علیپور ناراحت به کار پرسپولیس نمی‌آید

علیپور به خاطر مشکلات روحی و روانی است که روی موقعیت‌طلبی تمرکز ندارد و موقعیت‌ها را یکی پس از دیگری از دست می‌دهد تا جایی که در برخی از صحنه‌ها ما را به یاد احمد مؤمن زاده می‌اندازد.

کد خبر: ۲۹۴۳۰۱

تاریخ: ۲۹ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۴:۰۰

علی علیپور این روز‌ها در ترکیب پرسپولیس موقعیت‌ها را به آسانی از دست می‌دهد. مهاجمی که پیش از این سخت‌ترین موقعیت‌ها را تبدیل به گل می‌کرد و به همین خاطر در این تیم به عنوان آقای گلی دست یافت. قطعاً مشکل علیپور فنی نیست و نمی‌توانیم بگوییم او گل زدن را فراموش کرده است. این بازیکن به خاطر مشکلات روحی و روانی است که روی موقعیت‌طلبی تمرکز ندارد و موقعیت‌ها را یکی پس از دیگری از دست می‌دهد تا جایی که در برخی از صحنه‌ها ما را به یاد احمد مؤمن زاده می‌اندازد و شاید هم مهدی طارمی که موقعیت‌های زیادی را هدر می‌داد. هر چند مهدی طارمی به اندازه‌ای که موقعیت از دست می‌دهد، گل هم می‌زند.

مشکل از جایی شروع شد که ابتدای فصل علی علیپور نیت به رفتن داشت، اما باشگاه مانع شد! پیشکسوتان باشگاه هم گفتند بهتر است علیپور برود، چون در صورت ماندن با مشکلات روحی و روانی مواجه می‌شود و کارایی اش را از دست خواهد داد و دقیقاً هم این‌چنین شد. قدیم‌ها گفتند بازیکنی که دلش با تیم نیست بهتر است برود چراکه در صورت ماندن هم به خودش ضربه می‌زند و هم تیم و این حکایت این روز‌های علی علیپور است که برای بهبود شرایط مالی خود تصمیم به ترک تیم گرفته بود، اما باشگاه مانع شد.

این مشکل باید حل شود چراکه در غیر این صورت هم علیپور افت می‌کند و هم تیم از دستیابی به نتیجه دلخواه باز می‌ماند. باشگاه باید با علیپور صحبت کند تا یا او متقاعد به ماندن شود یا در غیر این صورت باشگاه را ترک کند و جای خود را به مهاجم جدیدی بدهد. علیپور در سال‌های اخیر هیچ‌گاه با مهاجم روی دست خود هماهنگ نشد و تنها این هماهنگی در زمان بازی مهدی طارمی وجود داشت که در این زوج، علیپور مهاجم مکمل بود. مشکلات روحی و روانی به وجود آمده که بیشتر یک سوء تفاهم است باید حل شود تا در صورت ادامه حضور علیپور در ترکیب ثابت تیم مشکلات گلزنی پرسپولیس حل شود. در غیر این صورت همان‌طور که اشاره شد هر دو ضربه خواهند خورد.

علی علیپور یا باید برود یا راضی به ماندن شود چراکه در غیر این صورت باز هم با ناراحتی به میدان می‌رود و در چنین شرایطی طبیعی است که موقعیت‌ها یکی پس از دیگری از دست برود.