تجربه کم مجیدی نگران‌کننده است

پیشکسوت باشگاه اسقلال گفت: شرایط استقلال هنوز عادی نشده و جمع کردن این حجم حاشیه واقعاً سخت است.

کد خبر: ۳۱۹۱۸۲

تاریخ: ۲۴ دی ۱۳۹۸ - ۱۱:۲۰

سیروس دین‌محمدی، همبازی فرهاد مجیدی در استقلال پذیرش مسئولیت این تیم را یک ریسک دانست و گفت: برای مجیدی آرزوی موفقیت دارم، ما روز‌های خوب و خاطرات زیادی داریم، اما شرایط استقلال هنوز عادی نشده و جمع کردن این حجم حاشیه واقعاً سخت است. اگر استقلال ۳ بازی پشت سر هم برنده شود همه استراماچونی را فراموش می‌کنند و تیم روی غلتک می‌افتد، اما در نیم فصل دوم یک تساوی هم تیم را از جمع مدعیان دور می‌کند و این خطرناک است.
دین‌محمدی در ادامه گفت: وقتی ساکت الهامی سرمربی تراکتور شد حدسم این بود موفق می‌شود و ۴ بازی را هم پیاپی برنده شد، چون ۱۰، ۱۵ سال کمک‌مربی بوده با مربیان مختلفی کار کرده و تجربیات زیادی داشت، ولی فرهاد کمتر از یک‌سال مربیگری کرده و از این بابت جای نگرانی وجود دارد. او در این مقطع با پذیرفتن این تیم پرحاشیه ریسک بزرگی انجام داد اگر ان‌شاالله موفق شود که کار بسیار بزرگی کرده و در غیر این‌صورت به آینده‌اش لطمه وارد کرده است.
این پیشکسوت در خصوص مدیریت باشگاه گفت: باید نیمه خالی و پر لیوان را دید، فتحی خیلی از بدهی‌ها را توانست از منابع مختلف تهیه و با بسیاری از طلبکاران تسویه‌حساب کند و البته امیدوارم پرونده شکایت وینفرد شفر خیلی استقلال را بدهکار نکند که می‌تواند همه کار‌های فتحی را بی‌اثر کند، به نظرم تیم در فصل نقل و انتقالات عملکرد خوبی نداشت. می‌توان گفت فتحی همراهان و کمک‌های مناسبی اطرافش جمع نکرد مثل یک سرمربی که اگر دستیاران قوی نداشته باشد صدمه می‌بیند.
دین‌محمدی در خصوص عملکرد تیم امید گفت: شنیده‌ام تیم کره جنوبی در اردوی بلندمدت بوده است. بدون تعارف کار پایه‌ای در فوتبال ما بسیار ضعیف است. نسل بازیکنان از نظر فنی و فرهنگی تغییر کرده است. شما فیزیک و چهره بازیکنان امید را ببینید از مو‌های سرشان گرفته تا تتو‌ها و بیرون انداختن عضلات! آیا این‌ها زمین فوتبال را با سالن مد و فشن‌شو اشتباه گرفته‌اند؟ استیلی اگر از آسیاویژن بازیکن جمع می‌کرد و ۳ ماه به اردو می‌برد تیمش بهتر از این تیم فوتبال بازی می‌کرد، برخی بازیکنان امید در بازی دیروز در جایگیری، حرکت و پوشش کلی اشکال داشتند. باور کنید ۲ روز قبل با همبازیان قدیمی با یک تیم جوان بازی کردیم و هر جور به علیرضا اکبرپور پاس می‌دادم برای خودش فضاسازی و دروازه حریف را تهدید می‌کرد. مدام دنبال توپ بودم تا برای او ارسال کنم، چون از فوتبال بازی کردنش لذت می‌بردم، اما در تیم امید بازیکنان خودشان را پوشش نمی‌دادند. بازیکنی که صاحب توپ می‌شد باید یک چرخ می‌زد تا یکی را برای پاس دادن پیدا کند، با این روند فوتبال پایه‌ای در سال‌های آینده به بنگلادش و افغانستان هم امتیاز می‌دهیم.