تعریف و تمجیدهای عجیب در ورزش ایران به سبک برره‌ای

برخی از رؤسای فدراسیون‎های ورزشی این روزها در اقدامی قابل تأمل، با تعریف و تمجید‎هایی عجیب و غریب به‌دنبال بازکردن جای خود در دل گزینه رئیس‌جمهور برای وزارت ورزش و جوانان هستند.

کد خبر: ۵۴۵۷۳

تاریخ: ۰۴ آبان ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۸

اوایل دهه 80 بود که مهران مدیری سریالی به‌نام پاورچین ساخت؛ سریالی محبوب که مخاطبان زیادی داشت و در آن اهالی شهر «برره» به‌طرز عجیبی از رئیس خود تعریف و در تمجید از او با یکدیگر رقابت می‌کردند. در این سریال موفق آن روزهای رسانه ملی، لغتی جدید به واژگان مردم این مرز و بوم اضافه شد، لغتی که جای کلمات بد و نه‌چندان مؤدبانه مترادف آن را به‌خوبی پر کرد؛ «پاچه‌خوار».

پاچه‎خواری به‌معنای تملق، چاپلوسی و ریاکاری است، چیزی که در یکی دو روز گذشته به‌وفور در ورزش ما دیده است، البته قبل‎تر هم در مورد نفرات دیگر گفته می‎شد.

هیچ چیزی تلخ‎تر از این نیست که انسان یک خواب بد را دوبار ببیند، حالا در کمتر از 4 سال این خواب بد، برای چهارمین بار است که دیده می‎شود. هر بار که دولت تدبیر و امید در آغاز راهش گزینه‎ای را برای وزارت ورزش به مجلس معرفی کرد، تعداد کثیری از رؤسای فدراسیون‎های ورزشی بر طبل شادانه کوبیدند که «ای دوست، تو را که بهتر؟»، «آنچه همه خوبان دارند تو یک‌جا داری» و هزاران «الهی قربانت شوم‎های» دیگر، اما برای چه؟

چه اتفاقی می‎افتد که همه آنهایی که همگی مدعی نخبه بودن در ورزش هستند و در جمع‎های خانوادگی خود معقول‎ترند، در چنین فضایی این‎چنین بی‎نزاکت می‎شوند. قطعاً پاسخ‎هایی کاملاً علمی، جامعه‎شناسانه‎ و رفتارشناسانه در این خصوص وجود دارد اما مهمتر این است که چرا کسی عین خیالش هم نیست؟ قبلاً این‌طور نبود، رؤسای فدراسیون‎های ورزشی خودشان را به کوچه دیگر نمی‎زدند، آن‌قدر بی‌خیال نبودند، یک وقت‎هایی هم اخلاق وجود داشت، حداقل ادایش را در می‎آوردند.

در دین مبین اسلام نه‌تنها چاپلوسی و ستایش نابه‌جا و مردود است، بلکه مدح آمیخته به تملق نیز ایراد محسوب می‌شود. تملق‌گویی و چاپلوسی به‌عنوان یکی از رذایل اخلاقی اگر در جامعه به‌ویژه ‌میان مسئولان ورزش دیده شود  ــ که متأسفانه نشان‎های آن به‌وفور در این دولت دیده شده است ــ موجبات بسیاری از رذائل پست اخلاقی دیگر می‌شود.

بهتر است مسئولان ورزشی کشور به‌جای صدور بیانیه‎های عاطفی و پر از احساس، به‌جای مصاحبه‎های آن‌چنانی در رسانه‎ها و سایت‎های فدراسیون، خود را با عملکردشان به وزیر جدید معرفی کنند. بهتر است توانایی‎های مدیریتی‎شان را به رخ بکشند تا اینکه بخواهند پاچه‎‎های مسعود سلطانی‎فر که معلوم نیست رأی اعتماد بیاورد یا نه را بخوارند! البته شاید برخی اطرافیان وزیر پیشین ورزش و گزینه امروز این وزارتخانه به آنها می‌گویند در مدح سلطانی‌فر حرف بزنند.