ما همه كنعانی‌زادگان هستیم!

بازیكن جدید استقلال این روزها لج همه را درآورده است. محمدحسین كنعانی‌زادگان تا دو هفته پیش چون فكر می‌كرد بازیكن پرسپولیس است، انواع دلبری‌ها را برای هواداران این تیم انجام می‌داد...

کد خبر: ۳۳۰۶۶

تاریخ: ۰۶ تير ۱۳۹۵ - ۱۸:۳۰

بازیكن جدید استقلال این روزها لج همه را درآورده است. محمدحسین كنعانی‌زادگان تا دو هفته پیش چون فكر می‌كرد بازیكن پرسپولیس است، انواع دلبری‌ها را برای هواداران این تیم انجام می‌داد. هنوز با ساده‌ترین جست‌وجوهای اینترنتی می‌توان انبوهی از تصاویر او را هنگام نشان دادن عدد «شش» پیدا كرد. حالا اما وضع فرق كرده. او بلافاصله بعد از آنكه فهمید بازیكن آزاد است، به استقلال پیوست و مدعی شد از بچگی هوادار آبی‌ها بوده است! كنعانی‌زادگان این روزها چپ و راست «چهار» نشان می‌دهد و ملت هم متحیر مانده‌اند كه این دیگر چه پدیده‌ای است؟ اما آیا واقعا جایی برای این همه تعجب وجود دارد؟ یادمان باشد ما هواداران فوتبال هم برای خودمان یك پا كنعانی‎زادگان هستیم!
روز جمعه در تمرین استقلال وزیر ورزش تشویق شد؛ یعنی همان كسی كه آبی‌ها دو هفته پیش تصویرش را با پیراهن پرسپولیس فتوشاپ كردند و با حضور در مقابل ساختمان مجلس، خواهان استیضاحش بودند! داستان جالبی است؛ همان‌ها كه آن زمان علیه وزیر تحصن می‌كردند و دلیلش را هم نمی‌دانستند، روز جمعه به نفع او شعار داده‌اند و باز دلیلش را نمی‌دانند! دست‌كم اگر یكی مثل كنعانی‌زادگان از شش نشان دادن منصرف شد و دو انگشت اضافه‌اش را جمع كرد، پشت این تغییر موضع او یك استدلال قوی از جنس قراردادی چند صد میلیونی خوابیده بود، اما هوادار فوتبال ما با كدام فلسفه تن به این چرخش‌های 180درجه‌ای می‌دهد و اختیار حنجره‌اش را به منفعت‌طلبان وامی‌گذارد؟
به اردوگاه پرسپولیسی‌ها نگاه می‌كنیم. امروز خبر می‌رسد: «كاوه رضایی سرخپوش شد.» به فاصله دو ساعت، ملت 10هزار تا كامنت مفصل می‌گذارند و از توانایی‌های فنی او تمجید می‌كنند. فردا خبر می‌رسد: «كاوه رضایی آبی‌پوش شد.» همان 10هزار نفر كامنت می‌گذارند و آمار پایین گل‌های زده این بازیكن را به تمسخر می‌گیرند. در همین فاصله، رسانه‌ای كه با تیتر درشت او را پنجمین «بمب» پرسپولیس معرفی كرده بود، انواع و اقسام تیترهای منفی را علیه‌اش كار می‌كند و می‌نویسد همان بهتر كه چنین بازیكن بی‌كیفیتی به استقلال رفت! می‌بینید؛ خیلی از ما كم‌وبیش كنعانی‌زادگان یا كاوه رضایی هستیم، با این تفاوت كه زیر ذره‌بین قرار نداریم و كسی قضاوت‌مان نمی‌كند. با این فرق كه چون آدم‌های مشهوری نیستیم، كسی حواسش به تغییر مواضع ثانیه‌ای ما نیست و بابتش ملامت‌مان نمی‌كند. خروجی چنین هواداری، باید هم چنان بازیكنانی باشد. آنها كه این روزها در كمپ حجازی كنار كنعانی‌زادگان می‌ایستند، همگام با او چهار نشان می‌دهند و با رضایت عكس یادگاری می‌اندازند، از «فضا» نیامده‌اند. آنها آدم‌های همین شهرند. ما همه از یك فلزیم.