حقیقت پرسپولیس بعد از تلخی کام هواداران!

حقیقت آن است که پرسپولیس بعد از یک دهه افتخارآفرینی، امروز در تمام ارکانش نیاز به هوای تازه و ترمیم و بازسازی دارد.

کد خبر: ۶۰۳۷۷۶

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۴:۵۳

یک نتیجه ناامیدکننده دیگر برای پرسپولیس، این بار در مصاف با ذوب‌آهن. سرخپوشان که دور رفت را با فاصله ۳امتیازی نسبت به صدر جدول به پایان برده بودند، امیدوار بودند در آغاز دور برگشت این اختلاف کاهش یابد، اما نه‌تنها چنین نشد بلکه توقف بدون گل مقابل ذوب‌آهن ۱۰نفره در فولادشهر، در روز پیروزی تراکتور و سپاهان، فاصله با صدر را افزایش هم داد. این نتیجه اما در آخرین روز کار کریم باقری به‌عنوان سرمربی موقت پرسپولیس، بیش از بر باد رفتن ۲ امتیاز باعث تلخی کام هواداران شد. آنها در عمل تیمی را می‌دیدند که آشفته و به هم ریخته است و محض رضای خدا، در هیچ بخشی اوضاع بر وفق مرادش نیست. حقیقت آن است که بعد از یک دهه افتخارآفرینی، پرسپولیس امروز نیاز ضروری به هوای تازه و بازسازی در تمام ارکانش دارد.

مدیریت اهمال‌کار

کاری به میلیونی شدن هشتگ اخراج رضا درویش از پرسپولیس نداریم. او در کنار ضعف‌های بسیار زیادی که دارد، نقاط روشنی هم در کارنامه مدیریتی‌اش داشته است. با این حال حقیقت آن است که مجموعه تصمیمات مدیران پرسپولیس در این فصل، به هیچ‌وجه کمکی به پرسپولیس نکرده است. انتخاب خوان کارلوس گاریدو به‌عنوان سرمربی جدید تیم، از همان ابتدا منتقدان سرسختی داشت و بازیکنان و هواداران تا آخر نتوانستند با مرد اسپانیایی ارتباط برقرار کنند. الان مجموع دستمزد این مربی و پولی که قرار است صرف جانشین او شود، از بهترین گزینه‌های در دسترس باشگاه در تابستان هم گران‌تر از آب در آمده است. از سوی دیگر گذر زمان نشان داد در انتخاب بازیکن هم به اندازه کافی دقت نشده و این فرضیه تکراری که «حالا این ستاره‌ها بروند، با بقیه ادامه می‌دهیم»، به‌شدت به تیم لطمه زده است. الان هم که پرده حیا بین خود درویش و هواداران دریده شده و ادامه کار در این شرایط واقعا سخت است.

کلکسیون بازیکنان ناکارآمد

پرسپولیس این فصل به‌قدری بازیکن ضعیف و کمتر از حد انتظار داشته که حتی مرور اسامی آنها هم حوصله سر بر خواهد بود. احتمالا اگر دست هر هوادار یک قلم و کاغذ بدهید، اسم ۱۰بازیکن را در فهرست خروجی بنویسد؛ انتخاب‌هایی که خیلی از آنها جای دفاع ندارند. الان فرشاد احمدزاده در این تیم چه می‌کند؟ سعید مهری، میلاد سرلک و سعید صادقی چطور؟ سروش رفیعی واقعا تمام نشده؟ عیسی آل‌کثیر چطور؟ میلاد محمدی و محمدحسین کنعانی‌زادگان چرا از فرم خارج شده‌اند؟ با تجمع این همه بازیکن متوسط در یک تیم، چطور می‌توان داعیه قهرمانی داشت؟ آن هم درحالی‌که تراکتور و سپاهان واقعا تیم‌های قبراق و قدرتمندی بسته‌اند. پرسپولیس در این بخش به‌شدت نیاز به تحول دارد. خیلی از این بازیکنان از اساس توانایی بازی در چنین تیم بزرگی را ندارند و در مورد خیلی دیگر هم دوره اوج‌شان به پایان رسیده یا چشم‌شان از موفقیت سیر است. پرسپولیس بازیکن گرسنه، با انگیزه و توانا می‌خواهد. ببندید در این خانه سالمندان را!

کادر فنی؛ شاید آغاز خانه‌تکانی

نمی‌دانیم الان که شما این مطلب را می‌خوانید بالاخره طلسم شکسته و سرمربی جدید پرسپولیس معرفی شده یا نه، اما شاید این آخرین راه نجات قرمزها در این فصل باشد. آنها اگر بتوانند یک مربی مقتدر و کاربلد را به تیم اضافه کنند، شانس بازگشت به رقابت را خواهند داشت؛ مخصوصا با توجه به درسی که هواداران از حوادث ابتدای فصل گرفته‌اند و به‌دنبال آن حتما پای مربی جدید خواهند ایستاد. پرسپولیس نیاز به کسی دارد که بازیکن نتواند در مقابلش ژست طلبکار بگیرد یا با شکم‌سیری رفتار کند؛ کسی که مرعوب هوادار متمول و فلان آنالیزور نورچشمی نشود. اگر چنین انتخابی صورت بگیرد، شانس وجود خواهد داشت، وگرنه خیلی‌ها دست در دست هم سقوط می‌کنند.