استقلالی‌ها از اخراج موسیمانه می‌ترسند!

استقلال و هوادارانش در طی این مدت خیلی چیزها را به دست فراموشی سپرده‌اند، همانند امر مهمی مثل گلزنی.

کد خبر: ۶۰۴۳۸۷

تاریخ: ۰۸ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۱:۱۴

در همین ابتدا لازم است به سراغ همان آمار و ارقام همیشگی خودمان برویم تا بهتر متوجه شویم استقلال چرا گل زدن و گلزنی را تا این حد و به شکلی عجیب و غریب از یاد برده است.

استقلال در دیدار اخیر برابر ملوان، هفت بار اقدام به شوت زنی کرد که از آن هفت شلیک، تنها یک شوت درون چارچوب قرار گرفت. در بحث امید به گل، بازی عصر شنبه آبی‌ها دومین دیدار متوالی بود که شاگردان موسیمانه زیر عدد یک نرخ امید به گل داشته اند. امید به گلی به‌ مانند عدد 0/32 برای آبی‌های پایتخت -که از قضا چنین آماری مقابل قوهای سپید انزلی به ثبت رسیده- در حد و اندازه واژه‌ای به نام «فاجعه» است. به عبارت دیگر، اگر بخواهیم همین فاکتور تاکتیکی از تیم استقلال موسیمانه را مورد بررسی قرار دهیم و آن را با ذره‌بین بیشتر از قبل واکاوی کنیم، باید اذعان به این موضوع داشته باشیم که شاگردان موسیمانه عملا موقعیت آنچنان جدی‌ای در طول بازی نداشته‌اند یا نصیبشان نشده یا در خلق موقعیت‌های بیشتر برای به ثمر رساندن گل ناکام مانده‌اند.

جالب اینجاست که آبی‌ها در چهار دیدار اخیر خود تنها یک گل به ثمر رسانده و عمق فاجعه در همین جا خیلی زود مشخص می‌شود. علاوه بر این تیم موسیمانه برای ششمین بازی متوالی نتوانست به طلسم نبردن خود پایان دهد و آخرین باری که استقلال برنده از زمین مسابقه خارج شد، به هفته یازدهم و برد دو گله برابر فولاد خوزستان در فولاد آرنا برمی‌گردد.

موسیمانه از زمان حضور خود بر روی نیمکت استقلال، آمار بسیار بدی در زمینه تعداد گل‌های زده به ثبت رسانده است. نه گل در چهارده بازی، تمام آن چیزی است که از استقلال نسخه موسیمانه در تمامی رقابت‌ها تا به اینجا دیده‌ایم. مسلما بدون هیچ حرف و حدیثی، موسیمانه نه تنها عملکرد هجومی استقلال را تضعیف کرده؛ بلکه تیم را به بی‌برنامگی، آشفتگی و سردرگمی در فاز هجومی و خط حمله وا داشته است. استقلال فقط به جنگندگی در خط دفاعی نیاز ندارد و همان‌طور که هواداران انتظار خط دفاعی محکم و استواری از تیم خود دارند، در خط حمله هم توقعات به‌جا و حداقلی دارند و نمی‌توانند با مشکلات عدیده تیم در فاز هجومی، دلخوش حتی به کسب سهمیه و قرار گرفتن میان شش تیم اول جدول لیگ برتر باشند. در واقع چنین‌ آمار و ارقامی در شأن و سطح تیم بزرگی همانند استقلال نیست.

دیگر دلایل و بهانه‌های سرمربی آفریقایی برای هواداران ارزش و اعتبار چندانی ندارد و اکثر بازیکنان کلیدی و تاثیرگذار تیم به جز جلال الدین ماشاریپوف، در این مقطع فعلی همگی حی و حاضر در اختیار موسیمانه هستند. مسعود جوما و جوئل کوجو، دو خرید جدید آبی‌ها که با نظر مستقیم مرد آفریقایی جذب شدند، بالاخره به لیست و تمرینات اضافه شده و برای استقلال بازی می‌کنند.

به هر روی آبی‌ها در بخش هجومی با موسیمانه عملکردی به شدت ضعیف و بد از خود به نمایش گذاشته‌اند و هیچ برنامه، نقشه و طرح خاصی هم در سبک بازی این تیم پیدا نمی‌شود. آن‌طور که از شواهد و قرائن پیداست، موسیمانه هنوز آن‌جور که شاید و باید نمی‌داند در چه جایگاه خطیری ایستاده و بر روی نیمکت چه تیمی در لیگ برتر ایران تکیه زده و از اینکه طرفداران تشنه و منتظر ارائه یک بازی هجومی و پرگل از سوی تیم محبوب خود هستند، درک درست و صحیحی ندارد.

احتمالا اگر موسیمانه بخواهد با چنین وضعیت و شرایطی تا پایان فصل بیست و چهارم ادامه دهد، باید خیلی زودتر از تصورات، بلیت برگشت به آفریقای جنوبی را برای او رزرو شده بدانیم. اگرچه او با یک قرارداد سنگین 1.4 میلیون دلاری محافظت می‌شود و مدیریت استقلال از اخراج او هراس دارد.

معین احمدوند