قلعه‌نویی خوب است اما یک مربی قوی کنارش کم دارد

کارشناس فوتبال کشورمان گفت: قصد ندارم بحث فلسفی راه بیندازم اما اینکه بازیکنان با تجربه ما به این راحتی عصبی می‌شوند نشان می‌دهد که ما هنوز خودشناسی را به آنها نفهمانده‌ایم بنابراین بهتر است در این باره کمی مطالعه کنند.

کد خبر: ۶۲۳۵۱۰

تاریخ: ۱۶ خرداد ۱۴۰۴ - ۲۱:۱۴

محسن بیاتی نیا، بازیکن اسبق تیم ملی فوتبال کشورمان و کارشناس این رشته درباره دلایل شکست تیم ملی کشورمان در دیدار با تیم قطر اظهاراتی را مطرح کرد.

قطر برای ایران همان «اتلتیکومادرید» رئال است

قطر همیشه از آن دسته تیم‌هایی بوده که وقتی جلوی تیم ما قرار می‌گیرد روشش به بازی‌مان نمی‌خورد .در واقع ما نمی‌توانیم قدرتمان را آنطور که همیشه باید، مقابلشان به نمایش بگذاریم. این یک امر طبیعی در کل فوتبال دنیاست برای مثال ممکن است رئال مادرید در طول یک فصل همه را شکست بدهد اما هر چند بار مقابل اتلتیکو مادرید به میدان برود بازنده یا متوقف می‌شود. بعضی تیم‌ها هستند که مسابقه جلوی آنها به هم می‌پیچد و قطر از آن قبیل تیم‌ها برای ماست.

تیم ملی بی‌برنامه بود

ما از قبل می‌دانستیم که بازی قطر برای آنها مهمتر از ماست و با علم به این موضوع و همه حواشی و مسائل پیرامون این مسابقه تصمیماتی برای این بازی گرفتیم که با مدل حضور قطر جلوی ما همخوانی نداشت. اگر قرار است از بازیکنان جوان در چنین مسابقه‌ای استفاده شود لااقل باید با هماهنگی بهتری به میدان تیم ملی ما در این مسابقه کاملاً بی‌برنامه بود؛ هم در بحث حمله و هم در بحث دفاع.

قطری‌ها با یک سرمربی جدید و تفکرات متفاوت به مصاف ما آمده بودند اما مشخص بود که ما برنامه‌ای برای تفکرات تازه این تیم که توسط لوپتگی قرار است در زمین اجرا شود نداشتیم. وقتی هم که ما ۱۰ نفره شدیم آنها نهایت استفاده را از این شرایط و خلع یک بازیکن بردند.

اینکه ما در صحنه گل اینقدر دستپاچه بودیم واقعاً باعث تعجب است. بازیکنان با تجربه تیم ملی ایران چطور ممکن است یارشان را گم کنند! توپ را گم کنند، دستپاچه رفتار کنند و از زاویه بسته گل بخورند. باورش سخت است! اگر قرار باشد ما این نکات را اینجا رعایت نکنیم، در جام جهانی به مشکلات بزرگتر از این بر خواهیم خورد. این روش دفاع کردن و دفع توپ مطلوب تیمی نیست که صدر نشین جدول باشد. هرچند اگر قرار بود ما از این گروه به جام جهانی صعود نکنیم واقعاً اتفاقی خنده‌دار رخ می‌داد.

به بهانه جهانی شدن مشکلات تیم ملی را نادیده نگیریم

وقتی از بی‌برنامگی در ترکیب تیم و نوع ارائه تاکتیک صحبت می‌کنیم می‌توانیم یک مثال در رابطه با مهدی طارمی بزنیم که بیشتر از اینکه رو به جلو و نزدیک به دروازه حریف باشد به سمت عقب تمایل داشت و بیشتر در میانه زمین دیده می‌شد. غیبت چنین مهاجمی در نوک خط حمله باعث می‌شد تا آن خلاء این اجازه را به بازیکنان دفاعی قطر بدهد که کار را جلو بیاورند. اینکه ما به جام جهانی رسیده‌ایم نباید باعث شود که این قبیل مسائل را نبینیم.

کنار دستی‌های قلعه‌نویی هم باید قوی باشند

امیر قلعه نویی همه چیزش خوب و درست است. او یک مربی بسیار قوی است که همین حالا بهترین فرد برای هدایت تیم ملی است اما در این بازی دیدیم که حتماً باید فردی کنارش قرار بگیرد که قوی باشد. کسی که بتواند تصمیم‌های مهم بگیرد. چرا ما فکر می‌کنیم که تیم مقابل هیچ برنامه‌ای برای ما ندارد. اینجاست که ارزش کار یک مربی یا نفرات کنار دستی‌اش بیشتر به چشم می‌آید.

چرا طارمی با آن حجم مسابقات و اضطراب مصدوم نشد!

سوال دیگری که درباره تیم ملی به ذهن می‌آید اینکه ما چرا باید اینقدر مصدوم داشته باشیم. مگر بازیکنانی که در خارج بازی می‌کردند چه مشکلی برایشان پیش آمده است که در چنین برهه حساسی اینقدر مصدوم داریم. کدام یک از بازیکنان حاضر در تیم ملی از مهدی طارمی بیشتر بازی کرده و یا در اضطراب و شرایط سنگین بازی‌های مهدی طارمی بوده پس چرا مهدی طارمی مصدوم نشده است. این‌ها نوعی ایراد است که باید در نوع سبک حرفه‌ای زندگی بازیکنان تیم ملی رعایت شود.

عصبی شدن بازیکن هم به کادر فنی ربط دارد

در این باره که چه اتفاقی می‌افتد بازیکنان ما عصبی می‌شوند باز هم کاملاً به کادر فنی برمی‌گردد. ما چرا فکر می‌کنیم تیم مقابل فقط درباره مسائل تاکتیکی روی ما برنامه‌ریزی می‌کند. امروزه سرمربیان به روز و با علم جدید روی نیمکت می‌نشینند و برای تک تک مسائل مربوط به تیم مقابل برنامه‌ریزی می‌کنند که یکی از آنها موضوعات روحی روانی تیم حریف است. آنها هزاران تاکتیک مختلف فنی و ذهنی را برای برنده شدن پیاده می‌کنند که نمونه‌اش همین اخراج بازیکن ما و عصبی شدن اعضای تیم ملی مان است.

ملی‌پوشان بروند فیلم حرفهای انریکه در رختکن PSG را ببینند

شاید بزرگترین ایراد بازیکنان بزرگ ما این باشد که خود کنترلی را در آنها نمی‌بینیم. نمی‌خواهم بحث را فلسفی‌اش کنم و بگویم که شخصیت افراد در کودکی و نوجوانی چطور شکل گرفته است اما آنچه مشخص است اینکه ما یعنی بازیکنان تیم ملی مان مادامی که خودشناسی را متوجه نشده باشند تحت تاثیر تحرکات روحی تیم حریف قرار می‌گیرند. اگر صحبت‌های انریکه در این باره که به بازیکنانش در رختکن PSG چه می‌گفته را گوش بدهیم متوجه می‌شویم که چطور می‌توان روحیه برتری و توانمندی را در نزد بازیکنان ایجاد کرد. من فکر می‌کنم خوب است که بازیکنان تیم ملی بروند و صحبت‌های انریکه به بازیکنانش را یک بار از اول تا آخر گوش بدهند.