بهرام افشارزاده: نباید مدیرعامل استقلال می‌شدم/ برای قرارداد وریا تماشاگران نیمه شب دم خانه‌ام آمدند

یکی از شاخص‌ترین مدیران ورزش ایران به واسطه اینکه سال‌های زیادی را در ورزش حضور داشته و ناگفته‌های زیادی دارد، بخشی از اتفاقاتی که پشت سر گذاشته را بازگو کرد.

کد خبر: ۵۰۳۲۷۹

تاریخ: ۲۳ بهمن ۱۴۰۱ - ۱۱:۴۱

بهرام افشارزاده یکی از شاخص‌ترین مدیران ورزش ایران است که انواع و اقسام سمت ها را تجربه کرده و کاملا با زیر و بم ورزش ایران آشنایی دارد. اگر بخواهیم تمام سمت های داخلی و بین المللی او را نام ببریم، قطعا به اندازه یک کتابچه می‌شود از این رو به همین کفایت می‌کنیم که هم در سازمان تربیت بدنی وقت صاحب پست بوده و هم مسئولیت های مختلفی (خزانه دار، هیات اجرایی و چهار دوره دبیرکل) در کمیته ملی المپیک داشته است. در فدراسیون های ژیمناستیک و وزنه برداری نیز رییس بود و برای مدتی نیز مدیر عامل باشگاه استقلال شد که تجربه کاملا متفاوتی برایش محسوب می‌شد.

شاید این طور به نظر برسد که این مدیر ۸۰ ساله در حال حاضر به دور از هیاهو و جنجال های ورزش ایران در آن سوی کره زمین دوران بازنشستگی را می‌گذراند. اما با کمی گپ زدن با او متوجه می‌شوید که به هیچ عنوان از ورزش ایران دل نکَنده و همچنان پیگیر اتفاقات ورزش ایران است.

در ادامه اظهارات بهرام افشارزاده را می‌خوانید:

* واقعا با قبول مدیرعاملی استقلال تصمیم خوبی نگرفتم. وزیر به من گفت باشگاه استقلال مشکلاتی دارد و برای من ابلاغ صادر کرد. دوستان گفتند نباید می‌پذیرفتم اما آقای گودرزی از من خواهش کرد که این کار را انجام دهم.

* وزارت ورزش می‌خواستند افراد خودشان به باشگاه استقلال بیایند. دنبال این بودند که به نحوی نباشم. من دنبال این نبودم که شناخته تر شوم یا بیشتر از این اسم افشارزاده را بشناسند، فقط می‌خواستم که کمک کنم. قصد من گرفتن پست یا میز مدیرعاملی در باشگاه استقلال نبود. در کل فضا آن گونه نبود که من آنطور که باید و شاید عمل کنم.

* در استقلال هیات مدیره قوی داشتیم اما وزیر ورزش وقت می‌خواست اعمال نظر کند و ما نمی‌توانستیم آن را قبول کنیم. در مورد قرارداد وریا غفوری، روز آخر نقل و انتقالات بود و باید امضا می‌شد، یادم می‌آید ساعت یک و نیم - دو نیمه شب بود سی تا چهل نفر از تماشاگران به خانه ما آمدند. من آن موقع شب نمی‌توانستم با آقای گودرزی تماس بگیرم و باید قراردادش را امضا می‌کردم اما خب ناراحت شده بود که چرا هماهنگ نکرده بودیم.