عصبانیت منصوریان از قرارداد مشروط 10 بازیکن

علیرضا منصوریان بی‌آنکه نامی از 9 بازیکنی ببرد که با استقلال قراردادهای مشروط امضا کرده‌اند از بیخ و بن با اینگونه قرارداد بستن‌ها مخالف است و شکواییه‌های خود را به مسوولان باشگاه استقلال انتقال داده است.

کد خبر: ۵۶۰۸۷

تاریخ: ۱۲ آبان ۱۳۹۵ - ۰۰:۴۷

علیرضا منصوریان بی‌آنکه نامی از 9 بازیکنی ببرد که با استقلال قراردادهای مشروط امضا کرده‌اند از بیخ و بن با اینگونه قرارداد بستن‌ها مخالف است و شکواییه‌های خود را به مسوولان باشگاه استقلال انتقال داده است. گرچه ناراحتی منصوریان و انتقال آن به افتخاری هیچ دردی در این برهه دوا نمی‌کند چرا که این قراردادها در زمان مدیریت بهرام افشارزاده با بازیکنان منعقد شده است. البته پندار توفیقی و یکی دو نفر از مسوولان باشگاه استقلال که پشت پرده نقش‌های نقل و انتقالاتی را بازی می‌کردند در عقد این قراردادها موثر بوده‌اند و اگر می‌بینیم که 9 بازیکن با استقلال شرط جدایی گذاشته‌اند، به دلیل سستی‌هایی است که این افراد در قراردادهای فی‌مابین با بازیکنان داشته‌اند.

سرمربی استقلال وقتی با این سوال مواجه شد که نظرش درباره شروطی که کاوه رضایی در قراردادش گنجانده و پندار توفیقی هم آن را تایید کرده است، این پاسخ را داد: «به جز او 9 بازیکن دیگر هم هستند که اگر باشگاه پول آنها را ندهد می‌توانند بروند.»
خود منصوریان علنا به قراردادهای یکطرفه‌ای که مدیران سابق باشگاه استقلال با بازیکنان بخصوص دانه درشت‌ها امضا کرده‌اند اشاره داشته است. این اظهارات نشان می‌دهد که او از وضعیت پیش آمده راضی نیست چرا که کاشف به عمل آمده برخی از این بازیکنان با باشگاه شرط گذاشته‌اند که اگر به مدت یک ماه دستمزدشان دیر شود، می‌توانند یکطرفه قراردادهای خود را فسخ کرده و راهی تیم دیگری شوند. البته خرده‌ای به بازیکنان نیست.
باشگاه استقلال سابقه تاریکی در پرداخت دستمزد بازیکنان دارد و از گذشته تا همین امروز بارها و بارها حقوق بازیکنانش را پرداخت نکرده که در 3 فصل اخیر این رویه غلط شدت بیشتری هم به خود گرفته و این بازیکنان را ناچار به سفت گرفتن قراردادهای خود با باشگاه کرده است. شاید هر کسی هم جای این بازیکنان باشد و ببیند که هر فصل تعداد زیادی از بازیکنان نمی‌توانند حقوق‌های خود را بگیرند و دست از پا درازتر باشگاه را ترک می‌کنند، همین گونه برخوردکنند. مساله این است که چرا باشگاه استقلال با چنین درخواست‌هایی موافقت کرده و حاضر شده در قرارداد 10 بازیکن این بند را بگنجاند که اگر پیشنهادی داشتند یا حقوق‌های‌شان عقب افتاد می‌توانند باشگاه را ترک کنند و بروند. ماجرای کاوه رضایی نشان داد که باشگاه استقلال بدون در نظر گرفتن تبعات فوتبالی این ماجرا اقدام به عقد چنین قراردادهایی کرده است.
دو روز پیش پندار توفیقی که نقش بسیاری در عقد این قراردادهای یکطرفه داشته خود اعلام کرد که در قرارداد کاوه رضایی نوشته‌ایم که اگر پیشنهادی داشت می‌تواند برود.
این بدان معنا است که مهاجم استقلال هرگاه که پیشنهاد بهتری از دیگر تیم‌ها گرفت می‌تواند بدون توجه به شرایط تیم استقلال را ترک کرده و سوال این است که اگر آن 9 بازیکن دیگر هم همین خواسته را داشته باشند آنگاه چه بلایی سر استقلال می‌آید؟ منصوریان دقیقا وارث تیمی شد که مدیران سابقش بدون در نظر گرفتن همه جوانب با بازیکنان قرارداد منعقد کرده‌اند. پیش‌ترها اگر باشگاه استقلال بدهی داشت اما در بخش مدیریتی به قدری سفت و سخت عمل می‌کرد که بازیکنان با وجود دریافت پیشنهادهای خوب یا پرداخت نشدن حقوق شان نمی‌توانستند به این سادگی باشگاه را ترک کنند اما این 10 بازیکن در زمان مدیریت بهرام افشارزاده و همین پندار توفیقی که در تمام نشست‌های نقل و انتقالاتی باشگاه حضور داشته (البته به علاوه یکی دو نفر از افراد دیگر که اکنون از استقلال اخراج شده‌اند) قراردادهایی کاملا یکسویه را منعقد کرده‌اند.
گفته می‌شود 10 بازیکنی که قراردادهای مشروط دارند این اسامی هستند: «مهدی رحمتی، امید ابراهیمی، خسروحیدری، وریا غفوری، هرائر مگویان، بختیار حمانی، محمدحسین کنعانی زادگان، جابر انصاری، کاوه رضایی و احتمالا یعقوب کریمی.»
گرچه همه این بازیکنان در قراردادهای خود تنها شرط ترانسفر را ندارند. عده‌ای از این بازیکنان همانطور که گفته شد با باشگاه شرط گذاشته‌اند که اگر پول‌شان سرموقع پرداخت نشود می‌توانند استقلال را ترک کنند. شرطی که شاید عمل به آن نیز به این سادگی‌ها نباشد اما به هر حال شرط است و باشگاه را ملزم می‌کند تحت هر شرایطی پول جورکند تا این بازیکنان نتوانند از استقلال به مقصد دیگر تیم‌ها بروند.