اتفاق افتاد، وقتی در انتخاب پنالتی زن مستاصل بود و بزرگترین اشتباه را انجام داد. شفر نباید در کنفرانس در مورد فرشید اسماعیلی صحبت می‌کرد، اسماعیلی بازیکنی نبود که خودسر پنالتی بزند و اگر مربی اقتدار داشت ۵ دقیقه بعد از اعلام پنالتی زمان بود و او می‌توانست شخصا وارد شود و اجازه ندهد او ضربه پنالتی را بزند.
خیلی‌ها می‌گویند عدم حمایت شفر از بازیکنان تیمش باعث شد آن‌ها به سرمربی تیم شان بی اعتماد شوند.
دقیقا، یا مشاوران خوبی نداشت یا ضعف مربیگری باعث می‌شد که چنین تصمیم‌هایی بگیرد. این نمی‌شود که شالی به گردنت باشد و تمرکزت روی ابراز احاسات به هوادار باشد در حالی اگر توان فنی داشته باشید نیازی به این کار‌ها نیست. وقتی موفقیت به شما می‌رسد، پس در ناکامی‌ها هم باید شریک باشید. فرشید اسماعیلی و بازیکنانی شبیه به او اصلا مقصر نیستند و این نوع رفتار شما است که چنین اتفاق‌هایی را ایجاد می‌کند. قطعا این ضعف شفر بود که بیشتر در حاشیه‌ها سعی می‌کرد خود را پررنگ نشان بدهد؛ و در این بین به نظر می‌رسد همبستگی لازم هم بین بازیکنان بزرگتر تیم وجود ندارد چرا که هیچکس از بازیکنی مثل اسماعیلی و باقری حمایت نکرد.
ببینید من تعجب می‌کنم فرشید اسماعیلی به شهادت خیلی از بازیکنان پناتی زن اول تیم بود و شب بازی هم این موضوع به او اعلام شده بود. نمی‌دانم چرا بازیکنان بزرگتر اجازه دادند این همه فشار روی او بیاید و به خانواده اش توهین شود. به وضوح ایراد‌های مدیریتی و فنی در تیم بود و بزرگ‌تر‌ها نباید دست روی دست می‌گذاشتند تا قهرمانی از دست برود و بعدا بخواهند کاری کنند. یکسری بازیکنان به خاطر اشتباه‌های مربی و مدیریتی از تیم دور شدند، در بازی با ماشین سازی به دلیل عدم هماهنگی بین مدیرعامل و سرمربی اسماعیلی و چشمی از تیم دور ماندند، مدیریت و بخش فنی تیم اینقدر ضعیف بودند که فکر نکردند باید ۳ امتیاز بازی با ماشین را بگیرند و اصل موضوع را رها کردند و به حواشی پرداختند. شما ببینید فرشید باقری با این توانمندی و با این شرایط خوب بازهم اسیر این مسائل می‌شود. اعضای کادرفنی می‌گویند ما شما را الکی جریمه می‌کنیم، ولی در عمل می‌بینیم او ۲۰ روز از تمرینات دور می‌شود. سوال من این است که چرا اینقدر باید محرومیت انضباطی یک بازیکن طول بکشد؟ آن‌ها یک اشتباه کردند و در یک زمان کوتاه می‌شود به آن رسیدگی کرد. دور ماندن یک بازیکن چه نفعی برای بازیکن و باشگاه دارد؟ وقتی بازیکن دور می‌ماند از آمادگی دور می‌شود. زمان ما بعضی وقت‌ها مربی این اتفاق‌ها را خوب اداره می‌کرد و سعی می‌کرد به نتیجه بازی لطمه نخورد. ولی آنقدر جنگ قدرت در استقلال زیاد است همه یادشان رفته هدف قهرمانی دارد. مگر پرسپولیس یا تیم‌های دیگر از این مشکلات ندارند، ولی کجا با بازیکنان چنین رفتاری می‌شود؟
شما اگر جای فرهاد مجیدی بودید این پیشنهاد را قبول می‌کردید؟
وقتی در یک جایی زندگی می‌کنی که بی برنامگی هست، هیچ حساب و کتابی وجود ندارد که شما با برنامه ریزی به هدفتان برسید، از کوچکترین فرصتی استفاده می‌کنید. مگر در انگلیس فوتبال کار می‌کنید که برای مربیگری از شما رزومه و سابقه کار بخواهند؟ شما الان وقتی نگاه می‌کنی معلوم نیست چه زمانی این موقعیت برایتان پیش می‌آید در حالی که اگر حساب و کتاب داشت شما با خودتان می‌گویید باید در تیم‌های پایه کارتان را پله پله شروع کنید و کم کم به تیم بزرگسالان اضافه شوید. ضمن اینکه با این تیم خوب و بازیکنان خوبی که در استقلال هستند حتما این احساس دست می‌دهد که با کمی درست کردن اوضاع می‌شود شرایط را بهتر کرد. اگر کسی باشی که بتوانی این شرایط را هماهنگ کنی مسلما می‌توانی موفق شوی و به همین دلیل هم شاید هرکسی هم به جز مجیدی بود پیشنهاد سرمربیگری استقلال را قبول می‌کرد.
به نظر شما حضور فرهاد مجیدی انتخاب خوبی برای استقلال است؟
من طرفدار مربی جوان هستم. مربی‌هایی مثل مجیدی پتانسیل دارند که روی نیمکت بنشینند، خیلی خوشحال می‌شوم این اتفاق بیبفتد. امیدوارم این سیر قهقرایی از بین برود که فرهاد بیاید، بعد از مدتی او را بردارندو یکی مثل شفر را بیاورند. این درست نیست که شفر را اخراج کنیم و همه چیز را علیه او کنیم. باید هدف حمایت از سرمربی تا آخرین لحظه باشد، اما مدیران استقلال تلاش نکردند شفر بماند و به بدترین شکل بیرونش کردند و حتی سر تمرین راهش ندادند. نوع حمایت باشگاه این را نشان می‌دهد که همه چیز مقطعی است، چه در مورد بازیکن و چه در مورد مربی. الان هم اصرار برای حمایت از فرهاد مجیدی هست، تا وقتی نیاز دارند از او حمایت می‌کنند و وقتی خواستند قطع همکاری کنند همه چیز تمام می‌شود. این موضوع متوجه ما هم که قرار است وارد چرخه مربیگری شویم هست. در نهایت نتیجه گرفتن تیم مهم است و یک مدیر باید تا آخرین لحظه برای این هدف تلاش کند، اما در استقلال این اتفاق نمی‌افتد.
آیا توصیه‌ای برای فرهاد مجیدی در شروع کارش دارید؟
یک نکته‌ای را بگویم، امیدوام فرهاد مجیدی بتواند یکسری ایراد‌های اساسی مثل وضعیت لیدر‌ها و امکانات را برای خودش و برای کسانی که بعد از خودش می‌آیند را درست کند. ما نیاز داریم برای باشگاه یکسری چیز‌ها را طلب کنیم و امیدوارم در جهت پیشرفت تیم، باشگاه و بازیکنان این اتفاق بیفتد. باید در استقلال هم کار کی روش را انجام بدهیم که به واسطه پافشاری اش منافعی را برای تیم ملی ایجاد کرد که بازکنان از آن منتفع شدند. انشاالله همه چیز را در اختیار فرهاد مجیدی قرار بدهیم نه این که یک عده منتظر باشند چه زمانی فرهاد می‌رود تا خودشان بیایند، چون وقتی خودشان سرمربی شدند هم این اتفاق برایشان می‌افتد.
در حال حاضر جو مثبتی در مورد مربی ایرانی وجود ندارد، شما فکر می‌کنید هنوز یک مربی ایرانی می‌تواند در لیگ برتر قهرمان شود؟
مربیگری به خیلی چیز‌ها بستگی دارد، انتخاب تیم، بازیکنان، اما با این مربی‌های خارجی که در فوتبال ایران هستند حتما می‌شود قهرمان شد. البته آقای برانکو تیم ملی ایران را داشته و تجربه خیلی زیادی دارد، ولی سطح بازی‌های لیگ زیاد نیست. استقلال یک فصلی داشت که همه می‌گفتند بد است، ولی با چند نتیجه خوب دوباره مدعی شد، همچین تیمی با اشتباه‌های مجموعه از قهرمانی دور شد و اگرنه چه بسا در همین لیگ می‌توانست قهرمان شود. پدیده یکی از تیم‌هایی است که به زیبا شدن لیگ کمک می‌کند، جز این که خودش خوب بازی می‌کند دیگر تیم‌ها را هم وادار می‌کند که خوب بازی کنند. تیم‌ها در ایران برای اوت دستی، ضربات ایستگاهی و اعتراض به داوری زمان زیادی می‌گذارنند و این‌ها چیز‌هایی است که زیبا‌های فوتبال را از بین می‌برد. من فکر می‌کنم صد در صد با مربیان داخلی می‌شود قهرمان لیگ شد.