امباپه در مسیر عبور از رکورد اسطوره‌های رئال مادرید

کیلیان امباپه در فصل نخست حضور خود در رئال مادرید به وضوح از مرزهای معمول فراتر رفته است.

کد خبر: ۶۱۳۳۱۶

تاریخ: ۲۸ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۸:۲۲

کیلیان امباپه، مهاجم فرانسوی تیم فوتبال رئال مادرید به سرعت در حال پیشی گرفتن از اسطوره‌های باشگاه و ثبت رکوردهای جدید است! تنها سه بازیکن در تاریخ رئال مادرید در نخستین فصل حضورشان بیش از امباپه گلزنی کرده‌اند. با این حال، کیلیان هنوز فرصت‌های زیادی برای بهبود آمار خود در پیش دارد.

امباپه با به ثمر رساندن 2 گل در 6 دقیقه رئال مادرید را از شکست برابر ویارئال نجات داد. این مهاجم که در ابتدای فصل مورد انتقاد قرار داشت، اکنون سرعت خود را افزایش داده و به یکی از مفیدترین (شاید بتوان گفت مفیدترین) بازیکنان مادریدی تبدیل شده است. او در حال حاضر 31 گل در این فصل به ثمر رسانده و در بین 5 بازیکن برتر با بهترین عملکرد گلزنی در نخستین فصل حضور در باشگاه قرار دارد.

نکته جالب؛ واکنش اخیر امباپه به این موضوع بوده است. وی متواضعانه اعلام کرد که حتی با وجود عبور از رکورد رونالدو، بازیکنی بهتر از او نیست.

فهرست 5 بازیکن برتری که شروع خوبی در رئال مادرید داشته‌اند به شرح زیر است:

پنجم: رونالدو نازاریو (فصل 3-2002 با 30 گل)

رونالدو پس از درخشش در جام جهانی 2002 و کسب عنوان قهرمانی و آقای گلی (8 گل) به رئال مادرید پیوست. پرس (رئیس رئال) با وجود مصدومیت‌های متعدد این بازیکن برزیلی، بدون تردید چکی به مبلغ 40 میلیون یورو برای اینتر صادر کرد.

در 6 اکتبر 2002 فنومنو اولین بازی خود را مقابل آلاوس انجام داد و تنها پس از یک دقیقه گلزنی کرد. او با کنترل سینه‌ای پاس روبرتو کارلوس و ضربه‌ای دقیق، توپ را به گوشه بالای دروازه فرستاد. 14 دقیقه بعد این تازه‌وارد یک دبل به ثمر رساند.

نازاریو با 43 بازی یکی از ثابت‌ترین فصل‌های خود در سال‌های اخیر را پشت سر گذاشت. با این حال، آنها نتوانستند هیچ جامی را کسب کنند: در لالیگا سوم شدند و در یک‌چهارم نهایی کوپا دل ری حذف شدند. رونالدو در لیگ قهرمانان اروپا عملکرد مفیدی داشت و در بازی برگشت مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل منچستریونایتد هت‌تریک کرد. با وجود شکست (3-4) گل‌های این برزیلی باعث صعود آنها شد. در نیمه‌نهایی رئالی‌ها به مصاف یوونتوس رفتند و در مجموع 5-2 شکست خوردند.

چهارم: کیلیان امباپه (فصل 25-2024 با 31 گل)

پس از سال‌ها کشمکش و گمانه‌زنی کیلیان به عنوان بازیکن آزاد به برنابئو آمد. این بازیکن فرانسوی در اولین بازی خود مقابل آتالانتا در سوپرجام یوفا نیز گلزنی کرد اما پس از آن، او کمی افت کرد؛ به نظر می‌رسید که خط حمله برای مدتی نمی‌توانست به حضور ستاره چهارم عادت کند، بنابرین بازیکنان اغلب در زمین با یکدیگر برخورد می‌کردند.

به نظر می‌رسد که تطبیق از ابتدای سال 2025 به پایان رسیده است. امباپه از ژانویه تاکنون 16 گل به ثمر رسانده و حرکات او اغلب رئال مادرید را به پیروزی رسانده است. تا اینجای کار مهمترین نقطه عطف فصل برای امباپه هت‌تریک مقابل منچسترسیتی در لیگ قهرمانان اروپا بوده است.

رئال مادرید حداقل 13 بازی دیگر در پیش دارد و امباپه این فرصت را خواهد داشت که به رتبه اول این لیست برسد.

سوم: رود فن نیستلروی (فصل 7-2006 با 33 گل)

جالب اینجاست که رود به دلیل درگیری با رونالدو از منچستریونایتد جدا شد. در سال 2006 یونایتد دچار بحران کوچکی شد که در آن بازیکن هلندی چندین بار ستاره پرتغالی را آزار داد. سر الکس فرگوسن می‌ترسید که روش‌های آموزشی تهاجمی رود مانع از پیشرفت کریستیانو شود، بنابراین پیشنهاد رئال مادرید را پذیرفت.

در اواسط دهه 2000 مادرید ناگهان عاشق فوتبالیست‌های هلندی شد و به تدریج از استراتژی کهکشانی‌ها فاصله گرفت. مهاجم 30 ساله برای انطباق نیازی به زمان نداشت و بلافاصله شروع به گلزنی مقابل بارسلونا، سویا و سایر تیم‌های برتر اسپانیا کرد و به آنها کمک کرد تا اولین عنوان قهرمانی خود را در چهار سال گذشته به دست آورند. خود مهاجم در رأی‌گیری برای توپ طلا جایگاه ششم را به خود اختصاص داد. به هر حال، رود بعداً دوباره با کریستیانو در رئال مادرید هم‌تیمی شد اما پس از چند ماه اسپانیا را ترک کرد، زیرا نتوانست رقابت با مهاجمان جوان‌تر را تحمل کند.

دوم: کریستیانو رونالدو (فصل 10-2009 با 33 گل)

فصل اول این بازیکن افسانه‌ای پرتغالی با استانداردهای عمومی عالی بود اما با استانداردهای خود کریستیانو، متوسط ​​بود. فلورنتینو پرس به تازگی به ریاست باشگاه بازگشته و ستارگان جدیدی را جذب کرده بود. البته، شروع به درخشش بلافاصله کار آسانی نیست. این اولین فصل رونالدو بود و او در حال عادت کردن به محیط جدید و هم‌تیمی‌هایش بود. با این حال، او 33 گل به ثمر رساند.

علاوه بر این، کریستیانو عمدتاً به عنوان یک وینگر بازی می‌کرد. چند سال بعد بود که او سبک بازی خود را تغییر داد و بر روی تمام‌کنندگی تمرکز کرد. او مدام می‌دوید، دریبل می‌زد و با حرکات خود در کناره‌های زمین، حریفانش را آزار می‌داد. تنها چیزی که برای موفقیت کامل کم بود، خونسردی و حیله‌گری بود که مانوئل پلگرینی نتوانست آن را به تیم تزریق کند. اما ژوزه مورینیو این ویژگی‌ها را به طور کامل به تیم آورد: او در تابستان 2010 هدایت تیم را بر عهده گرفت و کریستیانو را به یک ماشین گلزنی تبدیل کرد.

اول: ایوان زامورانو (فصل 93-1992 با 37 گل)

نامی که ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر آشنا نباشد اما در دهه 1990، ایوان یکی از شیک‌ترین فوتبالیست‌های نسل خود بود. این بازیکن شیلیایی در سویا خود را به هواداران اسپانیایی نشان داد و از آنجا با 5 میلیون یورو به پایتخت نقل مکان کرد. زامورانو در برنابئو سبک بازی خود را بهبود بخشید و غیرقابل‌پیش‌بینی‌تر شد. او نه تنها در مقابل دروازه حریف، بلکه بیرون از آن نیز مفید بود و به هم‌تیمی‌هایش پاس گل می‌داد.

در همان فصل اول؛ ایوان مخوف (لقبی که زامورانو در سن‌گالن به دست آورد) برابر سویا هت‌تریک کرد، مقابل بارسلونا و اتلتیکو گلزنی کرد و کوپا دل ری را به دست آورد. با این حال، موفقیت اصلی زامورانو در آن فصل، به ثمر رساندن دو گل مقابل تورپدو مسکو در جام یوفا بود. در سال‌های بعد، این بازیکن شیلیایی پس از شروع خیره‌کننده‌اش کمی محو شد، اما همچنان یک فوتبالیست مفید و سازنده باقی ماند.

امباپه به وضوح در مسیر شکستن رکوردها قرار دارد و با 31 گل هنوز بازی‌های زیادی برای انجام دادن دارد. آیا او می‌تواند به رکورد 37 گل زامورانو برسد و نام خود را در تاریخ رئال مادرید جاودانه کند؟ زمان به این پرسش پاسخ خواهد داد.

انتهای پیام/