غریبگی ورزشکاران تالو و کاتا در چنگدو؛ تبعیض یا عدم مدیریت؟

در شرایطی ورزشکاران ایران در بازی‌های جهانی چنگدو حضور دارند که هیچ مربی در تالو و کاتا آنها را همراهی نمی‌کند.

کد خبر: ۶۳۱۷۴۷

تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۴۰۴ - ۱۳:۱۵

شانزدهمین دوره بازی‌های جهانی چنگدو (World Games) از روز جمعه 17 مرداد ماه آغاز شد و تا پایان روز سوم مسابقات (یکشنبه - 19 مرداد ماه) کاروان ورزشی کشورمان موفق به کسب دو مدال طلا و یک برنز در رشته‌های رزمی کاراته و ووشو شده بود. بازی‌های جهانی به‌عنوان المپیک رشته‌های غیرالمپیکی یکی از رویدادهای مهم دنیای ورزش است و طبیعتاً رشته‌های ورزشی و کشورها تلاش می‌کنند در این مسابقات نیز توانایی ‌های خود را در رشته‌های غیرالمپیکی نشان دهند و دستاوری خوبی را ثبت کنند.

ورزش کشورمان نیز در شرایطی با عنوان کاروان وفاق در هشت رشته این مسابقات حضور دارد که با اتفاق بسیار جالب و عجیبی در نحوه تخصیص سهمیه به مربیان رشته‌های رزمی روبه‌رو بوده است. ورزشکاران تالو و کاتای ما در شرایطی در این مسابقات حاضر شدند که هیچ مربی آنها را همراهی نمی‌کرد، اما در بخش‌های کومیته و ساندا ما شاهد اعزام مربی بودیم در تمامی بخش‌های پسران و دختران بودیم تا بار دیگر مشخص شود که برای مسئولان ورزش و فدراسیون‌های ما کاتا و تالو در کمترین درجه اهمیت قرار داشته و نگاه تبعیض‌آمیزی به این رشته‌ها دارند.

فاطمه صادقی ملی‌پوش کاتای کشورمان در چنگدو نیز همانند رقابت‌های کسب سهمیه المپیک 2024 پاریس بدون مربی حاضر شد و در نهایت با وجود شایستگی به‌عنوان چهارمی دست یافت. طبیعتاً در کاتایی که انتخاب نوع کاتا برای یک ورزشکار مقابل حریفانش از اهمیت بسیار بالایی قرار دارد، چرا نباید ورزشکار ما مربی همراه خود داشته باشد؟ موضوعی که از ابتدایی‌ترین اتفاقات در دنیای ورزش بوده و تأثیر حضور مربی همراه ورزشکار غیرقابل انکار است.

در تالو نیز شاهین بنی‌طالبی در بخش پسران و هلیا اسدیان در بخش دختران بدون مربی اعزام شدند تا بار دیگر غریب بودن ورزشکاران و رشته‌های نمایشی در ورزش‌های رزمی اثبات شود. نکته جالب اینجا بود که شاهین بنی‌طالبی بدون همراه داشتن مربی خود نیز دست به کار بزرگی زد و مدال طلای مسابقات را کسب کرد. هلیا اسدیان هم در مجموع دو فرم اجرای خود به مقام پنجمی دست یافت.

با توجه به غیرقابل پیش‌بینی بودن ورزش و دنیای قهرمانی طبیعتاً نمی‌توانیم با اطمینان مدعی باشیم در صورت حضور مربی در کنار اسدیان و فاطمه صادقی عناوین پنجم و چهارم آنها بهتر و همراه با مدال می‌شد، اما از لحاظ فنی نیز نمی‌توان تأثیر فنی و روانی حضور مربی در کنار ورزشکار را انکار کرد. انتشار تصاویر اشک‌های دختر جوان تالو کار کشورمان بعد از اعلام نتایج و دلداری فریبا محمدیان معاون قهرمانی ورزش بانوان وزارت ورزش و رئیس کاروان ورزش کشورمان یکی از تصاویر جالب ثبت شده از این مسابقات بود، جایی که به خوبی مشخص بود که چقدر ورزشکار ما به حضور مربیان خود نیاز داشتند و در این مسابقات غریب بودند.

فاطمه صادقی ملی‌پوش کاتای کشورمان پیش از اعزام به این مسابقات در گفت‌وگویی ضمن تأکید بر اهمیت حضور مربی، مدعی شد که لیست مربیان اعزامی توسط وزارت ورزش تهیه شده است و به دلایل مالی مربی کاتا اعزام نمی‌شود، اتفاقی که در صورت واقعیت داشتن نمره منفی بزرگی در کارنامه وزارت ورزش و کارشناسان آن است که هیچ اهمیتی برای اعزام مربیان کاتا و تالو قائل نشدند. اگر توجیه این دوستان حضور تنها یک نماینده از کاتا و تالو در مسابقات بوده است که همین شرایط در کومیته و ساندا پسران نیز وجود داشت و با وجود اعزام تنها یک ورزشکار به درستی در کنار آنها مربی قرار گرفت.

از طرفی نباید هیچ نقشی نیز برای فدراسیون‌های کاراته و ووشو قائل نبود، چرا که آنها می‌توانند در صورت تصمیم‌گیری وزارت ورزش در این زمینه نیز در جلسات تخصصی آنها را مجاب به اعزام مربیان کاتا و تالو می‌کردند. حتی اگر از لحاظ مالی نیز این شرایط وجود نداشت، باید به گونه‌ای تصمیم‌گیری می‌شد که صد درصد مربیان اعزامی فقط در بخش‌های مبارزه‌ای نباشند. به جای اعزام چهار مربی در کومیته و ساندا خیلی بهتر بود مسئولان وزارت ورزش و فدراسیون‌های ووشو و کاراته تصمیم می‌گرفتند.

به هر صورت این مسابقات که به پایان رسید، اما باید امیدوار باشیم در آینده چه در اعزام‌های مستقل فدراسیون‌ها و چه در اعزام‌های کاروانی مانند بازی‌های کشورهای اسلامی، بازی‌های آسیایی جوانان، بازی‌های آسیایی هانگژو و در نهایت المپیک لس‌آنجلس کار کارشناسی جدی‌تر و دقیق‌تری صورت گیرد و اینگونه بین بخش‌های مختلف یک رشته‌ شاهد تبعیض نباشیم.

انتهای پیام/