استقلال، قلعه نفوذپذیر؛ ۳۰ گل خورده و تنها ۷ کلین شیت

مربیان استقلال هم در این ایام نتوانستند رویه مدافعان خود را متحول کنند تا کار به نقطه‌ای برسد که استقلال ۳۰ گل خورده را مقابل نامش ببیند.

کد خبر: ۳۶۱۸۹۸

تاریخ: ۲۷ مرداد ۱۳۹۹ - ۰۷:۴۳

استقلال در هیچ دوره لیگ برتر بدون داشتن خط دفاعی منسجم قهرمان نشده است؛ نه استقلال و نه دیگر تیم‌هایی که قهرمانی‌هایی را به نام خود ثبت کرده‌اند.
در واقع رسیدن به جام قهرمانی همواره مستلزم داشتن دفاعی منسجم است و عناصر مدافع و دروازه‌بان باید در بهترین فرم فنی خود قرار داشته باشند تا یک تیم به شکوه و عظمت دست یابد.
باید واقع‌بین بود که قهرمانی‌های اخیر سرخ‌ها در لیگ برتر هرگز به دست نیامد مگر با داشتن دفاعی هماهنگ. سپاهان نیز در سال‌هایی که در فوتبال ایران آقایی می‌کرد، از خط دفاعی منسجم و کم‌اشتباه برخوردار بود. چنانچه بخواهیم دلایل قهرمانی استقلال خوزستان در فصل سیزدهم را ارزیابی کنیم باز هم به خط دفاع کم‌نقص این تیم برمی‌خوریم که اسباب قهرمانی تیم منحل‌شده اهواز را فراهم کرد.
اسباب قهرمانی‌ها در لیگ برتر در واقع ارتباط مستقیم داشته با وضعیت دفاعی تیم‌ها و در کنار آن داشتن خط آتشی پرکار که استقلال در فصل جاری از آن بهره‌مند بود، اما آنچه آبی‌ها را از دستیابی به جام محروم کرد ضعف‌های دفاعی بود.
استقلال در فصلی که یک بازی به پایانش باقی مانده با اینکه عناصر هجومی‌اش در صدر بهترین‌های لیگ قرار دارند، اما در بخش دفاعی بسیار متزلزل عمل کرده و عوامل متعددی سبب شده این تیم تا همین هفته بیست‌و‌نهم آمار عجیب ۳۰ گل خورده را از خود بر جا بگذارد که اگر خوشبینانه بنگریم و این تیم در بازی آخر هم دروازه خود را بسته نگه دارد، باز هم میانگین یک گل خورده در هر بازی برای این تیم قطعی است.
عملکرد دفاعی استقلال از همان هفته‌های آغازین که استراماچونی روی نیمکت آبی‌ها بود نشان از ضعف‌های آشکار و پنهان داشت که هرچه به میانه‌های لیگ رسیدیم این وضعیت مخاطره‌آمیز در شکل بازی استقلال بیشتر نمود پیدا کرد.
در همین بازی با پیکان شاهد رقم خوردن گلی به سود میهمان بودیم که اوج ناهماهنگی در خط دفاع دیده شد و در حالی که مغانلو و امامعلی در میان ۳ مدافع استقلال بودند کاری از دست آن‌ها برنیامد و آبی‌ها این جنگ ۳ به ۲ را به‌رغم داشتن نفرات بیشتر باختند تا مهاجم میانه‌قد پیکان از خلع به‌وجودآمده بهره گیرد و دروازه استقلال را باز کند.
در خلق این گل، شگفت‌آور بود که روزبه چشمی اقدام به مهار یار خودی (یزدانی) کرد و دانشگر نیز در اوج بی‌مسئولیتی تنها نظاره‌گر پرش نه‌چندان بلند امامعلی بود.
علاوه بر ضعف‌های فردی که نمونه‌اش را مقابل پیکان دیدیم، تغییرات پی‌درپی تاکتیکی و جابه‌جایی نفرات موجب کاهش اثرگذاری دفاع استقلال شده و در کنارش نوسانات گاه‌و‌بیگاه حسینی نیز مزید بر علت بوده تا استقلال یکی از سال‌های پرانتقاد دفاعی خود را تجربه کند.
استقلال گاهی در لیگ با چهار دفاع ظاهر شد و گاهی با سه دفاع که بازی با سه دفاع متمرکز بیشتر در زمان استراماچونی انجام شد.
این تغییرات در شکل به‌کارگیری بازیکنان یقیناً سهمی در به وجود آمدن ناهماهنگی‌ها داشته چراکه منجر به برهم خوردن نظم فکری بازیکنان هم می‌شود، اما در این میان نیز باید توجه ویژه‌ای به غیبت‌های سریالی بازیکنان داشت که خود در چینش مربیان اثرگذار بود و شاید اگر پی‌درپی شاهد مصدومیت‌ها و محرومیت‌های چهار عنصر اصلی دفاعی (دانشگر، چشمی، یزدانی و غلامی) نبودیم تعداد گل‌های خورده استقلال به طرز قابل توجهی کاهش می‌یافت.
سیاوش یزدانی بار‌ها به‌دلیل مصدومیت خط دفاع استقلال را تنها گذاشت. عارف غلامی نیز بار‌ها به همین دلیل از ترکیب دور ماند هرچند این بازیکن اصولاً به‌لحاظ فنی در قد و قواره تیم بزرگی همچون استقلال هم نیست و از همان ابتدا بر سر جذبش حرف و حدیث‌های بسیاری بود. چشمی هم بیشتر یک هافبک دفاعی محسوب می‌شود تا مدافعی بی‌نقص و در همین بازی با پیکان او به دفعات دچار اشتباه شد و شاید بازی گرفتن از او در خط دفاع بیشتر به جهت رهایی از ترافیک هافبک دفاعی‌ها بود.
محمد دانشگر نیز با انبوهی از حواشی در استقلال روزگار گذرانده که نتیجه رفتارش شده اخراج! یقیناً با این طیف از مدافعان همواره مصدوم و گاهاً پرحاشیه اساساً نمی‌شد دفاع آنچنان بی‌نقصی ساخت.
مربیان استقلال نیز در این ایام نتوانستند رویه مدافعان خود را متحول کنند تا کار به نقطه‌ای برسد که استقلال در سال‌های اخیر یکی از ضعیف‌ترین بیلان‌های کاری خود در بخش دفاعی را ثبت کند و ۳۰ گل خورده را مقابل نامش ببیند. همچنین استقلال در ۲۹ بازی تنها ۷ بار توانسته دروازه‌اش را بسته نگه دارد (کلین شیت کند).
بدون شک مربیان استقلال برای فصل بعد باید تمام نیروی خود را معطوف به ترمیم این نقطه کنند.
لازم است استقلال از جذب مدافعانی با عملکرد متوسط خود را رها کرده و برود سراغ مدافعانی که در سطح عالی قرار دارند چراکه با این طیف در آینده نیز همین آش است و همین کاسه و استقلال بعید است به نقطه روشنی دست یابد.
البته در افت نسبی حسینی فقدان یک آلترناتیو جدی هم موثر است که باشگاه استقلال باید در راستای دروازه بانی مدعی نیز قدم‌هایی بردارد تا شاید رقابت در چاچوب دروازه منجر به کاهش تعداد گل‌های خورده شود.