سایه نامجو مطـلق به کل این اسـتقلال مـی‌ارزد

سیم خاردار چشم رنگی که سال‌ها پیش با جامه آبی سدی محکم برابر مهاجمان می‌ساخت،حالا در سکوت و انزوا تسلیم سرنوشت شده است...

کد خبر: ۶۲۱۶۸

تاریخ: ۱۷ آذر ۱۳۹۵ - ۱۴:۲۹

سیم خاردار چشم رنگی که سال‌ها پیش با جامه آبی سدی محکم برابر مهاجمان می‌ساخت،حالا در سکوت و انزوا تسلیم سرنوشت شده است.کشف پرویز دهداری که روزگاری،آوارگی را نصیب شکارچیان می‌کرد،این روزها در چهارراه مخبرالدوله به بنایی باستانی بدل شده است!

این شما و این مسعود غفوری‌های اصل،بک جنگنده لاجوردی‌ها در سال‌های عشق و وفاداری.

سال‌هاست از مسعود غفوری‌های اصل خبری نداریم!
عطای فوتبال را به لقایش بخشیدم.فوتبالی که ما بازی می‌کردیم آغشته به عشق بود و کسی به منافع شخصی‌اش فکر نمی‌کرد.من ۵ سال به خاطر تار سبیل منصورخان آبی پوشیدم و حرف از پول نزدم.الان هم در مخبرالدوله کفش می‌فروشم.همه چیز تمام شد.

با یاران قدیمی ارتباط دارید ؟

هرازگاهی با صادق ورمزیار، حسین ترابپور و حمید بابازاده و چند تای دیگر تماس می‌گیرم و حال و احوال همدیگر را می‌پرسیم.ما پای پیراهن استقلال ساختیم و سوختیم.

فرق این نسل با نسل دهه شصت و هفتاد در چیست؟

الان پول حرف اول و آخر را می‌زند.آن موقع من به خاطر استقلال از پیشنهاد‌های چرب گذشتم.اگر پای استقلال وسط نبود همان سال‌ها خودم را بسته بودم.

یادم هست شما همیشه متهم به حضور در باند پورحیدری بودید؟

یک عده برای زدن منصورخان،دست به هر کاری می‌زدند.پورحیدری از همه مربیان استقلال یک سر و گردن بالاتر بود ،اما چون جنجال‌ساز نمی‌شد،دیگران خودشان را نامبروان قلمداد می‌کردند.مرا در اوج آمادگی به خاطر شاگردی منصورخان از استقلال کنار گذاشتند.

چه کسانی دقیقا؟

همان‌هایی که مکتب حجازی را راه انداختند تا از این نمد برای خود کلاه بسازند.خدا حجازی را بیامرزد.طرفداران او هر وقت شکست می‌خوردند یکی را سیبل می‌کردند. یک روز عباس سرخاب سرزنش می‌شد و یک روز هم مرا متهم می‌کردند.بعد هم از قول من بنویسید اگر مکتبی وجود داشته باشد مکتب استقلال است که خیلی‌ها عمرشان را پایش گذاشتند.مکتب فلانی و بهمانی کاملا ساختگی است و برای رسیدن به منافع شخصی ایجاد شده.آنهایی که منصورخان را در اوج موفقیت خانه‌نشین کردند هنوز هم با مکتب‌سازی دنبال مانور دادن هستند.

الان با باشگاه ارتباط داری؟

اصلا نمی‌دانم باشگاه کجاست.ما خانوادگی استقلالی بودیم و خونمان آبی بود.اما خب گذر زمان فراموشی می‌آورد.کاش لااقل این ستاره‌های میلیاردی کمی بازی بلد بودند.

یعنی بلد نیستند؟

سایه نامجو مطلق به کل این استقلال می‌ارزد.هزار سال هم بگذرد بازیکنانی مثل مجید نامجو و مختاری‌فر جایگزین نخواهند داشت.

دلتان گرفته بود حسابی!

بهترین سال‌های عمرم را پای عشقم گذاشتم و وقتی استقلال به دسته پایین‌تر سقوط کرد هم پای تیمم ایستادم،اما یک شاخه گل آبی دستمان ندادند.در این فوتبال بی در و پیکر قهرمان زنده را عشق است.