واعظ آشتیانی: برخی مدیران ورزشی، حتی مدیریت هزینه را هم بلد نیستند

واعظ آشتیانی، مدیر پیشین استقلال گفت: ورزشی که در آن به بخش همگانی توجه نشود بیمار است. برخی مدیران ورزشی، حتی مدیریت هزینه را هم بلد نیستند.

کد خبر: ۶۲۱۶۳۵

تاریخ: ۰۲ خرداد ۱۴۰۴ - ۱۸:۱۰

امیررضا واعظ آشتیانی با کوله باری از تجربه در عرصه های مختلف مدیریتی از معاونت وزارت صنعت گرفته تا عضویت در شورای شهر تهران، قائم مقامی سازمان تربیت بدنی و مدیر عامل اسبق استقلال مهمان این هفته کارگروه ورزش حزب موتلفه اسلامی بود.

در ابتدای این جلسه محمدرضا تهرانی رییس کارگروه  ورزش  طی سخنان کوتاهی با اشاره به سالگرد شهادت ابراهیم رییسی و همراهان وی، از رییس جمهور شهید به عنوان کسی که نزدیک ترین دیدگاه را با مقام معظم رهبری در مورد ورزش داشت یاد کرد و اقدامات او را در این زمینه ستود.
وی در همین رابطه خاطرنشان کرد: شهید رییسی طی دوران خدمت خود سه اقدام مهم  را در ورزش به نتیجه رساند. معرفی دو چهره تمام ورزشی به عنوان بالاترین مقام وزارت، تسهیل حضور بانوان در ورزشگاه‌ها و نهایی کردن واگذاری دو باشگاه  پرسپولیس و استقلال به بخش خصوصی، سه اقدام مهمی  بود که در زمان این رییس جمهور انجام شد.

در ادامه جلسه برخی از اعضای کارگروه ورزش نقطه نظرات، دیدگاه‌ها و نقدهای خود را در رابطه با مسائلی چون اقدامات شائبه انگیز در تیم استقلال، بی سروسامانی در بخش های مختلف فوتبال، چگونگی اعمال حکمرانی ورزش، اولویت بندی های ورزش کشور و موارد متعدد دیگر بیان کردند.

امیررضا واعظ آشتیانی در تبیین موارد مطرح شده، بررسی وضعیت فوتبال و کلیت ورزش گفت: ابتدا جا دارد سالگرد شهادت رییس جمهور خدمتگزار را تسلیت عرض کنم. زمانی که معاونت وزارت صنعت و معدن را برعهده داشتم  جلسات متعددی با شهید رییسی داشتیم. آن زمان ایشان معاونت قوه قضائیه را بر عهده داشت و همواره در جلسات با دقت و حوصله مباحث را پی گیری می کرد.
وی ادامه داد:  فوتبال ما دچار تشتت و حاشیه های بسیار است. سرمنشا این حواشی هم به جایی باز می گردد که صداقت قربانی مصلحت می شود. وقتی به جای ممانعت از حضور افراد دارای پرونده در فوتبال، مسیر برای آنان هموار می شود اعتماد ها از بین می رود. این افراد می آیند کارشان را انجام می دهند و پس از چند سال می روند بی آنکه پاسخگوی تخلفات و کوتاهی های خود باشند. یکی می گفت من سال های طولانی در استقلال سابقه دارم اما بعدا معلوم شد در طول همین دوران به اصطلاح طولانی خدمت خودش، سو مدیریت داشته است. خوب، چرا باید ورزش و فوتبال را به دست کسانی بسپارند که از اصول اولیه  مدیریت بی بهره اند؟ جالب اینکه همین آدم ها همیشه خود را طلبکار و ناجی این ورزش می پندارند.

این عضو شورای مرکزی حزب موتلفه در قسمت دیگری از صحبت های خود خاطر نشان کرد: ورزش ما بیمار است. ورزشی که در آنجا به بخش همگانی توجه نشود واقعا بیمار است. همه امکانات را در اختیار ورزش قهرمانی قرار داده اند و فکر می کنند راه درست همین است در حالیکه رونق اقتصاد ورزش، راه موفقیت در عرصه قهرمانی، نشاط وسلامت جامعه در گرو توسعه ورزش عمومی است. بنابراین در یک کلام می توان گفت: ورزش همگانی کلید موفقیت توسعه ورزش کشورهاست. البته باید برای تحقق این امر استراتژی مناسب وجود داشته باشد. استراتژی که بتوان جوانب آن را با متر و معیار اندازه گرفت. اقدام بدون برنامه و هدف شبیه گام زدن در تاریکی خواهد بود. به اعتقاد من، ورزش ما در حال‌حاضر استراتژی و نقشه راه مشخصی ندارد. از اوایل دهه ۹۰ تا امروز چه کاری برای ورزش انجام گرفته؟هر کسی چند صباحی مصدر کار بوده وقتی رفته نفر بعدی همان کارها را تکرار کرده. آقایان استقلال و پرسپولیس را در اثر فشار فدراسیون جهانی به بخش خصوص واگذار کردند چون این کار بدون برنامه  بود در نتیجه هر دو تیم با وجود هزینه های زیاد سروسامان نگرفتند در حالیکه به اعتقاد من واگذاری آنها باید بطور موقت انجام می شد تا پس از به سود رسیدن سهام آنها در بورس واگذار شود. ایضا برای انتخاب مدیران باشگاه‌ها هم رابطه جایگزین ضابطه شده در حالیکه باید افراد را با توجه به کارنامه  انتخاب کنند و پس از انتخاب شدن نیز عملکردشان را مورد سنجش و پایش مداوم قرار دهند. آیا این کارها انجام شده یا می شود؟ خیر. در واقع ما به جای ترسیم نقشه راه و اجرای درست آن، مسیر آزمون و خطا را طی می کنیم. نتیجه این شیوه مدیریت هدر دادن بیت المال خواهد بود. مدیران اگر مسئله یابی نکنند مجبورند تصمیمات نادرست بگیرند. عده ای از مدیران راه حل های درست برای مسائل نادرست ارائه می کنند. در حوزه ورزش از این مدیران کم نداریم.

قائم مقام اسبق سازمان تربیت بدنی در بخش دیگری از سخنان خود اظهار داشت: عده ای یاد گرفته اند نا کارآمدی های خود را آرایش کنند. پاسخ سئوالات را خوب می دهند اما راه حلی برای رفع مشکلات ندارند. این کارها نوعی عوام فریبی است.

دود عملکرد چنین مدیرانی ابتدا به چشم تشکیلات خودشان می رود. این وضعیت در ارتباط با انتخابات هم حکمفرماست. آقایان، افراد را نه بر اساس شایسته سالاری بلکه بر اساس رفاقت ها و سفارش ها بر می گزینند تا به موقع خود از آنها به نفع خود استفاده کنند.

عده ای صحبت از آوردن مدیر خارجی در ورزش می کنند در حالیکه تا زیرساخت ها را اصلاح نکنیم حضور مدیر خارجی نفعی برای ما نخواهد داشت. "کی روش" را آوردند چون سیستم اداره چنین مدیری را نداشتیم در نتیجه همین کی روش هر کاری خواست انجام داد و هر طور دوست داشت با مدیران، بازیکنان و باشگاه رفتار کرد وبه کسی هم پاسخگو نشد. اخیرا هم صحبت آوردن "سیدورف" به میان آمد. اولا خود وی از اصل موضوع اظهار بی اطلاعی کرد ثانیا به فرض که آمده بود، می خواست با کدام شناخت از فوتبال، باشگاهها، بازیکنان و نوع مدیریت در ایران کار کند؟ مگر می شود روی اتوموبیل پیکان موتور بنز سوار کرد؟

واعظ آشتیانی در پایان تاکید کرد: ورزش، بنگاه اقتصادی است. باید کسانی در ارکان آن قرار بگیرند که بتوانند علاوه بر ورزش در امور مختلف دیگر مهارت داشته باشند. هر بازیکن بزرگی لزوما مدیر خوبی نخواهد بود. ما این مهم را در کشورهای مختلف تجربه کرده ایم. در جهان امروز مدیران ورزشی باید اطلاعات زیادی در زمینه های مختلف داشته باشند. این در حالی است که مدیران ورزشی ما ساده ترین کار یعنی حتی مدیریت هزینه را هم بلد نیستند. برخی مدیران هم می خواهند ناکارآمدی خود را زیر نام های بزرگ پنهان کنند. چرا کسانی که از صنعت به ورزش آمدند موفق تر بودند، چون شباهت های زیادی بین این دو مقوله وجود دارد. عرب ها پول زیادی در ورزش هزینه کردند اما چون نیروی انسانی کار آمد و استراتژی درست نداشتند فوتبال شان پیشرفت نکرد. آقایان ‌v-a-r  آوردند اما آیا مشکلات داوری فوتبال حل شد؟
حرف آخر من این است که ورزش در جهان امروز  صرفا تربیت جسم افراد و برگزاری مسابقات نیست بلکه ورزش با تمام ابعاد جامعه و پارامترهای رایج در آن وابستگی و پیوستگی دارد به همین دلیل باید نگاه ما به‌این مقوله تغییر پیدا کند تا بتوانیم از این مسئله برای ساختن جامعه بهتر، سالم تر، شاداب تر، بهره مند تر و تاثیر گذارتر استفاده کنیم.