چرا روزبه چشمی در زمین عصبی است؟

پیشکسوت باشگاه استقلال گفت: یکی از بزرگترین و عمیق‌ترین بحران‌های باشگاه استقلال چند تکه شدن است.

کد خبر: ۳۵۲۲۱۱

تاریخ: ۰۹ تير ۱۳۹۹ - ۱۶:۰۰

سهراب بختیاری‌زاده یکی از بازیکنان خوشفکر دهه ۷۰ و ۸۰ فوتبال ایران به شمار می‌رفت. با این پیشکسوت استقلالی گفت‌وگویی انجام دادیم که می‌خوانید.

کریمی کم‌تجربگی کرد
بازی استقلال و فولاد را تماشا کردم. نسبت به تیم‌های خوزستانی عرق دارم، اما بدون تعارف برای من هیچ تیمی در دنیا عزیزتر از استقلال نبوده و نیست. دیدن آن شکست واقعاً ناراحت‌کننده بود. به نظر من استقلال به خودش باخت نه به فولاد. مثلاً در صحنه اخراج علی کریمی، این بازیکن کم‌تجربگی کرد. بازیکن فولاد از پشت سر پیراهن او را می‌کشید، اما در آن لحظات کریمی از او خطا می‌گرفت نه اینکه رویش خطا کند و اخراج شود. کافی بود کریمی خودش را به زمین می‌انداخت تا داور یک ضربه ایستگاهی بگیرد و یک کارت هم به بازیکن فولاد بدهد.

مجیدی باید فکر راهکار می‌افتاد نه اعتراض
وقتی داور بازیکن تیمی نظیر استقلال یا پرسپولیس را اخراج می‌کند به صورت ناخواسته در ضمیر ناخودآگاه با تیمی که طرفدار دارد و توسط او ۱۰ نفره شده مهربان می‌شود. همه می‌دانیم وقتی داور به بازیکن کارت می‌دهد با اعتراض پس نمی‌گیرد و با جنجال این کارت از یادداشت داور و کارنامه بازیکن پاک نمی‌شود. در لحظه اخراج علی کریمی، فرهاد مجیدی خیلی عصبی شد. در فوتبال چشم بازیکن به مربی‌اش است. وقتی مربی از کوره دربرود بازیکن هم عصبی می‌شود. عصبی شدن به معنای از دست دادن تمرکز است. در آن لحظات مجیدی که می‌دانست تیمش باید تا انتهای بازی ۱۰ نفره بازی کند باید به جای اعتراض شدید به فکر یافتن راهکار برای ادامه مسابقه می‌افتاد. مربی باید یک تفاوت‌هایی با بازیکن داشته باشد و در آن لحظات فولادی‌ها آرامش خود را حفظ و با سیاست رفتار کرده و در نهایت ۳ امتیاز را گرفتند.

بازیکنان استقلال باید از حریف اخراجی بگیرند
داور هم مثل بازیکن اشتباه می‌کند. یادم هست همین آقای مهدی سیدعلی وقتی من در تیم مسجدسلیمان بودم یک پنالتی ما را نگرفت در حالی که تمام استادیوم دیدند، مدافع تیم خونه به خونه با دست آبشار زد و پنالتی خیلی واضح بود، اما نگرفت و دیدم اعتراض فایده‌ای ندارد و صبوری کردم. من معتقدم بازیکنان استقلال که توانایی‌های خوبی دارند باید باهوش‌تر از بازیکنان تیم‌های دیگر باشند. آن‌ها باید باعث شوند بازیکنان حریف کارت زرد و قرمز بگیرند نه اینکه خودشان اخراج و محروم شوند. مسلماً این اتفاقات برای تک‌تک اعضای تیم تجربه شده است. اصرار به اشتباه بدتر از خود اشتباه است و اگر اعضای تیم برای بار دوم مرتکب چنین اشتباهاتی شوند جای توجیه نخواهد داشت.

چشمی خیلی عصبی است
تا دهه ۷۰ دروازه‌بانی یک پست بود، اما بعد از آن دروازه‌بان باید یک فوتبالیست باشد که اجازه استفاده از دستانش را پیدا می‌کند. قدرت بازیخوانی، قدرت رهبری سازمان دفاعی و قدرت بازی با پا و بازیسازی در دنیای امروز فوتبال اهمیت بسیار بالایی دارد و به نظرم آقای حسینی باید در پی افزایش توان و هنر بازی با پا و رهبری ارکان دفاعی تیم باشد. روزبه چشمی سال‌هاست دارد بازی می‌کند و به جام جهانی رفته، اما نمی‌دانم چرا درون زمین خیلی عصبی است. اعتراض‌های دامنه‌دار روزبه، به داور شایسته بازیکن باتجربه‌ای نظیر او نیست.

استقلال مکتب عشق است
منکر این نیستم که از بیرون چوب لای چرخ استقلال می‌گذارند. می‌دانیم در برهه‌ای به سر می‌بریم که به این باشگاه بزرگ و محبوب کمک نمی‌شود، ولی نباید به همین دلیل ۶، ۷ سال بنشینیم و شاهد باشیم جام را به تیم‌های دیگر می‌دهند. بر هیچ‌کس پوشیده نیست استقلال از بابت چند مدیر صدمه خورد، اما آیا همه اعضای تیم برای موفقیت متحد هستند؟ آیا همه به فکر منافع استقلال هستند یا اولویت‌شان منافع شخصی خودشان است؟ فوتبال مثل کشتی یا وزنه‌برداری نیست. در ورزش گروهی باید اتحاد محکمی داشت. بازیکن در دوران حرفه‌ای هر قدر پول بتواند باید بگیرد تا آینده‌اش را تأمین کند، ولی امیدوارم در کوران مسابقات بیشتر تمرکز بازیکن به فوتبالش و تیمش باشد. استقلال مکتب عشق و علاقه است و میلیون‌ها نفر به این تیم علاقه‌مند هستند. خود من افتخار می‌کنم لباس این تیم را بر تن کرده‌ام و هر بازیکنی که تصور کند استقلال به او نیاز دارد باید در افکارش تجدیدنظر کند.

استقلال را برای فرد نخواهیم
یکی از بزرگترین و عمیق‌ترین بحران‌های باشگاه استقلال چند تکه شدن است! یک عده استقلال را با مثلاً مرحوم پورحیدری می‌خواهند، یک گروه با قلعه‌نویی، یک گروه با مجیدی، عده‌ای با منصوریان و خلاصه این چند شاخه شدن به استقلال آسیب زده است. متأسفانه این هوادارنما‌ها که پشت اسم بزرگان استقلال جبهه گرفته و سعی در ایجاد نفاق میان آن‌ها داشته و دارند در رسانه‌ها هم ریشه پیدا کرده و تیشه به ریشه استقلال می‌زنند. در استقلال بزرگتر از ناصرخان حجازی که نداشتیم، اما خود ایشان همواره تأکید می‌کرد ما برابر عظمت تاریخ این باشگاه فقط باید خدمتگزار باشیم و بدانیم استقلال از همه افراد بزرگتر است. امیدوارم خیلی زود ببینیم که همه خیرخواه خود استقلال هستند و یارکشی انجام نمی‌دهند.