خبر خوش برای دوومیدانی‌کاران ایران در کره جنوبی

امیر ساعدوکیل درخصوص وضعیت دوومیدانی کاران ایران در کره جنوبی توضیح داد.

کد خبر: ۶۳۰۱۱۸

تاریخ: ۰۸ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۲:۰۵

امیر ساعدوکیل، کارشناس حقوق ورزشی و از وکلای مطرح در چند پرونده مهم مثل پرونده فدراسیون جودو، در گفت‌وگو با خبرآنلاین درباره وضعیت دوومیدانی‌کاران ایرانی در کره جنوبی گفت: «هیچ کسی در این جا در صدد این نیست که مهر تایید بر رفتاری بزند که حداقل در حال حاضر نسبت داده می‌شود و اتهام است اما یادمان نرود که این‌ها جوانان این کشور هستند. این که رسانه‌های ما تحت تاثیر یک فضای هیجانی، تکرار کننده صحبت‌های وکیل کره ای بودند که در حقیقت طرف مقابل ورزشکاران ما بود و وکیل آن خانم بود، این برایم یک اقدام غیر حرفه ای بود. معتقدم که نباید آنقدر ساده تبدیل به تریبون وکیل طرف مقابل می‌شدیم.»

او در ادامه افزود: «جزییاتی وجود دارد که من به طور غیر رسمی از آن مطلع هستم که هرگز آن گونه که گفته می‌شود، این اتهامات به ورزشکاران ما نسبت داده نمی‌شود. بر اساس قوانین کشور کره، باتوجه به سه لایه تعریف از عمل تجاوز جنسی، عمل شبه تجاوز جنسی و عمل در حکم تجاوز جنسی، با فرض این که اتهامات اثبات شود، بین ۲ سال تا ۳۰ سال حبس می‌تواند وجود داشته باشد. بستگی دارد که چه اتفاقی دقیقا رخ داده باشد و آن اتفاقی که افتاده است، در قانون کره جنوبی معلوم می‌کند که عمل در کدام طبقه بندی قرار می‌گیرد. آن چه که من اطلاع دارم این است که حتما مصداق حبس ابد یا بلند مدت سی سال موضوعیت پیدا نمی‌کند.»

ساعدوکیل در ادامه صحبت‌هایش گفت: «دو سه نکته را لازم می‌دانم که تاکید کنم. اولا در سال ۱۳۹۶ یک موافقت نامه بین المللی دو جانبه بین ایران و کره جنوبی است که در صورتی که یک تبعه کره ای در ایران مرتکب جرمی شود، قبل از این که محاکمه اش کنید، مسترد به کره شود و آن جا محاکمه شود و اگر محکوم شد، مجازات شود و یا بعد از این که محاکمه شد، در ایران برای سپری کردن دوران مجازاتش به کره مسترد شود. عین این مورد درباره اتباع ایرانی هم هست. اگر یک تبعه ایرانی در کره مرتکب جرم شد همین فضا وجود دارد. اولا باید از ظرفیت‌های این موضوع استفاده کرد و ثانیا چون ایران و کره هر دو عضو کنوانسیون ۱۹۶۳ میلادی هستند که مربوط به روابط کنسولی است، اگر یک تبعه ایرانی در کره بازداشت شود، یک سری حمایت‌های حقوقی کنسولی از جمله امکان ملاقات اعضای کنسولی و سفارت ایران با آن فرد یا امکان ملاقات خانواده او با این فرد و ارائه یک سری ملزومات رفاهی در صورت نیاز او و این که تاکیدهای رسمی شود تا بدرفتاری با زندانی نشود و اگر لازم باشد برایش وکیل گرفته شود یا مترجم گرفته شود، باید در اختیارش قرار داده شود. یکی از پیشنهاداتم این بود که در فضایی که در کشور کره رخ داده است، خیلی سخت است.»