انتقاد پيرواني از مديران فدراسيون فوتبال

غمگین بود. آن‌قدر غمگین که در ظهر سرد آن‌سوی سعدیه خیال‌هایش پرپر زنان می‌رفتند تا بالای گنبد شاهچراغ و می‌آمدند. او در فراق یاران کوچ‌کرده هزارویک بیت شعر جانسوز خواند و عاقبت گریست...

کد خبر: ۵۹۶۶۶

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۳۹۵ - ۱۲:۳۷

غمگین بود. آن‌قدر غمگین که در ظهر سرد آن‌سوی سعدیه خیال‌هایش پرپر زنان می‌رفتند تا بالای گنبد شاهچراغ و می‌آمدند. او در فراق یاران کوچ‌کرده هزارویک بیت شعر جانسوز خواند و عاقبت گریست... و شیراز در آن لحظه به قطره اشک درشتی می‌مانست که روی صورت شاغلام معلق مانده بود!

روزهای سختی را در شهیدسپاسی می‌گذرانید؟

من به عشق شهید آمدم، وگرنه نه پولی در بساط هست و نه تیم شرایط خوبی دارد. سیزده بازیکن فصل قبل رفته‌اند و ما با دست خالی می‌جنگیم. باشگاه باید در نیم‌فصل چند مهره بگیرد و پول تزریق کند. هزاربار گفته‌ام من عصای سحرآمیز ندارم و عزیزکرده خدا و پیغمبر نیستم. این بنده روسیاه در درگه خدای بزرگ شاغلام است.

این تیم با آن تیم سال‌های دور که در لیگ برتر نفس مدعیان را می‌گرفت، چه فرقی کرده؟

آن زمان بهترین سربازها به سپاسی می‌آمدند؛ بیگ‌زاده، انصاریان، رحمتی، سیدعباسی و خیلی‌های دیگر. یادتان هست؟ اما حالا بازیکن در این سطح می‌رود جایی مثل تراکتور که پول می‌دهند. قبول کنید با سرباز مجانی نمی‌شود حریفان را به توپ بست.

بگذریم... تیم کی‌روش را چطور آنالیز می‌کنید؟

انصافا تیم خوبی ساخته و تا اینجا هم شکست نخورده. فقط شانس آوردیم از آن زمین عجیب و غریب یک امتیاز گرفتیم. اگر توپ کمانه می‌کرد و می‌رفت توی دروازه ایران، از کی‌روش کاری ساخته نبود. بزرگ‌ترین مربیان هم در گل و شل نمی‌توانند تاکتیک‌های خود را پیاده کنند.

پس راه جام‌جهانی هموار است؟

من دلم روشن است. خدا بخواهد این‌بار راحت‌تر از دفعات پیش راهی جام‌جهانی خواهیم شد.

شنیده‌ایم پس از درگذشت منصورخان حسابی به‌هم ریختید.

با پورحیدری خوب تا نکردند. هنوز فراموش نکردم آن سال بعد از باخت به ملوان چه بر سرش آوردند. این رسم برخورد با قدیمی‌ها نیست. حالا من می‌خواهم از شما سوال کنم؛ مشکلی نیست؟

نه، آماده‌ایم شاغلام!

مهدی مناجاتی الان کجاست؟ از مجید حلوایی خبری دارید؟ حسین کازرانی چطور روز را به شب می‌رساند؟ محمد صادقی در کدام فراموشخانه است؟ همایون بهزادی را چرا آن‌گونه در فراموشی به گور سپردیم؟

خب نسیان همه فوتبال ما را در بر گرفته. چه جوابی بدهیم آقای پیروانی!

تا که بودیم نبودیم کسی/ کشت ما را غم بی‌همنفسی. این طایفه زنده‌کش مرده‌پرست فقط عاشق تشییع‌جنازه‌اند و به فکر زنده‌ها نیستند. در همین شیراز پیشکسوت ملی داریم که سال به سال گوشت و مرغ به خانه نمی‌برد و زن و بچه‌اش گرسنه‌اند. اسمش را نمی‌آورم که آبرودار است. مسئولان باید فکری کنند و شعار ندهند. اینکه رسم برخورد با پیشکسوتان نیست. به قول شاعر به عمل کار برآید، به سخندانی نیست...