ماشین ۱۰۰میلیاردی کنعانی‌زادگان نوش جانش اما.../ چرا مردم به قراردادهای میلیاردی فوتبالیست‌ها حساس می‌شوند؟

زیر ذره‌بین قرار گرفتن قراردادهای سنگین بازیکنان فوتبال ایران، شاید بخشی از آن به بی‌عدالتی در زمینه‌های مختلف اقتصادی و اجتماعی مربوط باشد.

کد خبر: ۵۳۸۲۶۳

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۴۰۲ - ۱۷:۲۰

ماشین ۱۰۰ میلیاردی و وارداتی محمدحسین کنعانی زادگان، به سوژه ای مهم در محافل غیرورزشی تبدیل شده است؛ اگرچه به زعم ما این یک سوژه بکر و دست نخورده نیست.

سال هاست درباره پول هایی که بازیکنان فوتبال به دست می آورند، بحث هایی ایجاد می شود و واکنش ها، گاهی اوقات در این رابطه غیرقابل پیش بینی است. خوشبختانه در جامعه ایرانی، این موضوع قابل هضم است که درآمد بازیکنان فوتبال مثل هر کجای دنیا، قابل توجه است و قرار نیست یک فوتبالیست مثل سایر مشاغل، حقوق بگیری ساده باشد.

منبعی که پول به بازیکنان فوتبال نیز تزریق می کند مشخص است؛ آنها نه اختلاسگر هستند، نه حق و حقوق کسی را بالا کشیده اند. بازیکنان فوتبال، غارتگر بیت المال نیستند و کم یا زیاد در لیگ های مختلف، هر چقدر می گیرند به خاطر زحماتی است که متقبل می شوند. فوتبال هم یک رشته ورزشی ساده نیست که هر کسی بتواند تمرینات سخت و مسابقات طاقت فرسای آن را تحمل کند.

تا اینجا هیچ مشکلی نیست و ماشین ها، ویلاها، اقامت های کشورهای خارجی و... فوتبالیست ها نوش جانشان؛ اما به واسطه این هزینه های هنگفت، خروجی چندانی نصیب ایران نمی شود. یعنی نه یک جام طلایی خوش رنگ و لعاب، نه قهرمانی در آسیا و نه حتی یک صعود ساده در مرحله مقدماتی جام جهانی، گیر این فوتبال نمی آید. اصلا در پایتختی که ورزشگاه استاندارد و تازه ساخت وجود ندارد، این هزینه های کمرشکن به کجای فوتبال می رسد و چه تحولی را ایجاد می کند؟ این هم برای خودش یک مجادله مجزاست.

زیر ذره بین قرار گرفتن قراردادهای سنگین بازیکنان فوتبال ایران، شاید بخشی از آن به بی عدالتی در زمینه های مختلف اقتصادی و اجتماعی مربوط باشد؛ آنجا که اختلاس های ۳هزار میلیاردی سر به فلک می زند یا در جایی که که مردم برای خرید یک ماشین داخلی به قیمت کارخانه جان به لب می شوند اما یک فوتبالیست یا شخصی که ارتباطات خاص دارد، به راحتی برند دلخواهش را وارد می کند و سود خوبی به جیب می زند.

این گسترش بی عدالتی است که مردم را به داستان قراردادهای میلیاردی فوتبالیست ها حساس می کند؛ در غیر این صورت اگر مساوات وجود داشت، هر کسی در حیطه خود، کارش را انجام می داد؛ بازیکن فوتبال پولش را می گرفت و وظیفه اش این بود که برای هواداران جام بگیرد، دیگران هم باید کارشان را در نقاط مختلف به درستی انجام می دادند و در قبال  آن، حق و حقوق لازم را دریافت می کردند. در نتیجه قیاس مشاغل با هم، کار درستی نیست اما پرداختن به مسئله بی عدالتی و خشکاندن ریشه های فساد در جای جای جامعه، بحث مهمی است...