کار تازه بازیگر نیسان آبی | صدای سیروس همتی را چگونه بشنویم؟

بازیگر سریال «نیسان آبی» یک کار تازه با عنوان «یزله» را با صدای خودش صوتی کرد.

کد خبر: ۵۳۶۰۵۵

تاریخ: ۱۲ مهر ۱۴۰۲ - ۱۶:۵۰

کتاب صوتی «یزله» با صدای نویسنده کتاب، سیروس همتی با مدت زمان ۳ ساعت و ۲۴ دقیقه توسط نشر نیستان تولید و از درگاه فیدیبو شنیدنی شد.

«یزله» عنوان مجموعه‌ای از ۱۱ داستان کوتاه از سیروس همتی و تقی همتی‌نیا است که با عناوین آقای هاله، الله توپوننن پول توهسون، دده، رمان، مکان، آخرین وداع، یزله، فرمول آبی، خججه سلطان، ننه سلطان و بازارچه مکاره گردآوری شده است.

سیروس همتی بازیگر، نویسنده و کارگردان تئاتر  است که در سال‌های اخیر بیش از هر چیز او را در صحنه تئاتر و تلویزیون و با نقش‌هایی طنز آمیز و گاه جدی دیده‌ایم. بازیگری که همواره احساسات مخاطبانش را با حرکاتی ظریف در مرز میان شوخی و جدی تحت تاثیر قرار داده است و آنها را به داستان و شیوه روایت خود وابسته کرده است.

کتاب یزله نیز بیش از هر چیز وامدار همین شیوه روایت است. زبان و موقعیت هایی طنز آمیز که در پس خود بسیار تلخ و عبرت آموز و محل تامل جدی است. طنز در روایت داستانی همتی موضوعی نه جاری در کلمات و ساختار روایت که جاری در موقعیتی است که داستان در آن رخ می دهد. همتی تلخی‌ها و سیاهی‌های پیرامونش را با لبخندی البته تلخ بازگو می‌کند و همین مساله مخاطب را هم از منظر شیرینی روایت و هم از منظر مواجهه با پاره‌ای از واقعیت‌های پیرامونش به سوی خود می‌خواند.

همتی در داستان کوتاه پایبند به نگارش به همراه جمله‌هایی بسیار کوتاه است. گویی سریع و قاطع و تاثیرگذار با کلماتش مخاطبش را نیش می زند و او را افسون شده با خود همراه می کند.

نوع بهره‌مندی او از عبارات و جملات، یادآور تجربه‌هایش در ساخت موقعیت‌ و دیالوگ در نمایشنامه‌ است. به همین دلیل است که او در این داستان‌نویسی نیز بدون حاشیه‌سازی و بدون ورود به فضاسازی‌های رایج زبانی در داستان کوتاه، مستقیم و از دل ما وقع به روایت می‌پردازد و مخاطبش را همچون نمایشنامه‌هایش به کشف رمز در میان کلمات کوتاه و رازآلود و البته طنز آمیز خود می‌خواند.

داستان‌های کوتاه همتی در مجموعه «یزله» همانند سایر کارهای داستانی وی به شدت تصویری و قابل لمس هستند و شیوه روایی حاکم بر روایت این داستان‌ها به گونه‌ای است که مخاطب می‌تواند با وضوح بالا بخش‌های قابل توجهی از داستان را پیش چشم‌هایش مشاهده و خود را به عنوان یکی از عناصر صحنه آن رویداد در معرض قضاوت درباره آنها قرار دهد و با آن هم‌ذات پنداری کند.

موقعیت‌های داستانی هم به طور عمده از سوی همتی بسیار ساده و در عین حال هوشمندانه انتخاب شده ‌است و البته همین بهانه‌های ساده، همواره با یک نتیجه عجیب، مخاطبش را به سمت کشف یک آن و لحظه خاص در خود و روابط و رفتارهای خود دعوت می‌کند.