کرمانی مقدم:

بالاترین قراردادم با پرسپولیس، پوشیدن پیراهن شماره ۸بود/ مطمئنم که داور آن بازی رشوه گرفته بود

ستاره پرسپولیس در دهه ۶۰ هنوز به پیراهن شماره ۸ این تیم علاقمند است و با لذت از آن حرف می زند.

کد خبر: ۴۸۶۰۹۷

تاریخ: ۱۵ مهر ۱۴۰۱ - ۱۲:۴۳

مرتضی کرمانی مقدم اولین کسی بود که تعریف جدیدی از پیراهن شماره ۸ پرسپولیس ارائه کرد.

پیش از او حسین کلانی و ناصرمحمدخانی این پیراهن را به تن می کردند. اولی یک مهاجم سرزن و گلزن بود که بیشتر درمحوطه جریمه کارآیی داشت و دومی یک مهاجم گریزپا و تکنیکی که با دریبل های ویرانگر خود تماشاگران را به وجد می آورد اما...

مرتضی کرمانی مقدم در عین تکنیکی بودن، گلسازی و گل زدن یک فوتبالیست جنگنده و متعصب بود که خشن ترین مدافعان تیم های رقیب هم از او وحشت داشتند. یک بازیکن چغر و بد بدن (!) که در زمین فوتبال سرش را جلوی توپ می گذاشت و کم نمی آورد.

به بهانه پیراهن شماره ۸ با مرتضی کرمانی مقدم تماس گرفتیم که صحبت به جاهای دیگری نیز کشیده شد و ...

اولین بار چه کسی پیراهن شماره ۸ را به شما داد؟

هرگز فراموش نمی کنم وقتی که محمود خان خوردبین پیراهن شماره ۸ را آورد و به من گفت بپوش!

محمود خوردبین شماره ۸ را به شما داد؟

علی آقا پروین دستورش را داده بود. من واقعا خوشحال شدم که پیراهنی را در پرسپولیس  در اختیارم گذاشته اند که ناصرمحمدخانی می پوشید.

واقعا هم روی دست ناصر محمدخانی بازیکن نخواهد آمد. شاید نسل جدید او را به خوبی نشناسد. شما ناصرمحمدخانی را بیشتر معرفی می کنید؟

یک همبازی و فوتبالیست با معرفت که صداقت و سادگی خاصی داشته و دارد. از آن گذشته یک فوتبالیست مادرزاد بود و بعد از انقلاب هیچ بازیکنی نتوانست او را تکرار کند. یک چپ پای بی نظیر!

چپ پایی که سمت راست بازی می کرد و همه را دریبل می زد؟

دقیقا همین کارهایی که لیونل مسی می کند ناصرمحمد خانی در دهه ۶۰ می کرد. اصلا مدافعی وجود نداشت که بتواند او را مهار کند و فقط باید ناصرمحمد خانی را می زدند. فقط با خطا می توانستند جلوی پیشروی اش را بگیرند چون بسیار تکنیکی و دریبل زن بود.

شما خودتان هنگام قرارداد با پرسپولیس این شماره را خواستید؟

( با تعجب) قرارداد؟!

بله، مگر قرارداد نداشتید؟!

قرارداد کجا بود؟ ما می رفتیم بنگاه ماشین علی آقا ( پروین) و ایشان از ارزش پیراهن پرسپولیس و بازی در این تیم صحبت می کردند و اگر خوشش می آمد، می گفت فلان ساعت بیا سرتمرین!

پس مبلغ قرارداد یا دستمزد؟

نه آقاجان! همین که علی آقا را از نزدیک می دیدیم یا به ما می گفتند بازیکن پرسپولیس هستی کافی بود! من خودم الان وقتی به عقب برمی گردم می گویم بالاترین و بهترین قراردادم پوشیدن پیراهن شماره ۸ ناصرمحمدخانی در پرسپولیس بود.

بعد از اینکه شما به قطر رفتید، این پیراهن به مجتبی محرمی رسید. ابتدا شما تعریف جدیدی از شماره ۸ ارائه کردید و بعد مجتبی محرمی، مهدی هاشمی نسب و ... آن راه را ادامه دادند. قبول دارید بازیکنان شماره ۸ قبل از شما فرق می کردند؟

از چه نظر؟!

آرام تر بودند اما شما جنجالی و بعدها یاغی بودید؟!

سال ها گذشته است و شاید من هم از سرجوانی شر و شوری داشتم اما الان که فکر می کنم تا حدودی حق با شماست. البته من یاغی نبودم ولی اجازه نمی دادم بازیکنان حریف بخواهند جلویم خشن بازی کنند یا اینکه همبازیانم را بزنند!

خاطره ای هم از این موضوع دارید؟

خاطره که زیاد است اما یک بازیکنی در شاهین تهران بازی می کرد که بعدها رفت استقلال. او خیلی خشن بود و معروف بود که همه را می زند ولی یک روز در پرسپولیس با آنها بازی داشتیم و جوری طرف را زدم که با برانکارد و آمبولانس از ورزشگاه خارج شد!

اسمش را می توانید بیاورید؟

نه، گذشته ها گذشته است و آن بازیکن الان جزو پیشکسوتان است. قشنگ نیست که بخواهم اسم بیاورم.

شما جزو معدود بازیکنانی بودید که هم تکنیک داشتید و هم خشن بودید. درست است؟

خشن نبودم اما محکم بازی می کردم. دوست داشتم حریف روبرویم هم محکم بازی کند و این با خشونت فرق می کند.

بعد از شما مجتبی محرمی پیراهن شماره ۸ پوشید و همان راه را ادامه داد؟

( می خندد) چه بسا بهتر از من! مجتبی محرمی یک مدافع چپ کامل بود که هنوز هم روی دستش نیامده است. او دو پا و راحت تر بگویم راست پایی بود که در سمت چپ بازی می کرد. آن قدر با پای چپش خوب بازی می کرد که همه تصور می کردند چپ پاست اما واقعیت را بخواهید راست پا بود.

این درست است که وقتی یکی از همبازیان شما با بازیکن حریف به مشکل می خورد، شما از خجالت طرف درمی آمدید؟!

جوانی بود دیگر! هر چه بود تمام شد و من و مجتبی هم الان سن و سالی را پشت سر گذاشتیم. آن زمان خیلی تعصب داشتیم و نمی توانستیم ببینیم یکی همبازی ما را بزند.

روزی که در یک بازی درگیر و دچار دردسر شدید؟

در اهواز بود که درگیری ایجاد شد و من هم کم نیاوردم. درگیری هایی به وجود آمد که علی آقا ( پروین) با آمبولانس من را از زمین خارج کرد. آن روز خیلی آقای پروین استرس کشید و هرگز یادم نمی رود.

به شما نگفت که چرا این قدر با بازیکنان یا تماشاگران حریف درگیر می شوید و...؟

نه، علی آقا طرفدار بازیکن قلدر و دعوایی بود. اصلا ما به پشتوانه آقای پروین در زمین دعوا می کردیم و می جنگیدیم. او استاد کارهای روحی و روانی بود و همیشه می گفت در پرسپولیس باید بجنگید و کم نیاورید!

خود علی پروین یک فوتبالیست تکنیکی بود اما چرا از بازیکنان خشن خوشش می آمد؟

این سئوال را خود علی آقا باید جواب بدهد اما می دانم بچه پایین شهر بود. آقای پروین از ببخشید این عبارت را به کار می برم بازیکن سوسول خوشش نمی آمد و همیشه ما را تشویق می کرد جنگنده باشیم.

الان مرتضی پورعلی گنجی با پیراهن شماره ۸ بازی می کند. او شایسته پوشیدن این پیراهن است؟

حتما شایسته بوده که این شماره را می پوشد.

عملکرد او را در پرسپولیس چطور دیدید؟

مرتضی پورعلی گنجی یک مدافع با تجربه و بین المللی است که در کشورهای مختلف خارجی بازی کرده است. من فکر می کنم با توجه به اینکه یک سال به خاطر عمل جراحی رباط صلیبی بازی نکرده نیاز به زمان دارد.

پورعلی گنجی مثل شما یا مهدی هاشمی نسب خشن و یاغی نیست؟

گفتم که ما خشن نبودیم! یاغی هم نبودیم و این القاب را به ما چسباندند. اینکه یک بازیکن با تمام وجود در زمین بازی کند اسمش یاغی گری نیست. هم مجتبی محرمی و هم مهدی هاشمی نسب تا زمانی که در پرسپولیس بازی می کرد با تمام وجود در زمین می دویدند و می جنگیدند. قرار هم نیست همه بازیکنان شماره ۸ مثل هم باشند و مثلا ناصرمحمدخانی یا علی کریمی تکنیکی بودند.

شما هم تکنیکی بودید اما رگه هایی از خشونت در بازی مرتضی کرمانی مقدم دیده می شد؟

من بازیکن محکمی بودم. از بدنم خوب استفاده می کردم و البته ازهیچ مدافعی هم نمی ترسیدم.

یکی از صحنه هایی که هرگز فراموش نمی شود بازی ایران و ژاپن در جام ملت های ۱۹۹۲ آسیا بود. جایی که جمال شریف داور سوری باعث اخراج و محرومیت چند بازیکن ما از جمله شما شد. درست است؟

مگر می شود یادم برود؟ آن روز داور سوری تصمیم گرفته بود که ژاپن را برنده و به دور بعد بفرستد. گل سالم فرشاد پیوس را مردود اعلام کرد درحالی که میورا مهاجم ژاپن در آفساید به ما گل زد! آن روز مطمئن بودم او پول یا رشوه گرفته است وگرنه آن طور عجیب علیه ایران سوت نمی زد.

طفلکی فرشاد پیوس بی دلیل یک سال محروم شد؟

اصلا فرشاد مقصر نبود. من و مجتبی ( محرمی) داشتیم اعتراض می کردیم که فرشاد آمد جدا کند. در همین حین هم مجتبی محرمی از وسط پای فرشاد به سمت داور لگد پرت کرد که جمال شریف تصور کرد فرشاد آن ضربه را زده است! اخراج و محرومیت یکساله که حتی فیلم بازی و اعتراض ایران هم فایده ای نداشت.

شما و مجتبی محرمی هم یک سال محروم شدید؟

من به خاطر بازی محروم نشدم بلکه به خاطر سیلی که بیرون زمین ورزشگاه به جمال شریف زدم یک سال محروم شدم!

به داور سوری سیلی زدید؟!

خیلی عصبانی و ناراحت بودم. او با قضاوت مشکوک خودش سرنوشت بازی را عوض کرد. آن بازی را باید ایران می برد اما ژاپن ناحق با گل آفساید برنده شد. من هم وقتی او را دیدم نتوانستم خودم را کنترل کنم و محکم گذاشتم زیر گوشش!

بعدها او را ندیدید؟

چرا، اتفاقا در لیگ قطر بازی داشتیم و داور هم جمال شریف بود. به محض اینکه مرا دید، شناخت! کلی در حین بازی به او فحش دادم اما طرف من نمی آمد و می ترسید اخراجم کند. همان سیلی باعث شده بود حساب کار دستش بیاید!