عظیمی: با حضور کامران قاسم‌پور، پله آخر من در ایران است

نفر اول وزن ۹۲ کیلوگرم جام تختی گفت: اینکه در وزنت یک قهرمان جهان حضور داشته باشد، یک انگیزه بزرگ است و باعث می‌شود که بیشتر و بهتر تمرین کنی.

کد خبر: ۵۱۶۸۱۶

تاریخ: ۱۰ خرداد ۱۴۰۲ - ۱۲:۳۱

مبین عظیمی درباره اینکه طلای او در جام تختی جزو معدود طلاهای استان کردستان در مسابقات کشتی آزاد ایران بود، اظهار داشت: فکر می‌کنم قبلاً فرزاد حلالی در مسابقات کشوری بزرگسالان طلا گرفته بود و بعید می‌دانم هیچ آزادکاری در استان کردستان، در جام تختی اول شده باشد.

در حالی که غالب کشتی‌گیران استان کردستان سمت کشتی فرنگی می‌روند، عظیمی در مورد اینکه چه اتفاقی منجر به حضور او در کشتی آزاد شد، تصریح کرد: خودم هم نمی‌دانم چطور آزادکار از آب درآمدم. شاید زمانی که به سالن کشتی رفتم، تایم کشتی آزاد بوده و من آزادکار شده‌ام! من کشتی آزاد را بیشتر از فرنگی دوست داشتم. پدرم هم کشتی‌گیر بود و دو مدال طلای مسابقات کشوری ارتش‌ها را داشت، اما در نهایت درس را انتخاب کرد و مجبور شد به خاطر شرایط زندگی، قید کشتی را بزند. من جنب و جوشم زیاد است و دیدم فرنگی خیلی جای مانور برایم ندارد و به سمت کشتی آزاد رفتم. برای همین است که همیشه در طول شش دقیقه مبارزه عطش کشتی گرفتن و فن زدن دارم.

وی راجع به مربیانی که زیر نظر آنها کار کرده است هم گفت: من از 11 سالگی کشتی را شروع کردم. ابتدا زیر نظر مربی پایه بودم، اما بعد با پدرم علی عظیمی کار کردم و البته در چند سال اخیر بیشتر در اردوهای تیم ملی بودم.

عظیمی درباره اتفاقاتی که سال گذشته رخ داد و منجر به عدم حضورش در مسابقات جوانان جهان شد، تأکید کرد: من مدال طلای آسیایی جوانان را گرفتم و در جام کرکین روسیه هم قهرمان شدم. من از مسابقات آسیایی که آمدم، یک تک کشتی برای من و امیرحسین فیروزپور گذاشتند که درگیر انتخابی مرحله نهایی انتخابی تیم ملی بزرگسالان با کامران قاسم‌پور بود و در انتخابی جوانان شرکت نکرده بود. متأسفانه آنجا باختم و فیروزپور به مسابقات جهانی رفت.

وی در پاسخ به این سؤال که آیا شرکت در مسابقات جهانی جوانان سال گذشته را حق خودش نمی‌دانست که طلای آسیایی را هم گرفته بود یا خیر، گفت: برای من انتخابی گذاشتند و می‌توانستم حقم را بگیرم، اما آن کشتی را باختم. به اعتقاد من حق گرفتنی است. به هرحال به من فرصت دادند که خودم از آن استفاده نکردم و حرفی باقی نمی‌ماند. من دنبال بهانه نیستم و می‌خواهم عیار خودم را بسنجم.

وی در مورد اینکه تماشاگران پرتعداد کردستانی که برای تشویق او به ارومیه آمده بودند، جزو اقوام و دوستان‌شان بودند، عنوان کرد: نه، آنها را نمی‌شناختم، مردم سقز بودند. حضور آنها در سالن خیلی به من انگیزه داد و خوشحالم که در حضورشان روسفید شدم. حقیقتاً این برای من خیلی ارزش دارد و خوشحالم به این جایگاه رسیدم که آنها تشویق و حمایتم می‌کنند و امیدوارم ناامیدشان نکنم.

عظیمی حضور در اردوی جوانان را دلیل موفقیتش در جام تختی دانست و گفت: در اردوهای تیم ملی جوانان زیر نظر آقا محسن کاوه خیلی روی ریزه‌کاری‌های کشتی کار کردیم. خودم خیلی مصمم بودم که این طلا بگیرم، می‌دانستم اگر بخواهم دوره قهرمانی‌ام را شروع کنم باید دیگر از اینجا استارت بزنم. برایم هم مهم نبود چه کسانی اینجا کشتی می‌گیرند، من طلا را می‌خواستم و خوشحالم که به آن رسیدم.

این جوان 20 ساله سقزی درباره کشتی فینالش با محمدجواد ابراهیمی کشتی‌گیر کهنه‌کار 92 کیلوگرم تصریح کرد: او هم کشتی‌گیر بسیار خوبی است و هم بااخلاق. فینال که تمام شد، به من تبریک گفت، این برای من خیلی باارزش بود. من نزدیک به دو هفته کشتی‌های او را دیده بودم و قشنگ در کشتی می‌دانستم باید چه کار کنم. دو پوئن اول را که دادم، می‌دانستم می‌توانم جبرانش کنم. راهش را بلد بودم، چون به خوبی حریفم را آنالیز کرده بودم و استراتژی مناسبی برای این کشتی داشتم.

وی در پاسخ به این سؤال که چرا از مبارزه با کامران قاسم‌پور در مرحله نهایی انتخابی تیم ملی انصراف داد، گفت: آقامحسن (کاوه) تماس گرفت و گفت حقت هست که اینجا کشتی بگیری، اما از نظر من به صلاحت نیست. ما بعد از جلسه کادر فنی تیم ملی با هم صحبت کردیم و گفت نمی‌خواهد سرخورده و از کشتی، زده شوم. خستگی حضور در مرحله نهایی انتخابی تیم ملی شاید تمرکز من را از بقیه مسیر به هم می‌زد. به هر حال من مدال جهانی ندارم و این خیلی در تصمیمی که گرفتم تأثیرگذار بود. تمرکزم را روی مسابقات جوانان جهان می‌گذارم و سال بعد دنبال ملی‌پوش شدن در مسابقات بزرگسالان هستم. اگر مدال جهانی داشتم، شرایط متفاوت می‌شد. پیش خودم می‌گویم بگذار پرونده جوانانم را خوب ببندم و بعد به بزرگسالان بروم.

قهرمان جام تختی درباره حضور یک قهرمان جهان در وزنش خاطر نشان کرد: اول از همه خیلی خوشحالم که این اتفاق افتاده است. اینکه در وزنت یک قهرمان جهان کنار خود داشته باشی، یک انگیزه بزرگ است. یعنی آن کسی که برای رسیدن به او باید تلاش کنم، در کشور خودم هست. این باعث می‌شود که من بیشتر و بهتر تمرین کرده و زندگی سالمی داشته باشم و تمرکزم روی زندگی‌ و کشتی‌ام باشد. یعنی اگر آقاکامران (قاسم‌پور) را ببرم، دیگر برای قهرمان جهان شدن، کسی پیش رویم نیست، این مرحله آخر است. در حقیقت آخرین پله، در داخل خود ایران است که باید از آن بالا بروم. کامران قاسم‌پور یکی از بهترین کشتی‌گیران اکنون ایران است، آدم تا بهترین‌ها را نبرد، خودش بهترین نمی‌شود. عیار هر کشتی‌گیری با مصافی که با بزرگان وزنش دارد، مشخص می‌شود. حسن یزدانی که حالا رکورددار مدال در کشتی ایران است، قهرمانان بزرگ را برده که امروز حسن یزدانی شده است.

انتهای پیام/