هواداران پرسپولیسی پورحیدری بیشتر شده‌اند/ استقلالی‌ها با ستاره سوم، روح شوهرم را شاد کنند

۱۴ آبان برای فوتبال ایران و به ویژه استقلالی‌ها روز بسیار تلخی است چون پدر معنوی باشگاه استقلال در چهاردهمین روز از آبان ماه سال ۱۳۹۵ چهره در نقاب خاکی کشید.

کد خبر: ۵۳۹۷۵۶

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۴۰۲ - ۱۵:۲۹

۷ سال از رفتن منصور خان می‌گذرد اما قطعاً تمام این ۷ سال برای خانواده و به ویژه همسرش تلخ و زجرآور بوده است. در آستانه سالگرد درگذشت منصور پورحیدری پای صحبت‌های خانم دکتر "فریده شجاعی" همسر ایشان نشستیم که خودشان یکی از مدیران ورزش کشورمان محسوب می‌شوند و در حال حاضر نایب رئیس فدراسیون گلف هستند.

هفت سال گذشت و قطعاً روزهای سختی را سپری کردید. برای ما از این سال ها بگویید...

باور کنید با وجود اینکه ۷ سال گذشته هنوز باورم نمی‌شود اما به هر حال مرگ بخشی از زندگی است و باید آن را تحمل کرد. چیزی که به من تسلی می‌دهد، این است که همه از منصور پورحیدری به نیکی یاد می‌کنند و از محبت‌ها و خوبی‌هایش صحبت می‌کنند. وقتی این حرف‌ها را می‌شنوم، مشکلات و غم نبودنش، کمتر آزارم می‌دهد.

۱۴ آبان مراسمی برای سالگرد دارید؟

مراسم عمومی که نه. هوای تهرانی روزها بارانی شده و سرما از راه رسیده است. نمی‌خواهیم مردم را اذیت کنیم. من به همراه بقیه اعضای خانواده ار ایشان می‌روم حالا نمی‌دانم سایر پیشکسوتان هم می‌آیند یا خیر؟ متاسفانه خانم مینا فتحی یکی از چهره های نخبه و قدیمی والیبال کشورمان را  از دست داده‌ایم که قرار است چهاردهم آبان مراسم تشییع ایشان نیز برگزار شود. خانم فتحی استاد خود من هم بود روحش شاد و یادش گرامی.

چند سال قبل در گفتگو با خبرورزشی به نکته جالبی اشاره کردید و گفتید با وجود اینکه منصور خان به عنوان سرمربی بیشترین پیروزی‌ها را در دربی برابر پرسپولیس کسب کرده بود ولی هواداران این تیم هرگاه شما را می‌بینند، بسیار خوب برخورد می‌کنند. این قاعده هنوز هم وجود دارد؟

بله هنوز هم همانطوری است. شما باورتان نمی‌شود چند دقیقه قبل وقتی از فدراسیون گلف به سمت منزل در حرکت بودم، راننده آژانسی  که سوارش شده بودم من را شناخت و گفت پرسپولیسی ام ولی همیشه ادب و شخصیت منصور پورحیدری برایم فوق العاده ارزشمند بود. با اینکه پرسپولیسی هستم اما خیلی منصورخان را دوست داشتم. اغلب هواداران پرسپولیس که من را می‌بینند، این طوری صحبت می‌کنند و نهایت احترام را می‌گذارند. باور کنید احساس می‌کنم هواداران پرسپولیسی پورحیدری از وقتی او فوت کرده، بیشتر شده‌اند.

برخی از پیشکسوتان و افراد نزدیک به خانواده پورحیدری  گلایه را در بحث‌های خصوصی مطرح می‌کنند که پس از فوت منصورخان، تماس تعدادی از بزرگان استقلال که منصور خان به آنها لطف زیادی داشت، با خانواده او کمتر شده و مانند گذشته احوال آنها را نمی‌پرسند.

ببینید، نمی‌شود از مردم این انتظار را داشت که چون وقتی منصور زنده بود و با او خیلی گرم بودند حالا هم مرتب به من و بچه‌هایم زنگ بزنند و احوالپرسی کنند. بالاخره این افراد هم زندگی و گرفتاری‌های خودشان را دارند و نباید از آنها انتظار داشته باشیم. من هم هیچ انتظاری ندارم. البته این را هم بگویم که در میان فوتبالی‌ها امیر قلعه نویی با ما در تماس است و حتی وقتی سرمربی تیم ملی هم شد به من زنگ زد و کلی از منصور تعریف کرد. پرویز مظلومی نیز زنگ می‌زند. جواد نکونام هم وقتی سرمربی استقلال شد لطف کرد و تماس گرفت. از میان دوستان هم برای مثال آقای صرافان با من و خانواده‌ام در تماس است اما در مورد بقیه افراد اصلاً جای گله گذاری نیست و هیچ انتظاری ندارم. برای من همان خواسته منصور که پابرجا ماندن و قهرمان شدن استقلال است، کفایت می‌کند. امیدوارم استقلال همیشه سرافراز باشد.

تعدادی از بازیکنان استقلال در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ هنوز هم در بحث‌های دوستانه خودشان به این مسئله اشاره می‌کنند که  داشتن پیراهن‌ها و ادکلن‌های منصورخان در آن مقطع برایشان آرزو بود. آنها را هنوز نگه داشته‌اید؟

ادکلن‌هایش که خیلی خاص بودند (می‌خندد) پیراهن‌هایش هم بله زیبا بودند. پس از فوت او به درخواست هواداران تعدادی از لباس‌های منصورخان را به آنها دادیم اما باز هم در داخل منزل وقتی چمدان‌ها را نگاه می‌کنم، گاهی اوقات از وسایل شخصی او چیزهایی پیدا می‌ شود. ما یک خانواده کاملاً ورزشی هستیم و کلی مدال و حکم قهرمانی هم داخل منزل داریم. اگر یک موزه جامع برای ورزش ایران تشکیل شود، می‌توان بسیاری از لوازم منصور را برای بازدید عموم در اختیار آنها گذاشت. البته باور کنید خودش خیلی تمایلی به نگه داشتن مدال‌هایش نداشت و تعدادی از این مدال‌ها را مادر مرحومه‌اش نگه داشت و به دست من رساند. برای مثال مدال‌های قهرمانی جام میلز در دهه ۴۰ توسط مادرش حفظ شد و الان ما آنها را در اختیار داریم.

مدال قهرمانی بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک به عنوان سرمربی تیم ملی چطور؟

آن مدال که اصلاً داستان خیلی جالبی دارد. منصور سرمربی تیم ایران بود و قهرمان بازی‌های آسیایی شدیم ولی هنگام توزیع مدال‌ها معلوم شد که هیئت برگزار کننده  یادشان رفته بود برای مسئول تدارکات مدال ضرب کنند به همین خاطر شوهرم مدال خودش را گردن تدارکات انداخت و گفت ایشان هم زحمت کشیده و این مدال برای یادگاری باید در گردنش باشد. همانطور که پول برایش مهم نبود، این عناوین و جوایز هم به لحاظ وجودی اهمیت زیادی برایش نداشت و بحث معنوی آن فوق العاده برایش ارزشمند تلقی می‌شد.

این روزها جواد نکونام و یحیی گل محمدی به طور علنی مقابل یکدیگر صف آرایی کرده‌اند. ماجرا را دنبال می‌کنید؟

از وقتی منصور فوت کرده زیاد حاشیه‌های فوتبال را دنبال نمی‌کنم ولی متاسفانه ورزش ما به چالش کشیده شده و آلودگی‌های موجود در آن زیاد شده است. نکونام و گل محمدی هر دو از بزرگان و افراد محترم فوتبال ما هستند و آدم از چنین چهره‌های موجهی انتظار تقابل با یکدیگر را ندارد.البته هنوز هم می‌توان آنها را با یکدیگر آشتی داد و کاری کرد تا این اختلافات را کنار بگذارند.

به نظرتان استقلال قهرمان می‌شود؟

به این تیم خیلی خوشبین هستم. امیدوارم جواد نکونام هم مثل فرهاد مجیدی بتواند استقلال را قهرمان لیگ برتر کند.

و حرف آخر؟
دلم می‌خواهد استقلال قهرمان آسیا شود و ستاره سوم را به دست آورد تا دل همه استقلالی‌ها و البته روح منصور عزیز هم شاد شود. منصور خودش دو بار با استقلال قهرمان آسیا شد و تا آخرین روز زندگی دلش می‌خواست ستاره سوم را روی پیراهن استقلال ببیند. استقلالی‌ها قهرمان آسیا شوند و با ستاره سوم روح منصور را شاد کنند.