روز سیاه فوتبال ایران

۲۰ سال پیش در چنین روزی تیم های ملی فوتبال ایران و ژاپن در استادیوم آزادی به مصاف هم رفتند.

کد خبر: ۶۱۳۸۹۷

تاریخ: ۰۵ فروردين ۱۴۰۴ - ۱۱:۰۵

۲۰ سال پیش در چنین روزی و در ایام نوروز ۱۳۸۴، تیم ملی فوتبال ایران در مسابقه ای مهم و سرنوشت ساز در ورزشگاه آزادی میزبان تیم ملی ژاپن بود. دیداری که برتری در آن می توانست صعود به جام جهانی ۲۰۰۶ را تا حدود زیادی ممکن سازد. در آن مسابقه که با حضور پرشور و پرتعداد هواداران در استادیوم آزادی برگزار شد، ایران توانست با دو گل وحید هاشمیان با نتیجه ۲-۱ از سد سامورایی ها بگذرد و شاگردان برانکو گام بلندی را به سوی جام جهانی آلمان بردارند.

با این حال اما شادی این برد چندان به طول نینجامید چرا که پس از پایان این دیدار و هنگام خروج هواداران از ورزشگاه، ازدحام بیش از اندازه تماشاگران باعث شد تا ۷ نفر از افراد حاضر در ورزشگاه آزادی زیر دست و پا جان خود را از دست بدهند و عده زیادی هم مصدوم شوند. اتفاقی تلخ که یکی از بدترین نوروزهای ایرانیان را رقم زد.

سرنخ‌هایی از علل حادثه؛ "هلی‌کوپتری که متهم بود"

یکی از مسائلی که در مورد آن به صورت غیر رسمی در آن روزها بسیار صحبت می‌شد، هلی‌کوپتری بود که در مقابل یکی از رمپ‌های ورزشگاه آزادی فرود آمده بود. گویا اصلا در این نقطه باندی برای فرود وجود نداشت و تنها به علت کم کردن مسافت در این نقطه قرار داده شده بود. هلی‌کوپتر مربوط به فرمانده وقت نیروی انتظامی بود. گویا به علت فرود هلی‌کوپتر در آن نقطه، سایر خروجی‌های نزدیک به هلی‌کوپتر بسته شده بود و تماشاچیان مجبور به خروج از رمپ‌های دیگری بودند.
در ادامه بررسی تحقیقات پرونده مدیرکل حراست سازمان تربیت بدنی درباره دخیل بودن استقرار هلی‌کوپتر نیروی انتظامی در حادثه مربوطه عنوان کرد که این مسئله در کمیسیون تحقیق در دست بررسی است اما در نهایت گزارشی رسمی در این باره منتشر نشد.

یادی از جانباختگان
مرحومان رحیم شفاعت، سید رحیم سید هاشمی، مجتبی ابراهیم‌زاده، هادی ربیعی، بهروز صدوقی، امید چوبدار خوشخو و محمد جعفری 7 نفری بودند که جان خود را پس از تماشای دیدار تیم‌های ملی فوتبال ایران و ژاپن در ورزشگاه یکصد هزار نفری آزادی از دست دادند. افرادی که برای چند ساعت تفریح و حمایت از تیم ملی فوتبال کشورشان به ورزشگاه آمدند دیگر هرگز نتوانستند دوباره به استادیوم آزادی بیایند و پرچم ایران را بر فراز دست‌هایشان به دوربین‌ها نشان دهند.