ساکت: آمدم تا برادری‌ام را ثابت کند

سرمربی نساجی مازندران تاکید کرد که این تیم هنوز شانس بقا در لیگ برتر را دارد و در فصول قبل شرایط بدتر از این را هم تجربه کرده.

کد خبر: ۶۱۶۹۸۸

تاریخ: ۳۰ فروردين ۱۴۰۴ - ۲۰:۵۰

شرایط نساجی در جدول لیگ برتر به گونه‌ای است که اختلاف امتیازشان با نزدیک‌ترین تیم خارج از منطقه سقوط یعنی مس رفسنجان شش امتیاز است. این یعنی شاگردان ساکت الهامی باید هر سه بازی باقی‌مانده را با برد پشت سر بگذارند و همه امیدشان به از دست دادن امتیاز توسط مس باشد. بعد از آنکه نساجی بازی هفته اخیر خود را به خیبر خرم آباد باخت، خبرهایی مبنی بر استعفای ساکت الهامی به گوش رسید اما این موضوع بلافاصله توسط مدیرعامل باشگاه نساجی تکذیب شد تا مشخص شود، در روزهای باقی‌مانده همچنان این تیم زیر نظر الهامی به کارش ادامه خواهد داد.

ساکت الهامی که امروز در جمع اصحاب رسانه، پاسخگوی آنها بود، علت ادامه کارش در نساجی را این‌طور توضیح داد:
«قبل از بازی با خیبر با مهندس حدادیان صحبت کردم و شرایط به گونه‌ای بود که فکر می‌کردم می‌توانم به تیم کمک کنم. همان‌طور که می‌دانید قائمشهر تنها شهری است که فقط تیم فوتبالش را دارد. دیگر شهرها شاید تیمشان مثل نساجی محبوب است اما چیزهای دیگری جز فوتبال دارند. همه امید مردم قائمشهر به این تیم فوتبال است.»

او در این باره ادامه داد:
«شرایط به گونه‌ای پیش رفت که احساس کردم سخت است بخواهم کاری را انجام دهم. گفتم لااقل کاری کنم تا شرایط فراهم شود که شاید کسی بیاید و بتواند بهتر به تیم کمک کند. دیروز جلسه خوبی با مهندس داشتیم و به من گفتند بمان. الان شرایط برای خود من خیلی سخت است و شاید هیچ آدم عاقلی این کار نکند ولی من به حرمت رفاقتی که با مهندس داشتم و دِینی که به مردم قائمشهر دارم و به خاطر این بازیکنان که دوستشان دارم در اینجا ماندم. به اندازه ای که هستم پاسخگوی مردم خواهم بود و در پایان هر اتفاقی که افتاد، به اندازه حضورم، نفر اول سیبل انتقادات خواهم بود.»

سرمربی نساجی درباره شانس ماندن در لیگ برتر تاکید کرد:
«هنوز هم امید هست. کار سختی در پیش است اما یادم است سال اولی که تیم در لیگ برتر ماند، کارش از این هم سخت‌تر بود. همه اعضای تیم دست به دست هم می‌دهیم تا تیم را نجات دهیم. قرارمان این است که ما زحمتمان را بکشیم. شرایط از دست ما خارج شده ولی همه توان را به کار می‌گیریم تا لااقل وجدانمان راحت باشد و امتیازاتی جمع کنیم که لایق تیم نساجی باشد.»

او درباره شرایط نساجی در فصل جاری توضیح داد:
«در ابتدای فصل به خاطر تغییر و تحولات، شرایط طوری بود که بازیکنان جدید هنوز در تیم جا نیفتاده بودند. یکسری حواشی هم وجود داشت که به تیم لطمه زد ولی بعد از آنکه تیم به حالت نرمال رسید، شرایط بهتر شد. ما در 13 هفته فقط یک باخت داشتیم و نتایج خیلی خوبی گرفتیم. حتی روزی که من رفتم، یک هفته قبلش به عنوان مربی ماه انتخاب شده بودم. در ادامه آن اتفاقات اهواز افتاد که نمی‌خواهم به آن ورود کنم. الان وقتش نیست درباره گذشته حرف بزنم.»

الهامی در ادامه صحبت هایش گفت:
«باشگاه حق داشت و مربی جدید آورد. تا اینکه دو روز قبل از بازی با خیبر خرم آباد صحبت هایی شد و من برای اینکه برادری خودم را ثابت کنم، آمدم. بازی اول آنطور که باید به نفع ما رقم می‌خورد پیش نرفت ولی فوتبال مثل زندگی است. شاید در زندگی یکبار در سن 25 سالگی اشتباه کنی اما در فوتبال هر هفته اتفاقاتی برایت رخ می‌دهد که می‌تواند تو و شرایطت را زیر و رو کند. این چالشی است که شاید هیچ آدم عاقلی آن را قبول نمیکرد. فقط یک دیوانه آن را می‌پذیرفت و من هم پذیرفتم. تا روز آخر هم می‌جنگیم.»

سرمربی نساجی درباره شانس این تیم در جام حذفی نیز گفت:
«هر سال صحبت این بود که جام حذفی را جدی بگیریم ولی الان آنقدر شرایط تیم حاد شده که صادقانه بگویم اصلا به جام حذفی فکر نمی‌کنم. تمام امیدمان این است که خودمان نتیجه بگیریم و بعد دست به دعا شویم باران بیاید و دیگر تیم‌ها امتیاز از دست بدهند.»

او در واکنش به اینکه انگار حس رفاقت خوبی با بازیکنان برقرار کرده، پاسخ داد:
«شاید این درست باشد. همین حس را در تراکتور هم داشتم. یادتان هست که چند بازیکن تیم ملی داشتم. اولین کاری که میکنم این است که رفاقت را برقرار کنم. همین رفاقت باعث شده من اینجا کنار این بازیکنان گیر بیفتم. خیلی با خودم کلنجار رفتم و منطق میگفت این پیشنهاد را نباید قبول کنی اما در یک جاهایی بحث دل و احساس و رفاقت است. ما بچه پایین شهر هستیم. شاید در رفاقت جان بدهیم اما کم نمی‌آوریم.»

او در ادامه از شانس نساجی برای بقا گفت:
«هنوز روی کاغذ شانس داریم و این اطمینان را به خودم و تیمم دارم و تا روز آخر خواهیم جنگید. اگر اوضاع از دستمان خارج شود، تقدیری است که نوشته شده. این را می‌دانم که در سه بازی آینده باید بیشترین امتیازات را جمع کنیم. من باید به اندازه این چهار بازی پاسخگو باشم، همانطور که به اندازه نیم فصل اول پاسخگو بودم. اگر تیم بماند به همین اندازه حق دارم و اگر شرایط طور دیگری پیش برود به همین اندازه مقصرم.»

ساکت ضمن موافقیت با این توصیه که بهتر بود کمی صبورتر باشد، گفت:
«صبرم اگر بیشتر بود شاید نتایج بهتری داشتیم اما با صبر که همه چیز رقم نمی‌خورد. اگر صبور بودم شاید برای آینده خودم شرایط بهتری رخ می‌داد. بالاخره مربی‌گری اینطور است که باید ریسک کرد. مربی اگر فقط به هدف فکر کند هرگز موفق نمی‌شود. مسیر برای مربی مهم‌ترین اصل است. تاثیرگذاری مربی روی کیفیت بازی تیم می‌تواند نشان دهد که مربی چه توانایی‌هایی دارد. به نظر من برای هر مربی نه قهرمانی می‌تواند معیار درستی باشد و نه سقوط می‌تواند دلیل قضاوت باشد.»

سرمربی نساجی درباره بخشش زودتر از موعد محرومیتش و اظهاراتی یکی از مربیان لیگ برتری، گفت:
«هر کسی به اندازه خودش باید جوابگو باشد. من پنج ماه محروم بودم. می‌توانستم بعد از دو ماه و نیم نامه بزنم و تعلیق کنم. این کار را کردم. بقیه‌اش را من نمی‌دانم و بروند از جاهای دیگر بپرسند. ولی اینکه کسی بیاید درباره کسی دیگر قضاوت کند، اصلا خوب نیست.»

وقتی  در پایان از او درباره مقصر ناکامی این فصل نساجی پرسیده شد، تاکید کرد:
«هیچوقت نگفتم که فلانی تیم را نابود کرده. هر کسی به اندازه مدت حضورش در جایگاه و شرایط تیم نقش دارد. از تدارکات تیم گرفته تا مالک باشگاه همه در انی وضعیت نقش دارند. انشاالله بتوانیم جبران کنیم. به هواداران قول می‌دهیم تا لحظه آخر بجنگیم و تمام فکر و ذکرمان همین است.»