روزبه چشمی تعویض شد تا دربی برنده نداشته باشد/ قلعه‌نویی بهترین گزینه برای تیم ملی است؛ مجیدی هم می تواند اما...

پیشکسوت استقلال گفت: دلیل تعویض های غیر منتظره ساپینتو این بود که هیچ کدام از تیم ها نباید برنده شوند تا کسی ناراحت زمین را ترک کند.

کد خبر: ۴۹۶۱۷۸

تاریخ: ۰۱ دی ۱۴۰۱ - ۱۵:۳۶

حسن روشن، کاپیتان اسبق استقلال و مهاجم تیم ملی در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین درباره دربی و مربیگری تیم ملی اظهاراتی را مطرح کرد:

مصاف تیم های استقلال و پرسپولیس را چطور ارزیابی کردید؟

متاسفانه چون بازی تماشاگر نداشت روح هم نداشت. بازیکنان بازی می کردند اما فوتبال، آن فوتبال جذاب و مهیج نبود.

نظرتان درباره گل ها چیست؟

هر دو دروازه بان روی هر چهار گلی که به ثمر رسید فقط ایستادند و نگاه کردند و یا عکس العمل اشتباه داشتند.

چرا هر دو دروازه‌بان ملی‌پوش کشورمان چنین گلهای دریافت کردند؟

گاهی اوقات این طور می شود! هر دو دروازه‌بان روی گلها مقصر بودند. وقتی تیم ملی از یک تورنمنت بزرگ برمی گردد بعضی از بازیکنان ملی پوش به این شکل دچار افت می شوند. همیشگی نیست و قطعاً شرایط برای شان خواهد کرد.

درباره تعویض های استقلال صحبت های زیادی مطرح است. به نظر شما چه توجیهی برای بیرون کشیدن روزبه چشمی و ارسلان مطهری که هر دو گل استقلال را زدند وجود دارد؟

تنها توجیه اش این است که هیچ کدام از این دو تیم نباید برنده می شدند. بحث دیگری هم وجود ندارد. وقتی استقلال به این شکل خودش را خلع سلاح می کند توجیه دیگری غیر از این نمی توان برایش در نظر گرفت. به نظر من روزبه چشمی یک بازیکن عالی و تمام عیار در قلب تیم استقلال بود که قبل از بازی هم گفته بودم بهترین مهره استقلال است. زحمتش را می کشد، قلدر بازی می کند و گلش را هم میزند. اما وقتی از ترکیب تیمی که ۲-۱ جلو است بیرون می آید مشخص میشود علتش چیست.

چرا باید چنین تصمیمی گرفته شود؟

فکر می کنم در شرایط فعلی اقتصادی که مشکلات زیادی روی مردم وجود دارد نمی‌خواستند بخشی از هواداران این دو تیم ناراحت شود. به هر حال اگر استقلال برنده می شد بخشی از طرفداران فوتبال که پرسپولیس را دوست داشتند ناراحت می شدند و در کنار این همه مشکل، باید سنگینیِ غم شکست پرسپولیس را هم کنار بقیه غم های شان تحمل می کردند. به همین خاطر نتیجه مساوی بهترین نتیجه بود. دیدیم که ۲۴ ساعت بعد از دربی هم همه چیز فراموش شد و دیگر کسی درباره بازی حرفی نمی زد.

مهدی تاج در تلویزیون از علی دایی، امیر قلعه نویی، فرهاد مجیدی، برانکو و کی روش به عنوان گزینه های هدایت تیم ملی نام برده است. به نظر شما تیم ایران با کدامیک از مربیان نتیجه بهتری می گیرد؟

این تیم در حال حاضر نیازی به مربی آنچنانی ندارد. اکثر این بازیکنان لژیونر هستند. اکثرشان با مربیان خارجی کار می کنند و اکثرشان هم فیکس هستند. پس در جمع بازیکنان تیم ملی همه شان شکل و روش بازی این تیم را بلدند. ما باید سراغ مربی برویم که مثل کره و ژاپن ساختار تیم ایران را تغییر بدهد. هیچ کدام از این نفرات نمی‌توانند چنین کاری را انجام بدهند.

برخی شایعات درباره گزینه شدن ساپینتو برای تیم ملی هم مطرح است؟

این مربی به درد تیم ملی ما نمی خورد. مربی برای تیم ایران لازم است که فلسفه خودش را داشته باشد. بزرگ به معنای واقعی کلمه باشد و بتوان تیم اول مملکت را به دستش سپرد. اگر فقط قرار است تیم ملی را به دست مربی خارجی بدهیم تاج برود پاسپورت پاکستانی برای دایی و قلعه نویی بگیرد و تیم ملی را به آنها بدهد تا خیالش راحت شود که تیم را به یک مربی خراجی سپرده است.

گزینه های ایرانی مورد نظر تاج هم می توانند تیم ملی را هدایت کنند؟

بله! دایی و امیر قلعه نویی و حتی در سطح پایین‌تر فرهاد مجیدی هم می تواند. چون همانطور که گفتم این تیم کارش را بلد است ولی برای آینده نمی توان روی آن حساب کرد. ما باید دوباره به سال ۱۳۴۶ و ۱۳۴۷ برگردیم که امثال "عزیز اصلی"ها در تیم بودند و کسی جرات عوض کردن آنها را نداشت. اما وقتی رایکوف آمد ساختار را تغییر داد. ما باید به سراغ یک مربی خارجی برویم که بداند وقتی به ایران می آید باید آستین هایش را بالا بزند و از رده جوانان به بالا با همه تیم ها سر و کار داشته باشد. نگاهش پنج ساله باشد و بعد از پنج سال یک تیم ملی با ساختار درست را تحویل مربی ایرانی بدهد و برود. الان یکی مانند امیر قلعه نویی یا علی دایی می‌توانند تیم را هدایت کنند.

به نظر شما گزینه بهتر برای شرایط فعلی، کدام یک از همین سه مربی ایرانی است؟

به نظرم اگر امیر قلعه نویی قبول کند گزینه خوبی است. چون به فوتبال نزدیک است و کار باشگاهی می کند. علی دایی تا حدی از فوتبال دور بوده و شرایطش هم در این اواخر به شکلی رقم خورده که شاید به لحاظ روحی آماده هدایت تیم ملی نباشد. اما امیر گزینه خوبی است تا با او جلو برویم اما باید به فکر گرفتن یک مربی خارجی بزرگ باشیم. البته شتر هم بزرگ است و تیم ما نیازی به شتر ندارد. ما باید از واژه بزرگ به دنبال معنای واقعی کلمه بهره ببریم. مربی که بتواند بزرگ هم فکر کند نه اینکه کسی باشد که بیاید فقط به ما دستور بدهد و نداشته هایمان را به رخ مان بکشد.