حسرت رفتن به گینه بیسائو را بر دلم گذاشتند

پس از چهار سال معطلی و قدم زدن در برزخ، حوصله خودش را هم ندارد...

کد خبر: ۳۴۸۰۷

تاریخ: ۲۰ تير ۱۳۹۵ - ۱۴:۴۳

پس از چهار سال معطلی و قدم زدن در برزخ، حوصله خودش را هم ندارد. باشگاه تراکتور، طلب علی علیزاده را نمی‌دهد و همین باعث شده تا او ممنوع‌الخروج شود. دیروز با علی اوتی همکلام شدیم.

شنیده‌ایم به خاطر طلبت، پتو انداختی پشت در باشگاه تراکتور و خواب و خوراک نداری.

سه‌سال‌ونیم است پولم را نمی‌دهند. اداره مالیات ممنوع‌الخروجم کرده و نمی‌توانم از کشور خارج شوم. هر چی بلا بوده بر سر من نازل شده.

چقدر مالیات بریدند؟

۷۰ میلیون اما به خاطر چهار سال عدم پرداخت جریمه خورده و شده ۱۱۰میلیون. از بد ماجرا با تیمی هم قرارداد ندارم تا مشکل حل شود. اگر قرارداد داشتم اوضاع این‌قدر قمر در عقرب نمی‌شد.

حالا چقدر طلبکاری؟

۱۶۴ میلیون بوده که ۴۴میلیون آن را به خاطر تراکتور بخشیدم. در واقع پول را باید بگیرم و بریزم به حساب مالیات. برای خودم صفر تومان هم نمی‌ماند. ببین تو را به خدا به خاطر چی می‌جنگیم.

بالاخره قصد پرداخت طلبت را دارند؟

من شکایت کردم و ۳بار حکم گرفتم و چند بار تعلیق کردم. برای باشگاه تراکتور بد است که میلیاردمیلیارد خرج می‌کند اما بازیکن سابقش در برزخ مانده و به خاطر چندرغاز اعصابش داغان است.

نگفتی به پول می‌رسی یا نه.

امروز زنگ زدند و گفتند بیا فدراسیون کارت داریم. فکر کنم معجزه‌ای شده. اگر تا فردا، پس فردا پولم را بگیرم از فدراسیون مستقیم می‌روم مالیات و تسویه می‌کنم. پوسیدیم آن‌قدر گوشه خانه ماندیم. تا گینه بیسائو هم نمی‌توانم بروم.

امسال روی نیمکت مس رفسنجان نیستی؟

گفتند بیا اما به خاطر ماجرای تراکتور آن‌قدر اوضاع خاکشیر است که نرفتم. دربه‌دری تا کی؟ دعا کنید پولم را بدهند تا بتوانم در یک کلاس مربیگری خارج از کشور شرکت کنم. من چهار سال عمرم را پای بدقولی‌های باشگاه باختم.

اما اگر ندهند؟

می‌روم پشت در باشگاه تا آخر عمر می‌خوابم تا تکلیفم روشن شود. تا کی سکوت کردن و دم نزدن؟ من سیم آخرم آقا!

از رفیق فابریکت علی منصور چه خبر؟

علی هر جا باشد رفاقت هم هست. او به بازیکنان نزدیک است و به خاطر فاصله سنی کم با شاگردانش، مشکلات آنها را درک می‌کند. رفاقت در استقلال مدل۹۵ بیشتر از پرسپولیس موج می‌زند.

قبل از یورو پیش‌بینی کرده بودی پرتغال جام را می‌برد.

من عاشق بازی پرتغال هستم. این مادرمرده‌ها هیچ موقع به حقشان نرسیدند. فرانسه هم که لقمه گلوگیری نیست و شانسی آلمان را برد.