اخراج منصوریان از استقلال مثل اخراج دایی از پرسپولیس

وقتی منصوریان سرمربی استقلال شد، همه‌چیز برای او ایده‌آل بود. او حمایت همه‌‌جانبه هواداران و هیات‌مدیره را داشت؛ دستش در خرید‌های بزرگ و اخراج بازیكنان گذشته باز بود و هر چه خواست انجام داد. منصوریان كه از لیگ پانزدهم خودش را آماده سرمربیگری استقلال كرده بود، با یك فصل تاخیر، وقتی استقلال جام‌حذفی را با پرویز مظلومی از دست داد، قراردادش با نفت را به مقصد حضور در استقلال فسخ كرد...

کد خبر: ۴۲۲۹۴

تاریخ: ۰۳ شهريور ۱۳۹۵ - ۱۳:۴۰

وقتی منصوریان سرمربی استقلال شد، همه‌چیز برای او ایده‌آل بود. او حمایت همه‌‌جانبه هواداران و هیات‌مدیره را داشت؛ دستش در خرید‌های بزرگ و اخراج بازیكنان گذشته باز بود و هر چه خواست انجام داد. منصوریان كه از لیگ پانزدهم خودش را آماده سرمربیگری استقلال كرده بود، با یك فصل تاخیر، وقتی استقلال جام‌حذفی را با پرویز مظلومی از دست داد، قراردادش با نفت را به مقصد حضور در استقلال فسخ كرد. او آمده بود كه سال‌ها در استقلال بماند؛ حداقل 3سال؛ تا افتخارات بزرگی را برای این تیم بزرگ به ارمغان بیاورد، اما روزها برای منصوریان خیلی زود سپری شدند و شاید 3ماه سرمربیگری او در استقلال برای خیلی‌ها همان 3سال حضور تلقی شود وقتی تابستان دارد نفس‌های آخرش را می‌كشد منصوریان هم بار و بنه را از استقلال جمع می‌كند تا یك‌نفر دیگر به‌جای او روی نیمكت استقلال بنشیند...
اولتیماتوم به علیمنصور
در روزهای گذشته صحبت از یك اولتیماتوم جدی برای منصوریان مطرح شد؛ اولتیماتومی كه در ابتدا كسی آن را جدی نمی‌گرفت. داستان اینگونه بود كه اگر منصوریان از 3بازی 7امتیاز نگیرد، اخراج خواهد شد. او بازی مقابل پیكان را مساوی كرد و حالا در 2بازی پیش‌رو محكوم به بردن است. ماشین‌سازی تبریز و پرسپولیس تهران رقبای بعدی استقلال هستند كه اگر منصوریان موفق به شكست آنها نشود باید از استقلال برود. اما این شایعه و خبر حالا فرمی رسمی و جدی به خود گرفته است. دیروز حسن زمانی عضو هیات‌مدیره استقلال در مصاحبه‌ای اعلام كرد تا بعد از داربی به منصوریان فرصت می‌دهند و اگر استقلال برنده داربی نباشد در نشست هیات‌مدیره درباره آینده او در استقلال تصمیم‌گیری خواهد شد. این صحبت‌های زمانی برای منصوریان به منزله نشان دادن در خروجی باشگاه است؛ منصوریان دو راه بیشتر ندارد، یا ببرد و بماند یا برود.
زمانی، سیاسی استقلال
استقلال در تاریخ لیگ‌برتر تنها دوبار در میانه فصل سرمربی خود را از كار بركنار كرد؛ اولین‌‌بار رونالد كخ در لیگ دوم را و بار آخر مرحوم ناصر حجازی در لیگ هفتم. بعد از آن استقلال هرگز مربیانش را اخراج نكرد؛ حتی وقتی امیر قلعه‌نویی فصل را بد شروع كرد، یا زمانی كه مرفاوی و مظلومی نتوانستند از بحران تیم‌شان را خارج كنند؛ این آخری هم به دوفصل پیش برمی‌گردد كه افشارزاده نتوانست امیر قلعه‌نویی را كه نتایج اسف‌باری برای استقلال رقم زده بود، بركنار كند. اما روح جدیدی كه در استقلال جریان گرفته مسیر تازه‌ای را در پیش گرفته؛ هیات‌مدیره و مدیرعامل جدید نمی‌خواهند مسیری كه در گذشته استقلال رفته را بپیماید. شاید زمانی می‌خواهد سیاسی استقلالی‌ها باشد كه در مقابل محبوبیت علی دایی ایستاد و هزینه داد و او را بركنار كرد تا یكی ضعیف‌تر از او را جانشینش كند.
فرهـاد مجـیدی؛ یهویی!
چندماه پیش بود كه وقتی به مدارك مربیگری فرهاد مجیدی ایراد گرفتند، او اعلام كرد همان‌طور كه یك‌دفعه از استقلال رفتم، یك‌دفعه هم سرمربی استقلال خواهم شد. این یك كد بود برای آنهایی كه رفتار مجیدی را می‌شناسند. فرهاد مجیدی هرگز اهل مصاحبه نیست و اجازه نمی‌دهد رفتارش قابل پیش‌بینی باشد. حالا در استقلال افرادی هستند كه برای آمدن فرهاد لحظه‌شماری می‌كنند؛ همان‌هایی كه بعد از داربی به خانه‌اش رفتند و منتظرند تا شرایط برای بازگشت او مهیا شود.