کاش مجیدی دروازه بانانش را به تیم امید می داد/ حجازی با اسم آتیلا همه را دیوانه کرد

پیشکسوت استقلال گفت: زمانی که آتیلا به دنیا آمد ناصر حجازی خواب بود که همسرش به اتاق ما در اردوی تیم ملی تلفن کرد و من هر چقدر خواستم او را بیدار کنم اینقدر سنگین خوابیده بود که فریاد می کشیدم و بیدار نمی شد!

کد خبر: ۴۶۷۶۹۵

تاریخ: ۳۱ ارديبهشت ۱۴۰۱ - ۱۸:۲۰

منصور رشیدی، بازیکن اسبق استقلال و هم تیمی زنده یاد ناصر حجازی در تیم ملی درباره سالروز درگذشت اسطوره باشگاه استقلال، همچنین تصمیم فرهاد مجیدی درباره دروازه بانان تیم است و دیدار پیش روی آبی پوشان اظهاراتی را مطرح کرد:

شما چند سال با مرحوم حجازی دوست بودید؟

من یک سال قبل از اینکه به تیم ملی ملحق شوم با ناصر حجازی دوست بودم و بعد هم که به استقلال آمدم با هم در تیم ملی کنار هم بودیم. پس از آن هم تا همان سالی که از دنیا رفت جزو دوستان خوب هم به شمار می رفتیم و در طول این مدت هرگز برخورد یا مشکلی با هم نداشتیم. روحش شاد و یادش گرامی.

درباره شخصیت ناصر حجازی صحبت می کنید؟

یک جوان گوشه گیر و خجالتی بود. یک پسر کم رو که تا جایی که لازم نمی شد حتی حرف هم نمیزد. شاید اتفاقات سالهای پایانی زندگی اش و صحبت هایی که در حمایت از مردم انجام می داد برعکس این موضوع را به افراد جامعه منتقل کرده باشد ولی او خیلی کم حرف بود. ما خیلی از شب ها دور هم جمع می شدیم تا شام کنار هم باشیم و او هم با اینکه سال ۵۲ ازدواج کرده بود به جمع ما می‌آمد.

منظورتان از اینکه می‌گویید خجالتی و کم حرف بود چیست؟

مثلا من خودم خیلی اهل جاروجنجال بودم. وقتی با هم در اردوی تیم ملی بودیم و او فیکس تیم ملی می شد من سر و صدا راه می‌انداختم و شکایت می کردم که چرا من را بازی نمی دهند. ولی ناصر هیچ وقت هیچ حرفی نمیزد. فقط ساکت می نشست و تابع حرف مربیان بود. من هم آن زمان جوان بودم و بعدها پشیمان شدم که چرا این کار را می کردم. ولی خب دوست داشتم بازی کنم و حرف می زدم اعتراض می‌کردم و از این کارها. اما ناصر همیشه ساکت بود و به این مسائل ورود نمی کرد.

حجازی فارغ التحصیل زبان انگلیسی بود. تسلط او به زبان انگلیسی چقدر در اردوهای استقلال یا تیم ملی به کمک شما می آمد؟

اولاً ما حدود ۶ یا ۷ سال با رایکوف کار می کردیم. او یک سال بعد از حضور در ایران فارسی را کامل یاد گرفت. آن زمان زبان دوم خارجی، فرانسوی بود و او انگلیسی بلد نبود و فقط به زبان فرانسوی یا یوگسلاوی صحبت می کرد. هر وقت هم که به اردو یا هتل های خارجی می رفتیم وقتی مسئول هتل انگلیسی صحبت می کرد ناصر اصلا جلو نمی رفت که بگوید زبان بلد است. کلا کم حرف بود. اما همانطور که گفتم وقتی این اواخر صدای مردم شد محبوبیتش هم افزایش پیدا کرد.

خاطره ای از ناصر حجازی دارید که برایتان جذاب باشد؟

ما در اردوی بازی های آسیایی زیر نظر اوفارل بودیم. اردوی ما در منطقه داوودیه برپا بود. آن زمان همسر ناصر، آتیلا را باردار بود و ناصر در حین تمرین هر کاری می کرد اسم آتیلا را می آورد.

یعنی اسم فرزندشان را قبل از تولد انتخاب کرده بودند؟

بله او اسم فرزندش را آتیلا گذاشته بود و می گفت حتماً پسر است. هر شیرجه ای که می زد میگفت این به عشق آتیلا، شوت می زد می گفت این به خاطر آتیلا، توپ را که مشت می کرد بلند فریاد می کشید به عشق آتیلا! صبح تا شب در اردو آتیلا آتیلا می کرد. اینقدر گفته بود آتیلا که دیگر اعصاب همه خورد شده بود! ما با هم در یک اتاق بودیم و حتی شبها در خواب فریاد می کشید "آتیلا آتیلا". همه فکر و ذکرش شب و روز شده بود آتیلا تا اینکه یک روز صبح ساعت ۶ تلفن اتاق ما زنگ خورد.

هنوز خواب بودید؟

بله! ساعت بیداری در اردو هفت بود. من هم فکر کردم مزاحم است و تا خواستم حرفی بزنم دیدم نازی خانم، همسر ناصر است که از بیمارستان تماس گرفته و می گوید آتیلا به دنیا آمده است.

پس در هنگام تولد پسرش در بیمارستان نبود؟

خیر! ناصر در اردوی تیم ملی بود.

شما چه کردید؟

خیلی خوشحال شدم و رفتم تا ناصر را بیدار کنم اما مگر بیدار می شد!

چطور؟

ناصر خیلی سنگین می خوابید و خوابش عمیق بود. به سختی بیدار می‌شد. او را محکم تکان می دادم و فریاد میکشیدم که ناصر بلند شو! بالاخره آتیلا به دنیا آمد! اما تکان نمیخورد! آخر سر اینقدر فریاد کشیدم تا از خواب پرید و هول شده بود. اینقدر عجله کرد که شلوارش را برعکس بپا کرده بود. تابستان بود و یک تی شرت معمولی پوشید و با دمپایی از اتاق بیرون رفت که صدایش کردم تا شلوارش را درست بپوشد.

آن وقت صبح از کادر فنی اجازه گرفت؟

اتفاقاً به من گفت: "به اوفارل بگو که پسر ناصر به دنیا آمده و به بیمارستان رفته تا همسرش را ببیند". ولی از من پرسید تو که انگلیسی بلد نیستی چطور می‌خواهی این را بگویی! من هم گفتم می گویم: "مستر اوفارل، ناصر گو تو هاسپیتال فور کامینگ آتیلا"! این را که گفتم ناصر در راهروی هتل از خنده ترکید و رفت! توی راهرو صدایش کردم که با شیرینی برگرد. او هم بعد از ظهر با ۷ جعبه شیرینی بزرگ به اردو برگشت و این خاطرات هرگز از ذهنم خارج نمی شود.

روحشان شاد و یادشان گرامی. شنیدید که فرهاد مجیدی دروازه‌بانان تیمش را به اردوی تیم امید نفرستاد؟

ای کاش مجیدی با تیم امید همکاری می کرد! حالا که دیگر استقلال قهرمان شده او می‌توانست از بازیکنان رده امید استفاده کند. اتفاقی پیش نمی آمد. این بازیکنان با هزار امید و آرزو به اردوی تیم ملی می روند و دوست دارند آنجا بازی کنند و دیده شوند. یک تورنمنت مهم مثل مسابقات آسیایی امیدها می تواند مسیر زندگی یک فوتبالیست را تغییر بدهد.

اما مجیدی غیر از حسینی دروازه بان دیگری ندارد و هر دو دروازه‌بان جوان تیمش به اردو دعوت شده اند؟

مهم نیست! فقط دو بازی باقی مانده. اگر بیشتر بود باز یک چیزی. می شد این دو بازی را هم با حسینی و دروازه بانی از تیم های امید یا جوانان پشت سر گذاشت. ای کاش مجیدی با مهدوی کیا و تیم امید همکاری می کرد. قطعا هیچ مشکل خاصی هم به وجود نمی آمد.

بازی استقلال و مس رفسنجان را چطور پیش بینی میکنید؟

این بازی قطعاً جذاب و تماشایی خواهد شد. مس یک تیم کامل است که ستاره شاخصی ندارد ولی در عوض ستاره اصلی کا تیم شان هستند. یک تیم جنگنده، تاکتیک پذیر، سرعتی و دونده. قطعاً بازی استقلال مقابل این تیم تماشایی خواهد بود. امیدوارم استقلال رکورد شکست ناپذیری اش را در این بازی هم ادامه بدهد.