سرمربی استقلال گفت تو برگ برنده ما جلو پرسپولیس هستی/ شعار هواداران استقلال برایم افتخاری ماندگار است

مهاجم اسبق استقلال از دربی معروف با پرسپولیس صحبت کرد.

کد خبر: ۶۲۲۰۶۹

تاریخ: ۰۴ خرداد ۱۴۰۴ - ۲۳:۰۳

عباس سرخاب مهاجم اسبق استقلال چهارم خرداد سال ۱۳۶۹ گل اول این تیم مقابل پرسپولیس را به ثمر رساند و زمینه‌ساز پیروزی این تیم در فینال فصل ۶۸- ۶۹ شد.

در مورد همان مسابقه معروف با سرخاب همکلام شدیم:

بازی استقلال مقابل نفت آبادان را چطور دیدید؟

بازی خوبی را از دو تیم شاهد بودیم به خصوص استقلال که با برنامه و منطقی فوتبالی هدفمند را دنبال می‌کرد ماحصل این اتفاق، پیروزی بر تیم خوب صنعت نفت و رسیدن به فینال رقابت‌های جام حذفی این فصل بود. از نکات مثبت بازی آبی پوشان مقابل صنعت نفت فرصت ندادن به حریف، ایجاد موقعیت‌ها و به ثمر رساندن دو گل و از دست دادن چند فرصت دیگر بود. البته نفت نیز حریفی قابل احترام نشان داد و تمام تلاش خود را در این بازی به خرج داد. اگرچه بعضی از منتقدان نفت آبادان را تیمی لیگ یکی عنوان می‌کنند اما نباید از یاد برد آنها تا آخرین لحظات فرصت لیگ برتری شدن را داشتند که متاسفانه تلاش یک فصل آنان با از دست دادن پنالتی طالب ریکانی از بین رفت. در مجموع باید گفت استقلال در این بازی مستحق پیروزی بود و حالا باید به فکر پیروزی مقابل ملوان بندر انزلی باشد.

بازی فینال را چطور ارزیابی می‌کنید؟

بازی با ملوان همیشه دیداری سخت برای استقلال بوده چرا که شاگردان مازیار زارع تیمی سختکوش هستند و امسال نیز نیز عملکرد خوبی از خود در لیگ و جام حذفی به نمایش گذاشتند. ملوان تیم جوان و قابل احترام است که به هیچ عنوان نباید او را دست کم گرفت و در واقع باید گفت دست کم گرفتن این تیم تبعات سنگینی را برای استقلال به همراه خواهد داشت. امیدوارم ضمن تماشای یک بازی جذاب و تماشاگر پسند، شاهد قهرمانی شاگردان مجتبی جباری باشه چرا که این تیم توان لازم را برای رسیدن به این هدف دارد البته به شرط آنکه با برنامه و منطقی فوتبال را دنبال کند تا از این طریق بتواند با کسب جام قهرمانی و تقدیم آن به هوادارانی که فصل سختی را پشت گذاشته‌اند پایانی شیرین برای آنان در این فصل تلخ رقم بزنند. بدون شک این قهرمانی می‌تواند پایانی بر ناکامی‌های این فصل استقلال و شروعی تازه برای موفقیت های آبی پوشان برای فصل آینده باشد.

چهارم  خرداد سال ۶۹ را به خاطر دارید؟ همان دربی معروف که دو بر یک پرسپولیس را بردید. از اتفاقات آن روز برایمان بگویید

حتماً به خاطر دارید در آن سال بازی‌های لیگ در دو گروه برگزار می‌شد. در نیمه نهایی  مقابل ملوان قرار گرفتیم و پرسپولیس مقابل تیم دارایی که در آن روزها تیم مطرح به شمار می‌رفت. بازی رفت ما با ملوان در انزلی برگزار شد و در پایان با توجه به بازی خوب ملوان که آن روزها از بازیکنان بسیار با کیفیتی بهره‌مند بود و همچنین فشار هوادارانش نتیجه صفر بر صفر به پایان رسید و کار به دیدار برگشت  و در تهران کشیده شد. جالب است در بازی رفت امیر قلعنویی دو کارته بوده و من برای اولین بار در ترکیب استقلال قرار گرفتم و در بازی برگشت هم مهدی فنونی‌زاده دو کارته شد و مجدداً من فرصت حضور در ترکیب استقلال را برای دومین بار به دست آوردم.

با شروع بازی برگشت مقابل ملوان، دقیقه ۲ موفق به گلزنی شدم و همان گل باعث شد شیرازه تیم ملوان از هم پاشیده و پس از آن شاهرخ بیانی و امیر هاشمی مقدم نیز در نیمه اول گلزنی کردند. در نیمه دوم امیر هاشمی مقدم دومین گل خود و چهارمین گل استقلال را به ثمر رساند تا در نهایت به فینال برسیم و مقابل پرسپولیس قرار بگیریم که از سد تیم دارایی گذشته بود.

از فینال رقابت‌های لیگ آن فصل و تقابل سرخابی‌های پایتخت برایمان بگویید

اگرچه محرومیت امیر قلعه نویی و مهدی فنونی‌زاده در بازی رفت و برگشت مقابل ملوان باعث شد من فرصت حضور در ترکیب استقلال را به دست بیاورم اما در دربی، استقلال بدون محروم و مصدوم، آماده جدال با رقیب سنتی بود و این اتفاق کار را برای منصور خان پورحیدری در انتخاب ترکیب سخت کرده بود. خاطرم هست منصورخان قبل از شروع بازی با من صحبت کرد و گفت اگرچه تو تجربه این بازی را نداری اما برای ما حکم برگ برنده را داری و آماده باش تا در نیمه دوم تو را به زمین بفرستم و من هم گفتم هرچه شما تشخیص بدهید همان است و هر وقت دستور بدهید، من آماده‌ام. ترکیب تیم اعلام شد و من جایی در آن نداشتم.

در روزی که ورزشگاه جایی برای سوزن انداختن نبود نادر میر احمدیان در دقیقه ۱۳ برای پرسپولیس گلزنی کرد و می‌توانم بگویم در نیمه اول آن بازی ما به هم ریخته بودیم. در حالی که من از دقیقه ۴۰ آماده گرم شدن برای نیمه دوم شده بودم در دقیقه ۴۲ امیر هاشمی مقدم آسیب دید و از بازی بیرون آمد و ما تا پایان نیمه اول ۱۰ نفره بازی کردیم در چنین شرایطی از روی نیمکت داد می‌زدند که برای ورود به زمین به سمت نیمکت بروم اما آقا ولی صالح نیا که آن زمان مربی بدنساز ما بود به من گفت: عباس عجله نکن و خوب خود را گرم کن. به این ترتیب استقلال تا پایان نیمه اول ۱۰ نفره کار خود را دنبال کرد.

با پایان نیمه اول وقتی به رختکن رفتیم، منصورخان ضمن صحبت‌های فنی از لحاظ روحی روانی ما را نیز آماده برای نیمه دوم کرد. به محض شروع نیمه دوم، خطایی روی جواد زرینچه صورت گرفت و امیر قلعه نویی پشت توپ قرار گرفت و سانتر کرد. من نیز به بهترین شکل ممکن از فرصت استفاده کرده و گل مساوی بازی را به ثمر رساندم. به محض به ثمر رسیدن گل، شور و هیجان و انفجاری را از سوی هواداران شاهد بودم که دیگر برای من تکرار نخواهد شد. بعد از آن نیز صمد مرفاوی گل دوم را به ثمر رساند و به همراه استقلال قهرمان آن فصل شدیم.

و پس از آن شعار "عباس ۳۰ ثانیه" ورد زبان هواداران استقلال شد. چه حسی از این شعار دارید؟

قطعاً شعار عباس ۳۰ ثانیه افتخاری است برای من البته باید بگویم من در نیرو زمینی هم در ابتدای بازی به پرسپولیس گل زده بودم اما گلزنی در بازی فینال مقابل پرسپولیس باعث معروف شدن شعار عباس ۳۰ ثانیه شده است. اگرچه من در طول دوران فوتبال جدا از دو گلی که به پرسپولیس در ۳۰ ثانیه ابتدایی زده‌ام تقریباً ۵_ ۶ گل دیگر نیز در دقایق ابتدایی بازی زدم اما حس و حال گلزنی به پرسپولیس در فینال حسی فراموش نشدنی و ناتکرار است. برایم افتخاری راموش نشدنی است که هواداران استقلال و پرسپولیس مرا با آن گل تاریخی به یاد دارند. لقب عباس ۳۰ ثانیه از سوی مردم یکی از بهترین خاطرات دوران فوتبال من است. یادش بخیر.