حمله استقلال به صدا و سیما؛ حق گرفتنی است!

عضو هیات مدیره استقلال که دوست دارد راه های رسیدن به صندلی مدیرعاملی را طی کند، به صدا و سیما حمله کرد!

کد خبر: ۶۲۶۱۹۴

تاریخ: ۰۷ تير ۱۴۰۴ - ۱۳:۴۹

مجتبی فریدونی عضو جدید هیات مدیره استقلال با حمله به صداوسیما مدعی دریافت حق پخش شد.

عده ای در فضای مجازی مدعی هستند فریدونی تلاش می کند با مطرح کردن حق پخش، شانس خود را برای نشستن روی صندلی مدیرعاملی استقلال بالا ببرد.

مجتبی فریدونی با انتشار پستی اینستاگرامی نوشت حق پخش تلویزیونی فوتبال گرفتنی است.

۱. یک سال‌ از ابلاغ برنامه هفتم توسعه به سازمان‌ برنامه جهت اجرا گذشت. برنامه‌ای که‌ بر اساس بند الف ماده‌ ۷۸ آن صداوسیما مکلف بوده با همکاری وزارت‌ ورزش آیین‌نامه تعیین میزان حق پخش تلویزیونی مسابقات ورزشی و چگونگی تأمین و تسهیم آن‌ بین ذی‌نفعان را ظرف مدت سه‌ ماه‌ از لازم‌الاجرا شدن قانون تهیه و به‌ تصویب هیئت وزیران برساند. اکنون باگذشت ۹ ماه‌ از مهلت مقرر در قانون‌ این آیین‌نامه تهیه و تصویب نشده است.

۲.سازمان‌ صداوسیما به‌عنوان مسئول و متولی اجرای این بند از قانون تمایل زیادی به‌ اجرای آن ندارد. همان‌طور که‌ بند پ ماده‌ ۹۲ برنامه ششم‌ اجرا نشد و در دو سالی هم که بندهایی برای تسهیم درآمدهای تبلیغاتی به‌ نسبت‌ ۷۰-۳۰ در قوانین بودجه ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ تکرار شد عایدی آن برای فدراسیون فوتبال فقط ۵ میلیارد تومان بود که‌ معلوم نیست چه‌ بخشی از آن به‌ باشگاه‌ها رسید.

۳. چه باید کرد؟ بر اساس بند الف ماده‌ ۱۱۸ برنامه‌ هفتم به‌منظور تأمین حسن اجرای قانون و در راستای هماهنگ نمودن فعالیت ‌دستگاه‌های اجرایی، «شورای‌عالی راهبری برنامه» با مسئولیت معاون اول رئیس‌جمهور و مرکب از رئیس سازمان برنامه‌ (دبیر شورا)، وزیر امور اقتصادی و دارایی و وزرایی که رئیس کمیسیون‌های دائمی هیئت دولت هستند و رئیس کمیسیون برنامه‌وبودجه و محاسبات مجلس (به‌عنوان ناظر) تشکیل‌ می‌گردد. این شورا مسئول بررسی عملکرد دستگاه‌ها در عمل به‌ تکالیف برنامه است‌.

۴. در حالی‌که متولی و ناظر اجرای برنامه به‌ وظایف قانونی خود عمل نمی‌کنند جا دارد فدراسیون فوتبال به‌عنوان متولی و از همه‌ مهم‌تر باشگاه‌ها به‌عنوان ذی‌نفعان اصلی این قانون‌، اجرای آن را از مجریان (صداوسیما و وزارت ورزش و جوانان) و شورای‌عالی راهبردی برنامه هفتم‌ مطالبه کنند وگرنه این بند از قانون‌ هم‌ مثل‌ بسیاری از تکالیف در برنامه‌های توسعه‌ پیشین فقط روی کاغذ باقی‌مانده و با پایان پنج سال‌ برنامه به‌ فراموشی سپرده می‌شود.