نیکبخت واحدی: سر سعادتمند کلاه گذاشتند!

بازیکن اسبق باشگاه استقلال و پرسپولیس گفت: اگر من مدیر برنامه‌ای دلسوز و خوب داشتم به عنوان اولین لژیونر ایران راهی لالیگا اسپانیا می‌شدم.

کد خبر: ۳۳۹۵۵۴

تاریخ: ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۲۱:۰۰

علیرضا نیکبخت واحدی بازیکن اسبق تیم استقلال که در دوران بازیگری اش، کاندیدای حضور در لالیگای اسپانیا و تیم اتلتیکومادرید شده بود در صحبتی که با روزنامه خبر ورزشی داشت درباره اتفاقات اخیر پیرامون آرات و پدرش صحبت کرد. او همچنین درباره مسائل روز فوتبال باشگاه استقلال، اعتراض بازیکنان، مشکلات سینماگران و وام یک میلیونی تومانی دولت هم حرف زد.

درباره جعل سند در باشگاه استقلال خبر دارید؟
ظاهراً سر آقای سعادتمند را کلاه گذاشتند! متأسفانه او باید بداند با چه افرادی همکلام می‌شود و از چه افرادی قول می‎گیرد. در دورانی که نقدینگی همه وضعیت خوبی ندارد نباید به هر کسی اعتماد کرد. قطعاً عده‌ای هم هستند که می‌خواهند با اسم استقلال خودشان را به هر طریقی مشهور کنند.

با این وضعیت فکر می‌کنید تکلیف استقلال چه می‌شود؟
باید کمی صبور بود! همچنین وزارت ورزش باید به مدیرعامل جدید کمک کند. امیدوارم هرچه زودتر اخبار خوشی از استقلال شنیده شود و اتفاقات خوب برایش بیفتد.

شما از رده‌های پایه وارد فوتبال شدید. اتفاقاتی که این روز‌ها درباره آرات رخ داده را چطور تحلیل می‌کنید؟
به نظرم خیلی زود درباره آینده این بچه تصمیم‌گیری شده است. این اتفاق باعث خواهد شد آرات به سرعت از فوتبال اشباع شود. این همه هجمه مثبت یا منفی علیه او و پدرش در اینستاگرام نشان می‌دهد تحت حمایت فرد درستی نیست.

منظورتان پدرش است؟
بله! دقیقاً همین‌طور است. پدر آرات قطعاً مردی دلسوز و خیرخواه برای فرزندش است، اما هرگز نمی‌تواند یک مدیر برنامه خوب باشد. آرات به یک مدیر برنامه خیلی خوب نیاز دارد. وقتی پدری می‌خواهد برای فرزندش پدری کند تحت تأثیر احساسات رفتار می‌کند که نمونه اش را در قبال علی کریمی شاهد بودیم. فارغ از هر رنگ و پیراهن تیم‌ها، باید گفت حرف‌هایی که علیه علی کریمی از طرف پدر آرات زده شد دور از انصاف است. علی کریمی چهره‌ای در ایران است که همه او را می‌شناسند؛ یک چهره بین‌المللی و از چهره‌های ماندگار فوتبال. چرا توقع دارد علی کریمی از او تعریف کند اصلاً تعریف زورکی ارزشی ندارد.

فکر می‌کنید آرات واقعاً فوتبالیست خوبی می‌شود؟
این آرزوی همه ماست که یک فوتبالیست از ایران بتواند مثل مسی در جهان بدرخشد، اما این اتفاق از ۱۳ یا ۱۴ سالگی برای یک بازیکن رخ می‌دهد. آرات هنوز با بچه‌های فوتبالیست بازی نکرده تا واقعاً محک بخورد. شاید او از نظر فیزیک بدنی در فرم بالایی باشد ولی به نظر می‌رسد پدرش برای رسیدن به آرزو‌های بزرگ درباره او و خودش خیلی عجله می‌کند. اگر آرات پس از مدتی تحت تأثیر این تمرینات مداوم فوتبال‎زده شود یک استعداد ناب از بین خواهد رفت. با یک مثال حرفم را ادامه می‌دهم.

مثال فوتبالی؟
خیر! شما ببینید پروفسور سمیعی که یک ایرانی و عالی‌ترین جراح مغز و اعصاب در دنیاست در صفحه اینستاگرامش ۲۰۰ هزار نفر فالوور دارد ولی یک بچه ۶ ساله ۴ میلیون دنبال‌کننده دارد. هضم کردن این شرایط برای یک بچه اصلاً آسان نیست. اگر می‌گویم این بچه باید مدیر برنامه داشته باشد برای این است که به یاد خودم می‌افتم.

چطور؟
شاید اگر من هم مدیر برنامه‌ای دلسوز و خوب داشتم به عنوان اولین لژیونر ایران راهی لالیگا اسپانیا می‌شدم. آن زمان که هیچ ایرانی در اسپانیا بازی نمی‌کرد من از اتلتیکو مادرید پیشنهاد داشتم ولی با مشاوره اشتباه راهی اسپانیا نشدم. یک کودک هم برای درست قدم برداشتن نیاز دارد تا دستش را بگیرند. قطعاً یک پدر در چنین جایگاهی حکم داستان «دوستی خاله خرسه» را برای آرات بازی می‌کند، چون وقتی بازیکن در تمرین زمین می‌خورد پدر می‌دود و او را بلند کند، اما مربی طور دیگری دلش برای بازیکنش می‌سوزد و اجازه می‌دهد کودک با سختی‌های فوتبال آشنا شود. این دو روش متفاوت در حمایت از بچه‌ای است که دنبال پیشرفت است.

از این مسائل که بگذریم این روز‌ها انتقاداتی به دیدار‌های پیشکسوتان با احمد سعادتمند مطرح می‌شود. نظر شما چیست؟
اتفاقاً از من هم دعوت به عمل آمد ولی، چون در تهران نبودم نتوانستم بروم ولی فکر می‌کنم حتی اگر هر پیشکسوت یک بار کوچک از روی دوش باشگاه را بردارد باید از وجودشان استفاده کرد.

نظرتان درباره اعتراض بازیکنان به عدم دریافت مطالبات‌شان چیست؟
من همیشه گفته‌ام فوتبالیست باید حقش را بگیرد، چون پولش از شیر مادر هم حلال‌تر است. دلیل آن این است، چون در ایران هیچ حمایتی از فوتبالیست نمی‌شود. نه بیمه‌ای دارند و نه آینده‎ای مشخص! ولی در این شرایط اعتراض و انتقاد یا اعتصاب آن‌ها نه تنها کار را آسان نمی‌کند بلکه موضوع را بغرنج‌تر می‌کند. پس بهتر است بچه‌های تیم کمی به باشگاه مهلت بدهند.

با فرهاد مجیدی ارتباط دارید؟
بله ما تلفنی با هم حرف می‌زنیم. من فرهاد را دوست دارم، چون مربی‌ای است که کارش را دوست دارد. کلاً دوست دارم مربیان جوان در استقلال موفق شوند. فرهاد هم عاشق کار کردن است. باید به او کمک کرد تا در استقلال موفق شود. امیدوارم مشکلات هرچه زودتر برطرف شوند و تیم دوباره پشت سر هم برد بیاورد.

از اوضاع اجتماع و وام یک میلیون تومانی خبر دارید؟
(خنده) اگر حرفی نزنم بهتر است! الان وقتی شما وارد سوپرمارکت می‌شوید تا یک کیسه پلاستیک خرید کنید ۲۰۰ هزار تومان به بالا قیمت خریدتان می‌شود. بالا یا پایین شهر هم ندارد. واقعاً سؤالم این است که این یک میلیون چه دردی از درد‌های مردم دوا می‌کند؟ دستشان درد نکند همین پول را دادند ولی دیگر چرا می‌خواهند پس بگیرند؟ آن هم با کم کردن از یارانه! نمی‌دانم چه بگویم! شرایط برای بسیاری از مردم سخت شده است. البته اتفاق بدتر این بود که گفتند بروید یک خط تلفن همراه به اسم خودتان بخرید. کاری که باعث شد مردم در صف‌های طولانی برای تهیه سیم‌کارت بایستند. وقتی شما می‌خواهید کاری را انجام دهید چرا همه جوانب آن را در نظر نمی‌گیرید؟ خود من خطی که در موبایلم دارم به نامم نیست. این مشکل در بحث آموزش دانش‌آموزان هم بروز کرده است. خیلی از پدران نمی‌توانند برنامه شاد را روی گوشی‌های قدیمی‎شان نصب کنند بنابراین مجبورند برای تهیه موبایل هزینه کنند یا شرمنده بچه‌هایشان شوند! واقعاً غصه می‌خورم! باعث تأسف است.

از اوضاع سینما حرفی نمی‌زنید؟
شرایط سینما هم بهتر از فوتبال نیست. با دوستان سینمایی هم که حرف می‌زنم خبر‌های خوبی نمی‌شنوم فقط باید دعا کرد هرچه زودتر کرونا از بین برود، چون وضعیت برای قشر عظیمی از مردم به مرز بحران نزدیک می‌شود.