تحلیل حقوقی عبدالرحمان شاه حسینی درباره پرونده جنجالی بیرانوند

رئیس اسبق کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال رای صادر شده در مورد علیرضا بیرانوند را حلاجی کرد.

کد خبر: ۶۳۰۸۹۷

تاریخ: ۱۳ مرداد ۱۴۰۴ - ۲۲:۳۳

عبدالرحمان شاه حسینی رئیس اسبق کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال کشورمان طی گفتگویی اختصاصی  مفاد رای علیرضا بیرانوند را به طور دقیق بررسی کرد.

این مدیر اسبق که مرحوم ناصر حجازی در گفتگو با ما از او به عنوان عادل‌ترین رئیس کمیته انضباطی تاریخ فدراسیون فوتبال یاد کرده بود، به طور دقیق رای را برایمان به لحاظ قانونی تشریح کرد. توصیه می‌کنیم حتماً چکیده گفتگوی ما با شاه حسینی را بخوانید:

- قبل از اینکه وارد مبحث رای بیرانوند بشوم، باید در گذشت داریوش مصطفوی را به جامعه فوتبال و البته خانواده محترم ایشان تسلیت بگویم. متاسفانه چون در مسافرت بودم، نتوانستم خودم را به مراسم تشییع ایشان برسانم ولی خدمات و خوبی‌های مردی که در مقاطع مختلف به عنوان مشاور عالی و ریاست کمیته انضباطی فدراسیون کنارش قرار داشتم را هرگز فراموش نمی‌کنم. بعد از مرگ ایشان افراد بسیاری برایش پیام تسلیت دادند. پیام‌هایی که البته لازم است ولی قطعاً کافی نیست. ای کاش به جای اینکه با پیام‌های تسلیت برای مصطفوی سیلاب راه بیندازند، به نصیحت‌های کارشناسی این مرد بزرگ توجه می‌کردند. مرحوم مصطفوی بارها تاکید داشت ترکیب اعضای مجمع فدراسیون فوتبال باید عوض شده و البته اساسنامه این فدراسیون نیز تغییر کند. او به درستی معتقد بود انجام این دو کار گام موثری در اصلاح ناهنجاری‌های فوتبال ایران خواهد بود به همین خاطر معتقدم هنوز هم دیر نشده و می‌توان با انجام چنین کارهایی روحش را شاد کرد چون واقعاً ترکیب کنونی مجمع و اساسنامه معیوب فدراسیون بسترساز مشکلات فراوانی در فوتبال ایران است.

- در رابطه با پرونده آقای علیرضا بیرانوند اولاً بگویم تمام تیم‌ها و رنگ‌ها برای من محترم و البته یکسان هستند ولی بالاترین رنگ از نظر عبدالرحمان شاه حسینی، رنگ قانون است بنابراین حرف‌هایی که می‌زنم کاملاً طبق قوانین بوده و استقلال، پرسپولیس، سپاهان، تراکتور یا سایر تیم‌ها در عین احترام فراوان، از نظرم یکسان هستند.

- برخی از رسانه‌ها و مجریان تلویزیونی ما مرجع صدور حکم بدوی را کمیته انضباطی اعلام کردند اما در مورد پرونده بیرانوند دو مرجع در فدراسیون برای صدور حکمش وجود داشت. اولی کمیته تعیین وضعیت و پس از آن هم کمیته استیناف. مطابق ماده ۴ آیین دادرسی کمیته تعیین وضعیت بازیکنان، این کمیته بر اساس آیین نامه و بخشنامه و قوانین فیفا کنفدراسیون فوتبال آسیا، فدراسیون فوتبال خودمان و البته در صورت لزوم قوانین داخلی کشور اقدام به نظارت و دادرسی می‌کند.

- بند پنجم ماده ۴ آیین نامه کمیته تعیین وضعیت می‌گوید این کمیته وظیفه دارد تکالیف قانونی خود را دقیقاً طبق زمان قید شده در مقررات انجام بدهد و بند دوم همین ماده می‌گوید کمیته تعیین وضعیت پس از تکمیل پرونده، ادعای خواهان را به خوانده ابلاغ می کند و خوانده یعنی کسی که علیه او شکایت شده ۷ روز فرصت دارد تا پاسخ خود را ارائه کند. از سوی دیگر نکته بسیار مهم اینجاست که بند هفتم ماده ۹ همین آیین نامه می‌گوید مدت زمان رسیدگی به به پرونده از زمان تکمیل آن حداکثر ۳۰ روز است و این زمان بنا بر شرایط و با نظر رئیس کمیته به مدت ۳۰ روز قابل تمدید است. این دقیقاً همان نکته‌ای است که من و تعدادی از حقوقدان بی‌غرض و بی‌منفعت روی آن دست گذاشته‌ایم و تاکید داریم که باید اجرا می‌شد ولی نشده. ای کاش آقایان به قوانینی که خودشان گذاشته‌اند، عمل کنند و مطمئن باشید اگر روزی من هم ببینم نظر کارشناسی اشتباهی داده‌ام، آنقدر شهامت دارم که در رسانه‌ها به اشتباه خودم اذعان کنم. طبق همین قانون می‌بینید که کمیته تعیین وضعیت حداکثر دو ماه پس از تکمیل پرونده باید حکم بیرانوند را صادر می‌کرد ولی تصور می‌کنم صدور حکم توسط کمیته مذکور ۴ ماه طول کشید بنابراین قانون رعایت نشده و فدراسیون تخلف کرده است.

- یادمان نرود که طبق نص صریح موجود در اساسنامه، برخی از ارکان فدراسیون مستقل هستند و کسی حق دخالت در کار آنها را ماهیتا ندارد. کمیته حسابرسی، کمیته انتخاباتی، کمیته انضباطی، اخلاق و استیناف جزو ارکان مستقل هستند اما سوال اینجاست که چرا کمیته تعیین وضعیت با وجود اینکه یکی از مراجع صدور حکم است، در زمره رکن‌های مستقل فدراسیون قرار نگرفته است؟

- قبل از صدور رای علیرضا بیرانوند گفتم باید منتظر صادر شدن حکم قطعی از سوی مرجع تجدید نظر بمانیم ولی تاکید داشتم این رای از جهت تعلیق تنبیه غلط است. بگذارید با زبان خیلی ساده برای مخاطبان شما شرح بدهم. آقای بیرانوند در بحث فسخ قراردادش یا مرتکب تخلف شده یا نشده. اگر تخلف نکرده باشد که باید به طور مطلق تبرئه شود ولی اگر تخلف کرده باشد، بحث تعلیق باید از روی آن برداشته شده و حکم جنبه قطعی پیدا کند. این دقیقاً همان نکته‌ای بود که من و سایر حقوقدانی که در ماجرا ذینفع نبودند، مرتب روی آن تاکید می‌کردند اما برخی افراد حقوقدان که بیزینس می‌کنند، طوری حرف می‌زنند تا تمایلات باشگاهی که برایشان کار می‌کنند نیز لحاظ شود. اگرچه با خیلی از کارهای رخ داده در فدراسیون مخالفم و انتقادات فراوانی به ارکان قضایی آن دارم اما برداشتن  تعلیق از حکم بیرانوند را حرکتی کاملاً حقوقی، قانونی و منطبق بر مقررات می‌دانم. مقرراتی که در خود فدراسیون نوشته و "مقررات نقل و انتقال و تعیین وضعیت بازیکنان مصوب سال ۱۳۹۶ "نام دارد. در مورد میزان جریمه هم باید بگویم می‌توان این مبلغ را هم از باشگاه مطبوعش و هم از خود بیرانوند  به صورت تضامنی گرفت.

- در رابطه با کمیته استیناف و معطل شدن پرونده فراموش نکنید که کمیته استیناف آیین نامه مستقلی ندارد و مکلف است پرونده ارجاع شده از کمیته تعیین وضعیت را بر اساس آیین نامه همان کمیته بررسی کند. بند ۷ ماده ۱۷ آیین دادرسی آن کمیته به صراحت می‌گوید رسیدگی و اتخاذ تصمیم توسط کمیته استیناف دقیقاً براساس  آیین نامه کمیته تعیین وضعیت است یعنی حکم بیرانوند طبق قانون باید ظرف دو ماه توسط کمیته استیناف صادر می شد  بنابر این به حکم مقررات پیش گفته، حداکثر زمان رسیدگی و صدور رای در مرجع بدوی و فرجام ۴ ماه است حالا چگونه این پرونده ۱۳ ماه طول کشید تا حکم قطعی آن را صادر کنند، این ابهام و پرسشی است که آقایان باید خودشان مستند و مستدل جوابگو باشند.

- ما در بحث رسیدگی به پرونده‌ها سه مرحله  اساسی داریم که هم در دادگستری اجرا می‌شود و هم در فوتبال. دادرسی، صدور حکم و اجرای آن. من با صراحت هم در دادگستری و هم در کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال می‌گفتم اگر حکمی صادر بشود ولی به موقع اجرا نشود، اصلاً همان بهتر که صادر نشود. یادمان باشد برخی افراد که نقش مستقیمی در یک پرونده ندارند ممکن است از حکم صادره در مورد آن سود برده یا ضرر کنند. مثلاً محروم شدن به موقع یک بازیکن متخلف موجب می‌شود تا حریفان تیمی که این بازیکن در دوران محرومیت او باید به مصاف آنها برود از قضیه سود ببرند. اگر پرونده بیرانوند در همان چهار ماه قانونی که توضیح دادم به حکم می‌رسید، قطعاً برخی تیم‌ها می‌توانستند از نبودن چنین بازیکن تاثیر گذاری استفاده کنند ولی حالا افراد و تیم‌هایی از این پرونده سود می‌برند که اصلاً فکرش را هم نمی‌کردند.

- متاسفانه طی چند ماه اخیر شاهد بوده‌ایم که وقتی برخی حقوقدانان دلسوز و بدون وابستگی رنگی و حزبی  حرف‌هایشان را با صراحت بیان می‌کردند، عده‌ای شروع به حمله کرده و حتی در برخی اوقات منتقدان را تهدید به شکایت می‌کردند اما حالا که حکم صادر شده چرا آقایان از مناظره فرار می‌کنند و در مورد بحث‌های حقوقی پیرامون آن جواب رسانه‌ها و کارشناسان را نمی‌دهند؟ این را هم به شما بگویم که ممنوع المصاحبه کردن ارکان قضایی فدراسیون قبل از صدور حکم ماجرایی بود که اصلاً در دوره خود من به وجود آمد. طبق دستورالعملی که متاسفانه الان هم وجود دارد، احکام صادر شده توسط ارکان قضایی فدراسیون باید در اختیار دبیرکل قرار بگیرد ولی من در دوره ریاست خودم بر کمیته انضباطی بلافاصله پس از صدور حکمی، در موردش مصاحبه کرده و با صراحت اعلام می‌کردم که کمیته انضباطی حکم این پرونده را صادر کرده است. دقیقاً به همین خاطر بود که آقایان مصاحبه اعضای کمیته انضباطی و استیناف پیرامون پرونده‌ها قبل از صدور حکم را ممنوع کردند تا مشخص نشود تاریخ صدور احکام پرونده‌های مهم چه روزی بوده و چند روز در فدراسیون معطل مانده است.

- در زمان ریاست من دبیرکل وقت فدراسیون فوتبال که الان هم سمت مهمی دارد، گاهی اوقات احکام را داخل کشو میزش نگه می‌داشت و به همین خاطر آن کشو لقب "کشو جادویی" به خود گرفته بود ولی به نظرم این برخلاف اصل استقلال ارکان قضایی است و آنها به محض صدور حکم به ویژه در پرونده‌های مهم باید قضیه را به اطلاع مردم برسانند و به طرفین پرونده نیز به موقع و بدون تاخیر ابلاغ نمایند. متاسفانه این نقص که احکام باید در اختیار دبیرکل قرار گرفته و اتوماسیون اداری آن جهت اعلام عمومی طی شود، هنوز هم وجود دارد.

بنده به عنوان شخصی که در فوتبال ایران سمتهای متعددی داشته قاطعانه معتقدم علیرضا بیرانوند برای فوتبال ملی و باشگاهی ما زحمات بسیاری کشیده که اعتبار و اجر آن نزد مردم تا ابد محفوظ است و رسیدگی به پرونده های تخلفات فوتبالی و صدور حکم از قبیل همین پرونده منافاتی با جایگاه فوتبالی او ندارد. در مورد این رای البته موارد حقوقی و اجتماعی زیادی هم وجود دارد که از حوصله این مصاحبه خارج است و به موقع آنها را مطرح می کنم.