آقای «عصر جدید» جای مادر  مقتول در برنامه کشف استعدادها نیست

مریم نوابی‌نژاد در یادداشتی که در اختیار خبرآنلاین قرار داده به حضور یکی از مهمانان برنامه «هزارداستان» در یکی از قسمت‌های «عصر جدید» واکنش نشان داد.

کد خبر: ۲۷۰۷۱۶

تاریخ: ۲۰ خرداد ۱۳۹۸ - ۰۶:۴۲

در سال‌های اخیر و با رواج داستان‌های واقعی از زندگی مردم در برنامه‌های اجتماعی، شیوه‌ای در بیشتر برنامه‌ها رواج پیدا کرده به نام سوژه‌برداری. به این معنی که تیم تحقیق و تولید برنامه‌ای مثل «هزارداستان» در طول سال و با توجه به تجربه‌های فراوانی که در این زمینه دارد، این اتفاق‌های ناب اجتماعی را پیدا می‌کند، جدا می‌کند و از میان چندین نمونه مشابه یکی را انتخاب می‌کندو مدتی بعد این داستان‌ها سر از برنامه‌های دیگر و شبکه‌های دیگر درمی‌آورند.
نمونه‌های بسیاری از این داستان‌ها در برنامه‌هایی مثل «وقتشه»، «فرمول یک»، «حالا خورشید» و به ویژه در برنامه بی‌ربطی مثل «عصر جدید» به کرات دیده شده است.
نمونه‌اش امیررضا فلسفی که قهرمان بود و در تاریخ ٩٦/٨/٣ در برنامه «هزارداستان» حضور پیدا کرده بود، مهران بالان چوپانی که به شهر رفت و از آدامس فروشی به کارآفرینی رسید و در تاریخ ٩٦/٧/٣٠ به «هزار داستان» امده بود، سجاد سالاروند مردی که بعد از یک‌سال‌ونیم از مجروحیتش با دو پای مصنوعی به دماوند صعود کرد و در نهایت موضوع بخشش خانواده حسین‌زاده که در تاریخ ٩٧/٦/٢٠ در برنامه «هزارداستان» مطرح و پرداخته شد.
بر فرض که امیر رضا فلسفی را بتوان استعداد به حساب آورد و سجاد سالاروند را با ارفاق نمونه‌ای از تلاش و کوشش و رسیدن اما سوای دسترسی راحت به سوژه‌های امتحان پس داده برنامه‌ای مثل «هزارداستان» هدف و فلسفه برنامه «عصر جدید» از مطرح کردن داستان کارآفرینی مرد آدامس‌فروش و بخشیدن قاتل فرزند در پای چوبه دار در برنامه استعدادیابی  چیست؟ اگر بنا به ایجاد محتوا و مفهوم‌آفرینی باشد، این نوع قصه‌ها در برنامه استعدادیابی جایی ندارند و اگر «عصر جدید» قصد دارد از سوژه‌های حاضر و آماده «هزارداستان» انتخاب کند بهتر است نمونه‌هایی شبیه چوپانی را بیاورد که پشت کپر گوش ایستاده و امروز سعدی و حافظ و قرآن و مثنوی و نظامی را از حفظ شده  است.
چرا که اگر بین هدف و انتخاب آدم‌های مسابقه‌ای مثل «عصر جدید» همخوانی وجود نداشته باشد قطعا همین بلایی سرش می‌آید که آمده و با انتخاب‌های غلط سازوکار برنامه‌اش، اینچنین بی‌ربط می‌نماید.
غیر از این که تکرار هرباره این موضوعات در شبکه‌های متعدد و برنامه‌های مختلف بدون نگاه درست و تحلیلگر و پرداخت مناسب آن هم در جای غلط، دلزدگی می‌آورد و اتفاقا با تاثیر برعکس از جایی به بعد موجب پس زدن این داستان‌ها از سوی مردم می‌شود؟
و در نهایت کجاست آن مقام آگاهی که توانایی تشخیص سره از ناسره را داشته باشد و بفهمد تفاوت برنامه‌ای درست و کارشناسی را که بابت پیدا کردن اتفاق‌های تاثیرگذار عرق ریخته و گشته و جستجو کرده با برنامه‌هایی که از لقمه‌های حاضر و آماده دیگران استفاده می‌کند.
این سرزمین سرشار از استعدادهاست به شرط گشتن و جدا کردن و انتخاب کردن! کافی‌است نخواهیم داستان خودش دنبال ما بیاید و ما دنبالش بگردیم آن وقت می‌بینیم از شدت اتفاق‌های بکری که دراین سرزمین وجوددارد، می‌شود هزاران برنامه استعدادیابی با تعریف درست و هدفی مشخص ساخت و برای دیده شدن به هر دری نزد.

انتهای پیام/