کت و شلوار دامادی‌ام را عموی وزیر ورزش دوخت/ گفتم زمانی مرا به زمین بفرست که پرسپولیس عقب است

پیشکسوت باشگاه پرسپولیس معتقد است وزارت ورزش باید هر چه زودتر تکلیف این باشگاه را از لحاظ مدیریتی مشخص کند.

کد خبر: ۴۴۰۶۵۱

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۴۰۰ - ۱۳:۲۰

مجتبی محرمی که همدوره حمید سجادی دونده سابق کشورمان بوده خاطرات جالبی از وزیر کنونی ورزش و جوانان دارد. شماره ۸ تاریخی پرسپولیس همچنین درباره شرایط شماره ۸ فعلی این تیم نیز مواردی را می گوید و ...

ساعاتی پیش از دیدار پرسپولیس برابر صنعت نفت آبادان فرصتی دست داد که با ستاره سال های نه چندان دور قرمزها هم کلام شویم. مردی که هنوز هم هواداران پرسپولیس از او به عنوان یکی از با تعصب ترین بازیکنان (شاید هم با تعصب ترین) تاریخ این تیم یاد می کنند.

می خواهیم قبل از هرچیز درخصوص شرایط کنونی باشگاه پرسپولیس بپرسیم؟

من از آقای سجادی که به نوعی همدوره ما و یکی از اسطوره های ورزشز دوومیدانی کشورمان است خواهش می کنم هر چه زودتر تکلیف باشگاه پرسپولیس را مشخص کند. شما می بینید استقلال مدیرعامل دارد، هیئت مدیره دارد و در آرامش کامل است. چرا باشگاه پرسپولیس باید بلاتکلیف باشد؟

عملکرد مجید صدری را چطور ارزیابی می کنید؟

من خیلی راحت به شما بگویم که خیال آقای صدری راحت نیست!

مگر شما با او ارتباط دارید یا سرپرست باشگاه را می شناسید؟

نه! من نه صدری را می شناسم و نه ارتباطی دارم اما هرکسی هم جای او باشد خیلی نمی تواند با اطمینان و خیال راحت کارش را پیش ببرد. تیمی که هیئت مدیره مشخصی ندارد و به نظر می رسد همه کارها را سرپرست باشگاه انجام می دهد که تک و تنهاست. آقای سجادی اگر مجید صدری را قبول دارد همین فردا حکم مدیرعاملی او را امضاء کند تا با قوت قلب بیشتری کار کند. من شنیدم فصل گذشته هم منابع مالی را همین صدری به عنوان رئیس هیئت مدیره تأمین می کرد و به قول معروف پول می آورد اما الان اطمینان کافی به آینده خودش ندارد. من فکر می کنم آقای سجادی وزیرورزش که ارادت زیادی هم به عنوان یک ورزشی نسبت به ایشان و خانواده اش دارم هر چه زودتر پرسپولیس را مثل استقلال به آرامش برساند.

مگر شما خانواده حمید سجادی را می شناسید؟

از خود آقای سجادی خاطره ویژه ای دارم اما عموی وزیر ورزش یکی از خیاطان درجه یک تهران بود و حتی کت و شلوار دامادی من را دوخت!

جدا؟!

بله، خیاط واقعا درجه یکی بود و الان نمی دانم چه کار می کند؟ اگر زنده است انشالله سلامت و تندرست باشد و اگر هم فوت کرده خداوند رحمتش کند. مغازه اش زیرپُل کریمخان اول خیابان سنایی بود. خیاط درجه یک و کاردرستی هم بود و...

گفتید خاطره ویژه از وزیر ورزش دارید. تعریف می کنید؟

یک روزی ما در ورزشگاه شهید کشوری تمرین داشتیم. اکبرآقا مالکی داشت تمرین می داد و من هم به همراه حمید روزبهانی داخل پیست می دویدیم. تمرین پرسپولیس داخل زمین بود اما ما دو نفر داشتیم اختصاصی می دویدیم که یکی از دونده های قدیمی به اسم مرادی برخورد بدی با ما کرد و دعوا شد!  نزدیک بود کار به جای باریک بکشد که آقای سجادی دخالت کرد و ...

جالب شد. بیشتر تعریف می کنید؟

آن آقا به اسم مرادی به من و حمید (روزبهانی بازیکن سابق پرسپولیس) تذکر داد از پیست خارج شویم! ما هم محترمانه گفتیم با شما کاری نداریم. ما عضو پرسپولیس هستیم و مشغول دویدن هستیم که ...

مگر شما را نشناخت؟!

نمی دانم ولی برخورد بدی داشت و گفت اینجا مال دونده هاست و نه شما! من و حمید حرفی نزدیم و به دویدن خودمان ادامه دادیم که پشت سرمان شروع به دویدن کرد. ما حواسمان نبود اما وقتی می خواست از کنارمان رد شود عمدی تنه بدی به من زد که... درگیری لفظی پیش آمد و می خواستیم دعوا کنیم اما آقای سجادی جلو آمد و با او و یکی دو دونده دیگر که به بالاخواهی مرادی جلو آمده بودند برخورد کرد.

چه گفت؟

محبت نشان داد و گفت که او را نمی شناسید؟ به آنها توپید و از من و حمید حمایت کرد. اجازه نداد کارمان با ملی پوشان دو ومیدانی به زد و خورد و بزن بزن بکشد و فکر کنم وزیر ورزش الان به خوبی آن روز را به یاد داشته باشد. به همین خاطر وقتی ایشان وزیر ورزش شد خیلی خوشحال شدم چون خاطره خیلی خوبی از خودش و عمویش داشتم.

راستی عموی وزیر ورزش به شما تخفیف هم داد؟

بله، وقتی فهمید بازیکن پرسپولیس و تیم ملی هستم از برادرزاده قهرمانش گفت و تخفیف خوبی هم داد. البته اگر هم تخفیف نمی داد من راضی بودم چون درجه یک بود. حالا هم اگر حرفی می زنم به واسطه همان سلام و علیک قدیمی است. الان می بینید استقلال بازیکن خارجی می گیرد، دغدغه کمتری دارد و ایرادی هم ندارد اما انتظار می رود وزارت ورزش همین آرامش را به باشگاه پرسپولیس بیاورد.

بسیار خوب، از بحث مدیریتی و بلاتکلیفی در این زمینه که بگذریم شما مشکل این تیم را در چه چیزی یا کجا می دانید؟

من مشکل فنی خاصی در تیم نمی بینم. ما فقط یک بازی شاید عقب باشیم و زود به صدر برمی گردیم. از روزی که به آلومینیوم باختیم این حرف ها مطرح شده در حالی که جایگاه این تیم در جدول را می بیند. شک نکنید تیم رسول خطیبی یقه استقلال، سپاهان و بقیه تیم های مدعی را خواهد گرفت. پرسپولیس در حال حاضر فقط و فقط به حمایت هوادارانش نیاز دارد.

پرسپولیس دو بازی قبلی را با سیستم سه دفاعه شروع کرد. خود شما هم زمان استانکو در دفاع سه نفره چه به عنوان هافبک دفاعی و چه دفاع آخر بازی کرده بودید. درست است؟

سیستم را سرمربی تشخیص می دهد چون بهتر از هرکسی تیمش و نفرات خودش را می شناسد. در تیم خدابیامرز استانکو ما با سیستم ۱-۶-۳ بازی می کردیم. خود یحیی (گل محمدی) و کریم (باقری) هم با ما بودند. من و کریم باقری دو هافبک میانی تیم بودیم که تله پاتی خوبی با هم داشتیم. اگر من نفوذ می کردم کریم می ماند و اگر او می رفت جلو من عقب را جمع می کردم.

اوایل کار استانکو با این مربی به مشکل خوردی. درست است؟

مشکل که نه اما من بعد از یک سال محرومیت برگشته بودم و او هم تیم خودش را داشت. یک تورنمنت دوستانه ای در اصفهان بود که مهندس عابدینی مدیرعامل وقت پرسپولیس از من خواست به آنجا بروم و کنار تیم باشم اما استانکو نسبت به من حساس شد.

چرا و چطور؟

نمی دانم اما اجازه تمرین کنار تیم را به من نداد!

مگر شما را معرفی نکرده بودند؟ به هر حال مجتبی محرمی بودید و محبوب هواداران پرسپولیس!

او که ایرانی نبود و این مسائل را نمی دانست یا اگر هم می دانست به قول معروف شاید می خواست گربه را دم حجله بکُشد!

واکنش شما چه بود؟

من کنار زمین نشستم چون اجازه تمرین نداشتم و از طرفی هم آقای عابدینی گفته بود با تیم بروم اصفهان! کنار زمین نشسته بودم و تمرین را نگاه می کردم که احمدرضا عابدزاده با توجه سردی هوا از من خواست بلند شوم و به سمتش شوت بزنم تا گرم شوم و سرما نخورم اما استانکو عصبانی تر شد! به من گفت شما برو بیرون!

ظاهرا شما هم با استانکو یک شوخی عجیب کردید و وقتی پرسید کجای زمین بازی می کنی؟! درست است؟

به هر حال آن اوایل با من مثل یک بازیکن تازه وارد برخورد می کرد. به هر حال من بازیکن ناشناخته ای نبودم. ادعایی نداشتم اما انتظار داشتم سرمربی تیم بداند پُست بازی من چیست یا اینکه حداقل دستیاران یا کناردستی هایش این موضوع را به آن مرحوم بگویند. وقتی پرسید که پُست بازی تو کجاست من به شوخی گفتم هافبک وسط!

ولی شما دفاع چپ تیم ملی بودید؟!

بهم برخورد و شوخی کردم اما خدابیامرز استانکو جدی گرفت! جدی گرفت و من را هافبک وسط گذاشت و دیگر آن قدر راضی بود که تصمیم گرفت هافبک وسط تیمش شوم. بعدها که رابطه ما خیلی صمیمی شد به من گفت "تو به دنیا آمدی برای هافبک وسط و اصلا چرا دفاع چپ بازی می کردی؟!"

گفتید بعدها که رابطه شما صمیمی شد. پس اوایل مشکل داشتید؟

من مشکلی نداشتم ولی شناخت کافی نداشت دیگر! مثلا یک روز بازی دوستانه داشتیم مرا وقتی به زمین فرستاد که ۲ بر صفر جلو بودیم. بهم برخورد و گفتم آقای استانکو زمانی من را به زمین بفرست که تیم عقب است نه اینکه تیم جلوست و...

احساس می کردید با شما مثل یک تازه وارد برخورد می شود؟

دقیقا همین طور است یا اینکه یک بار دیگر قبل از شروع اولین بازی رسمی ما گفت که نمی خواهم تو را تحت فشار بگذارم چون یک سال محروم بودی و الان ممکن است دچار استرس شوی و... خندیدم و گفتم که استرس؟!

واقعا شما را نمی شناخت! مجتبی محرمی که ما می شناختیم اصلا با واژه استرس بیگانه بود؟

هرگز یادم نمی آید دچار استرس شده باشم. اگر اشتباه نکنم یک جایی از قول بهروز وثوقی خواندم که گفته بود «من نسبتا خجالتی بودم اما همین که دوربین فیلمبرداری روشن می شد و جلوی دوربین می رفتم انگار یک آدم دیگری می شدم. هیچ استرسی نداشتم و راحت بازی می کردم.» من هم یک چنین شرایطی داشتم و وقتی صدای سوت داور را می شنیدم دیگر یک آدم دیگری می شدم و بدون استرس و راحت فوتبال بازی می کردم.

پس شبیه بهروز وثوقی بودید؟

شبیه بهروز وثوقی؟! نه برادر! ما کجا و اسطوره سینمای ایران کجا؟ من فقط مثال زدم. توی زمین فوتبال یک جورهایی راحت بودم اما مرحوم استانکو نمی دانست. بعدها که صمیمی شدیم به من می گفت تو کاپیتان، دستیارم و همه کاره تیم هستی  و...

در اولین بازی رسمی هم شما را بازی داد. درست است؟

بله، مقابل پاس تهزران و بازی سنگینی هم بود که در دقیقه ۸ گل زدم. هر چند آن مسابقه با تساوی یک بریک تمام شد. ازآن به بعد دیگر رابطه ما دو نفر خیلی خیلی خوب شد. یک خاطره دیگر هم همین الان یادم آمد که...

بفرمایید تعریف کنید. این خاطرات برای فوتبالدوستان و بیشتر پرسپولیسی ها جذاب است.

یک روز سر تمرین کُرنر موزی زدم که باورش نمی شد. جلو آمد و گفت نمی دانستم این جوری هم می توانی کُرنر بزنی و با صدای بلند دستور داد از این به بعد همه کرنرها و ضربات ایستگاهی را مجتبی می زند. آن جور کُرنر زدن را من در جوانان راه آهن یاد گرفته بودم.

الان پیراهن شماره ۸ پرسپولیس را رضا اسدی می پوشد. به نظر خود من به عنوان یک خبرنگار ورزشی شاید اگر او خودش از اول شماره ۸ نمی پوشید این همه تحت فشار قرار نمی گرفت. شما خودتان با چه شماره ای در پرسپولیس شروع کردید؟

من آن اوایل که به پرسپولیس آمدم پیراهن شماره ۲۳ می پوشیدم. البته خیلی پیراهن های شماره ۸ و ۱۳ را دوست داشتم!

شماره ۸ را می دانستم اما شماره ۱۳؟!

من طرفدار پُل برایتنر بودم. هافبک سابق تیم ملی آلمان که شماره های ۳ و ۸ می پوشید و همه جای زمین عالی بازی می کرد. توی زمین هم خیلی لوتی منش رفتار می کرد و ابهت خاصی داشت. شماره ۱۳ آلمان هم اووه رات و گرد مولر بودند و به خاطر آنها شماره ۱۳ را هم دوست داشتم. به همین خاطر دوست داشتم شماره ۸ بپوشم اما آن اوایل در پرسپولیس پیراهن ۲۳ را به من دادند.

می دانم شما طرفدار آلمان بودید اما یک فوتبالیست آرژانتینی را یک جور دیگر دوست داشتید. درست است؟

دیه گو مارادونا را نمی شد دوست نداشت. چند وقت پیش فیلمی از گری لینه کر دیدم که چقدر از مارادونا تعریف کرده بود درحالی که همه می دانیم چه بلایی سر تیم ملی انگلیس در جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک آورد.

لیونل مسی بهتر است یا مارادونا؟

اصلا این دو را قیاس نکنید. لیونل مسی یا کریستیانو رونالدو بند استوک مارادونا هم نمی شوند. هر دو بازیکنان بزرگی هستند اما مارادونا در تاریخ فوتبال جهان یکی است که دیگر تکرار نخواهد شد.

در تاریخ فوتبال ایران هم بازیکنی وجود دارد که دیگر تکرار نشود؟

پرویز قلیچ خانی! با احترام به همه بازیکنان بزرگ تاریخ فوتبال ایران انتخاب من پرویز قلیچ خانی است.

مگر بازی او را به خاطر دارید؟

زمانی که سنم بیشتر شد چند بازی او را دیدم و هنوز هم به خاطر دارم. یک بازی تازه آمده بود پرسپولیس و کاشته شد. از فاصله ۳۵ یا ۴۰ متری چنان شوتی زیر طاق درازه زد که هرگز در فوتبال ایران نظیرش را ندیدم. هر جایی می گذاشتند بازی می کرد.

مثل مجتبی محرمی؟

(با تواضع)  ما در حد توانایی خودمان تلاش می کردیم برای تیم مفید باشیم اما پرویز قلیچ خانی تک بود.

اگر بخواهید ۳ بازیکن ایرانی را منهای پرویز قلیچ خانی اسم ببرید که در تاریخ فوتبال کشورمان نظیر نداشتند اسم چه کسانی را می آورید؟

خیلی سخت است و باید ... (بعد از کلی فکر کردن) می شود اسم ۴ نفر را بگویم؟

چرا که نه؟!

علی پروین، ناصر محمدخانی و علی کریمی به علاوه حابراهیم قاسمپور که واقعا عاشق فوتبالش بودم. استیل خاصی داشت و وسط زمین بدون اشتباه و مثل ساعت بازی می کرد.

ناصرمحمدخانی هم اعجوبه بود. یادم می آید یک بازی با شاهین داشت که شما مدافع آن تیم بودید که دریبل زد و...

(می خندد) هنوز هم درمورد آن بازی و دریبلی که زد صحبت و شوخی می کنیم. واقعا کارهایی که الان مسی انجام می دهد ناصر محمدخانی می کرد. بازی پرسپولیس و شاهین در فینال جام باشگاه های تهران بود. ناصرخانی (پرسپولیسی های قدیمی به ناصر محمدخانی، ناصرخانی می گویند) با اینکه چپ پا بود سمت راست بازی می کرد و به داخل هجده قدم حریف می زد. در آن مسابقه هم من را دریبل زد که دیدم به او نمی رسم و بد زدمش! یک سالتو بارانداز ۴ امتیازی از بالا زدم که یک امتیاز هم بابت زیبایی فن داشت! واقعا نمی شد ناصرخانی را مهار کرد.

برگردیم به بحث رضا اسدی! نگفتید بالاخره که دادن پیراهن شماره ۸ به او اشتباه بود یا نه؟

این حرف ها را قبول ندارم. این پیراهن به تن اسدی گشاد است یا این صحبت ها قشنگ نیست. از هواداران پرسپولیس می خواهم از این پسر حمایت کنند. او نیاز به انرژی مثبت و دلگرمی دارد. رضا اسدی الان بازیکن ماست و باید مراقب او باشیم. نکته دیگر مقایسه دائمی رضا اسدی با نوراللهی است. من خودم بازی احمد را خیلی دوست دارم اما او رفته است. الان بازیکن الاهلی امارات است و ما باید با رضا اسدی لیگ را ادامه دهیم. نباید با این مقایسه دائمی او را اذیت کنیم. مهدی طارمی هم رفت ولی علی علیپور جای خالی او را پر کرد و آقای گل هم شد. پس باید از اسدی هم حمایت کنیم.

کدامیک از بازیکنان فعلی پرسپولیس می توانستند در دهه ۶۰ همبازی شما باشند؟

همه این بچه ها توانمند هستند.

باز هم اسم ببرید لطفا! ۴ بازیکن را اسم ببرید؟

احمد نوراللهی که رفته است. سید جلال حسینی، وحید امیری و کمال کامیابی نیا که این یکی واقعا با تعصب و جاندار بازی می کند. فوتبال کمال را خیلی دوست دارم چون با تمام وجود می جنگد و سرش را جلوی توپ می گذارد. این فکر را نمی کند که مراعات کنم تا مصدوم نشوم و...

اسم طارمی را آوردید. در ماجرای او و اسکوچیچ کدامیک مقصر بودند؟

جفت آنها مقصر بودند و اسکوچیچ یک مقدار بیشتر! آخر یکی نبود بگوید مرد حسابی آن چه مصاحبه ای بود که کردید؟ یعنی چی که بازیکنان ایرانی تاکتیک پذیر نیستند؟ در تیمی که از ۱۱ بازیکن اصلی آن ۱۰ بازیکن لژیونر هستند و در تیم های خود تأثیرگذار چرا آن حرف را زد؟ من با مهدی طارمی موافقم چون معتقدم بازیکن ایرانی هم ضریب هوشی بالایی دارد و هم تاکتیک پذیر است. شما وضعیت خوب مهدی طارمی، سردارآزمون، علی قلی زاده و علیرضا جهانبخش را می بینید که در اروپا فیکس بازی کنند و ستاره تیم های خودشان هستند.

سئوالت ما تقریبا به پایان رسید. در خاتمه این گفت وگو حرف خاصی ندارید؟

نه فقط باردیگر از طرفداران پرسپولیس می خواهم از تیم خود حمایت کنند. یحیی گل محمدی سرمربی امتحان پس داده و باهوشی است که باید حمایت شود. همین طور بازیکنان پرسپولیس که بهترین هستند و این انرژی مثبت می تواند به موفقیت این تیم و انشالله ششمین قهرمانی متوالی کمک کند.