وقتی تراکتور نساجی را هم از بحران درآورد/ مشکل عجیبی که زور نامدارترین چهره‌های جهان هم به آن نمی‌رسد!

تراکتور دومین شکست متوالی را هم متحمل شد تا به طور کامل به بحران سلام کرده باشد.

کد خبر: ۵۵۷۶۰۳

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۴۰۳ - ۲۰:۲۲

تراکتور بعد از پیروزی مقابل شمس آذر در قزوین به تعطیلات نوروزی رفت، در حالی که جایگاه بسیار خوب در بالای جدول داشت و کماکان امیدوار به قهرمانی و رقابت با استقلال پرسپولیس و سپاهان بود. اما این نتایج تراکتور در سال جدید شمسی یعنی ۱۴۰۳ است؛ سالی که فوتبال با بازی معوقه تراکتور و سپاهان در تبریز آغاز شد. بازی در ورزشگاهی لبریز از تماشاگر و مساوی بدون گل، سپس تراکتور ۲۰ فروردین در تبریز با آلومینیوم ۱-۱ مساوی کرد، ۲۴ فروردین باز هم در تبریز ۴-۱ مغلوب ذوب آهن شد و ۳۱ فروردین در اولین بازی بیرون خانه با یک گل به نساجی باخت! همان تیمی که دور رفت با ۳ گل برده بود! چهار بازی متوالی و تنها ۲ امتیاز از ۱۲ امتیاز ممکن که به قیمت از دست رفتن شانس رقابت بر سر قهرمانی تمام شد. سه بازی متوالی خانگی و نتایجی که در نهایت منجر به جدایی مربی اسپانیایی این تیم شد.

تقریبا همه از ابتدای این فصل از اختلاف میان ارکان باشگاه با خمس خبر داشتند. او از همان روز اول اعلام کرد که این تیم را او نبسته و خیلی از این بازیکنان به کارش نیامدند! از جایی به بعد تماشاگران هم در این دعوا طرف مربی اسپانیایی را گرفتند و اتفاقات بعدی نشان داد که این شکاف عمیق هرگز پر نشد! وقتی تراکتور ۴ گل در خانه از ذوب آهن خورد، همان شب و در همان ورزشگاه معاون باشگاه علیه خمس استوری گذاشت و دستیار ایرانی‌اش محمد نصرتی اعلام استعفا کرد. همه از تماشاگران و طرفدارانی حرف زدند که قبلاً به وضوح نظر خود را در حمایت از مرد اسپانیایی گفته بودند.

این هفته تراکتور با مربی موقت یعنی همان محمد نصرتی به قائمشهر رفت. در حالی که خمس با توافق جدا شده و به کشورش برگشته بود. تنها ۶ بازی از این فصل باقی مانده و تقریبا هیچ مربی نامداری در دنیا نیست که حاضر باشد در چنین شرایطی به تیمی در یک کشور جدید برود. بازی اسم و فامیل با مربیان نامدار ایرانی هم که مشخص بود صرفاً بازی است، پس محتمل‌ترین گزینه ادامه مسیر با محمد نصرتی بود و البته که نتیجه‌اش را همه دیدیم. نساجی تیم بحران زده هفته‌های اخیر با پیروزی مقابل تراکتور از بحران درآمد تا در مقابل تیم تبریزی به بحران تمام قد سلام کند.

ساکت الهامی تیم سابقش را برد، آن هم در غیاب یک لشکر مصدوم و دو محروم موثر یعنی صابر حردانی و محمدرضا آزادی که مهره‌های همیشه ثابت در نساجی طی هفته‌های اخیر بودند. الهامی با تراکتور قهرمان جام حذفی شد و این تیم را به آسیا رساند اما همه می‌دانند که عمر مربیان در تبریز خیلی زیاد نیست!

محمد نصرتی تمام توانش را به کار بست تا به تیمش شوک وارد کند. او ترکیب را زیر و رو کرد، در قلب خط دفاعی در غیاب عارف آغاسی و محمد حسینی به میلاد کر جوان میدان داد، سیامک نعمتی هم فیکس شد و برای اولین بار تراکتور با دو مهاجم به زمین رفت تا مهدی عبدی به ترکیب برگردد و زوج رحمان جعفری گلزن باشد. ولی هیچ کدام از این تمهیدات فنی نتوانست مقابل فشار روانی روی تیم مقاومت کند. کاری از پیش نرفت و تراکتور باخت تا اتفاقات بعدی هنگام بازگشت تیم به تبریز رخ بدهد و سوژه رسانه ها شود.

انصافاً حیف از این تیم ریشه‌دار و با سابقه با این طرفداران پرشور که مشکلاتی به ظاهر غیر قابل حل دارد. مشکلاتی که از عهده بزرگترین نام‌های دنیای فوتبال هم، حل آنها بر نیامده است!