رحمان رضایی: بهترین خاطره فوتبالی‌ام دوران بازی در ایتالیا بود

مامور بازگشت آندره‌آ استراماچونی به ایران، در نقل و انتقالات نیم فصل از تیم پارس جنوبی جم پیشنهاد رسمی دریافت کرد و یک امضا تا نشستن بر روی نیمکت این تیم فاصله داشت، اما پیشنهادی از بابل به دستش رسید که قید همه چیز را زد و هدایت تیم استانش را پذیرفت.

کد خبر: ۳۳۲۹۵۷

تاریخ: ۰۴ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۸:۲۳

رحمان رضایی که یکی از مفاخر فوتبال ایران محسوب می‌شود و سال‌های سال در تیم ملی فوتبال کشورمان نیز درخشید، هدایت تیم ته جدولی رایکا بابل را پذیرفت تا این تیم را از انتهای جدول جدا کند. وی در دو دیداری که روی نیمکت بابلی‌ها نشسته موفق شده دو برد به ارمغان بیاورد و آنها را به ساحل آرامش برساند.

سال 98 چگونه بود؟
سال خیلی پرنوسانی بود. واقعا هم به لحاظ فوتبالی و هم به لحاظ اجتماعی در ایران افت و خیز بسیاری داشت. درخصوص بحث فوتبالی هم خیلی اتفاقات زیادی افتاد و اتفاقات جالبی هم نبود و در کل سال خوبی نبود.

از رایکا برای ما بگوئید. وضعیت تیم چگونه است؟
به لحاظ درون تیمی و بازیکنان اوضاع خوبی را در تیم دیدم ولی خب متاسفانه مشکلات مالی که تیم دارد باعث می‌شود تا کمی به مشکل بخوریم. مشکلات مالی فکر همه را درگیر خودش کرده است. قرار بود اتفقات خوب بیفتد برای بچه ها ولی تاکنون چنین اتفاقی رقم نخورده و کماکان بازیکنان چشم به راه یک اتفاق خوب هستند.

شما از پارس جنوبی هم نیم فصل پیشنهاد داشتید. چه شد که به آنجا نرفتید؟
تمام اتفاقاتی که افتاد همه چیز یک روندی داشت طی میکرد که تا پای قرارداد بستن هم رفتیم اما نمیدانم اتفاقی که افتاد چی بود که یک مربی دیگری به آنجا رفت. البته دلم نیز در بابل بود زیرا از این تیم نیز به من پیشنهاد داده شد و سعی کردم که به تیم استان خودم بیایم و به آنها کمک کنم. الان هم که در بابل هستم سعی میکنم که تمام و کمال این تیم را به جایگاهش برسانم و خواسته مردم بابل را جامع عمل بپوشانم.

نظرتان درخصوص تعطیلی لیگ چیست؟ موافق تعطیلی کامل لیگ هستید؟
نظرم مثبت است. واقعا شرایط سختی را مردم کشورمان دارند تحمل می‌کنند و نمی‌شد در این برهه زمانی حساس، فوتبال بازی کرد. کلا کشور بسیج شده‌اند تا سایه این بیماری شوم را از مملکت دور کنند و به عنوان یک سرمربی، موافق تعطیلی لیگ هستم.

اگر با 4 آدم معروف در یک رستوران می‌توانستید شام بخورید، چه کسانی را انتخاب میکردید؟
با چهار مربی بزرگ دنیا ترجیح می‌دهم شام بخورم. آقایان؛ گواردیولا، زیدان، آنچلوتی و کونته.

اگر قرار باشد یک تغییر در فوتبال ایران ایجاد کنید آن چه چیزی بود؟
فدراسیون را از صفر تا صد عوض کنم. کلا باید این فدراسیون پوست اندازی شود.

سخت ترین تصمیمی که در زندگیتان گرفتید چه بود؟
تصمیمات سختی نداشتم و سعی می‌کردم همه تصمیمات را به نوعی با آرامش بگیرم.

به فوتبال نمی‌آمدید الان چه شغلی داشتید؟
استاد دانشگاه می‌شدم؛ رشته مدیریت ورزشی.

بهترین خاطره فوتبالی؟
دوران بازیگری در فوتبال ایتالیا.

الگوی داخلی یا خارجی شما کیست؟
آنچلوتی، گواردیولا، سیمئونه و کونته.

صحبت پایانی.
آرزوی تشکر از همه دکترها، پرستارها که در این بیماری وحشتناک کرونا به مردم کمک می کنند. خسته نباشند واقعا. آرزوی سلامتی برای همه کسانی که به نحوی درگیر این بیماری هستند.